Χαλκιδική: Θρίλερ με τη σορό που βρέθηκε σε βαλίτσα – Το στοιχείο που «ξεκλειδώνει» το μακάβριο μυστικό

Στο σημείο του μακάβριου ευρήματος, εκεί όπου εντοπίστηκε η κόκκινη βαλίτσα με τη μουμιοποιημένη γυναίκα στη Χαλκιδική, βρέθηκε για δεύτερη συνεχόμενη Παρασκευή η εκπομπή «Φως στο Τούνελ».

Ήταν  απόγευμα της Πέμπτης, 26 Φεβρουαρίου όταν κατά την διάρκεια  εργασιών ρουτίνας για την αντιπυρική περίοδο ο πρόεδρος της κοινότητας Πευκοχωρίου, Γιώργος Τσιρκούδης, εντόπισε την κόκκινη πάνινη, ορθογώνια βαλίτσα.

«Υπάρχουν κοινά στοιχεία. Η ηλικία, ο σωματότυπός της, τα μακριά μαλλιά. Η κόρη μου γεννήθηκε το 1973, άρα σήμερα θα είναι 54 ετών. Είναι περίπου 1,55 ύψος. Από το 2011 ζούσε στη Θεσσαλονίκη, όταν έφυγε από την Αθήνα. Τη λένε Φωτεινή. Το κινητό της το σηκώνει τώρα ένας νεαρός που λέει ότι το αγόρασε το περασμένο καλοκαίρι»

Μια μικροκαμωμένη γυναίκα, σε εμβρυική στάση. Κλεισμένη μέσα σε σακούλα, δεμένη με ταινία συσκευασίας, τυλιγμένη σε κουβέρτα και ένα λεπτό γαλάζιο πάπλωμα.

Η κάμερα του Φως στο Τούνελ επέστρεψε στο σημείο μηδέν, στον τόπο του εγκλήματος, εκεί όπου η φύση έκρυβε για μήνες το μακάβριο μυστικό προκειμένου να ερευνηθούν όλα τα ενδεχόμενα.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εκπομπής η εικόνα που έχουν ως τώρα οι Aρχές για το θύμα κάνουν λόγο για μια γυναίκα μεταξύ 40 και 65 ετών, με ύψος περίπου 1.55 έως 1.62. Τα μαλλιά της ήταν μακριά, αν και το χρώμα τους έχει αλλοιωθεί από τον χρόνο και τις συνθήκες. Η γυναίκα είχε χαρτιά στο στόμα και φορούσε μόνο μια μαύρη μπλούζα.

Χαλκιδική: «Το φθινόπωρο υπήρχαν τροχόσπιτα κοντά στο πτώμα»

Η περιοχή αποτελεί ένα από τα τρία «τυφλά» σημεία όπου ασυνείδητοι απορρίπτουν παράνομα μπάζα και σκουπίδια. Ένα άτυπο σκηνικό εγκατάλειψης, που όπως φαίνεται μπορεί να χρησιμοποιήθηκε ως ιδανικό «καμουφλάζ».

Ο πρόεδρος της κοινότητας, Γιώργος Τσιρκούδης, περιγράφει: «Παντού πετάνε μπάζα και σκουπίδια, κάποιοι ασυνείδητοι. Εδώ απλώς βρίσκουν πιο εύκολη πρόσβαση και τα ξεφορτώνονται. Επειδή η περιοχή δεν ανήκει τυπικά στον Δήμο, ο καθαρισμός γίνεται πιο αραιά. Συνήθως όσοι πετούν μπάζα είναι μικροεργολάβοι… Πληρώνονται για να τα απομακρύνουν και τελικά τα αφήνουν εδώ, αλλά και σε άλλα σημεία στο βουνό. Αυτοί που αναλαμβάνουν μεγαλύτερα έργα συνήθως νοικιάζουν ειδικούς κάδους», εξηγεί ο πρόεδρος.

Η πυκνή βλάστηση και τα ψηλά χόρτα λειτουργούν σαν φυσική «ασπίδα», κρύβοντας τα πάντα.

«Παρκάρουν, τα πετάνε γρήγορα σε μια άκρη και φεύγουν. Ποιος θα ασχοληθεί; Σου λέει, μέσα σε τόσα σκουπίδια δεν θα το δει κανείς…»

Τα πρώτα στοιχεία των Αρχών τοποθετούν τον χρόνο θανάτου από τον Σεπτέμβριο έως και τον Νοέμβριο και αυτό διευκολύνει την έρευνα. Μια περίοδος που η περιοχή δεν είναι καθόλου έρημη.

«Τον Σεπτέμβριο εδώ έχει ακόμα επισκέπτες και τουρίστες. Έρχονται και αρκετά τροχόσπιτα μέχρι και το Νοέμβριο. Λόγω της ενασχόλησής μου με το κυνήγι πολλές φορές έχει τύχει να δω αυτοκινούμενα μέσα στο δάσος. Έρχονται από διάφορες χώρες όπως Βούλγαροι, Σέρβοι, Ρουμάνοι με γυναίκες, παιδιά και σκυλιά. Βέβαια τα τελευταία χρόνια δεν κατασκηνώνουν εύκολα γιατί τους κυνηγάμε. Δεν είναι απομονωμένο όσο νομίζει κανείς».

Κι όμως, το σημείο όπου βρέθηκε η βαλίτσα προκαλεί προβληματισμό.

«Αν ήταν ντόπιος, δύσκολα θα ρίσκαρε να το αφήσει εδώ. Θα πήγαινε πιο ψηλά, σε πιο απόμερο σημείο, που δεν περνά άνθρωπος. Θα πήγαινε κάπου πιο ερημικά», εκτιμά ο πρόεδρος.

«Αυτός που πέταξε τη βαλίτσα εδώ, ήξερε το σημείο. Οι τουρίστες κινούνται στα γνωστά μέρη, όπως ο Γλαρόκαβος. Δεν ανεβαίνουν στα πιο απομονωμένα σημεία. Αυτά τα ξέρουμε εμείς, από το κυνήγι». Στο «κάδρο» μπαίνει και μια ακόμη παράμετρος: οι εποχικοί εργαζόμενοι. Άτομα που μένουν προσωρινά στην περιοχή, συχνά σε κοινόχρηστα καταλύματα. Ωστόσο, όπως τονίζεται, δεν έχει καταγραφεί κάποια εξαφάνιση ή περίεργη αποχώρηση.

«Δεν έχουμε ακούσει τίποτα τέτοιο, ούτε για γυναίκα που χάθηκε, ούτε για κάποιον που έφυγε ξαφνικά.»

Μια πληροφορία που ήρθε στην εκπομπή ωστόσο, συζητείται πλέον έντονα μεταξύ των κατοίκων.

«Ακούγεται κάτι για έναν άνδρα ξένης εθνικότητας, που η σύζυγός του τον εγκατέλειψε, αλλά προσωπικά δεν γνωρίζω κάτι συγκεκριμένο», λέει με επιφύλαξη ο πρόεδρος.

Η βέρα «ξεκλειδώνει» το μακάβριο μυστικό της βαλίτσας

Ένα εύρημα-κλειδί είναι η χρυσή βέρα που φορούσε η άτυχη γυναίκα. Ένα στοιχείο που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για να ξετυλιχθεί το κουβάρι της υπόθεσης.

Έμπειρος χρυσοχόος της περιοχής έδωσε μια πλήρη εικόνα στην εκπομπή. Όπως εξήγησε, κάθε ελληνικό κόσμημα φέρει συγκεκριμένα διακριτικά σημάδια και χαράξεις, που «μαρτυρούν» την προέλευσή του, το εργαστήριο κατασκευής αλλά και την ποιότητα του μετάλλου.

Η ανάλυση της βέρας, όπως επισημαίνεται, μπορεί να οδηγήσει σε πολύτιμα στοιχεία για την ταυτότητα της γυναίκας. «Συνήθως στη βέρα υπάρχουν δύο κωδικοί. Ο ένας αφορά τα καράτια του χρυσού και ο άλλος το εργαστήριο κατασκευής. Από αυτά τα στοιχεία μπορεί να προκύψει αν το κόσμημα κατασκευάστηκε στην Ελλάδα και ακόμη πιο συγκεκριμένα σε ποια πόλη, όπως για παράδειγμα στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη. Ένας εξειδικευμένος χρυσοχόος μπορεί, ακόμη και από την απόχρωση του χρυσού, να εκτιμήσει τη χώρα προέλευσης. Σε κάθε περίπτωση, το δαχτυλίδι αποτελεί ένα σημαντικό σημείο εκκίνησης για την έρευνα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος παρουσίασε στην κάμερα και τα σχετικά έγγραφα που επιβεβαιώνουν όσα περιέγραψε, διευκρινίζοντας ότι τα κοσμήματα που φέρουν ως σήμανση συνδυασμό αριθμών και γραμμάτων αντιστοιχούν συνήθως σε εργαστήρια της Αθήνας, ενώ εκείνα που έχουν μόνο αριθμητικούς κωδικούς προέρχονται κατά κανόνα από τη Θεσσαλονίκη.

«Με μια απλή επικοινωνία με τη συντεχνία χρυσοχόων μπορεί κανείς να εντοπίσει το εργαστήριο που κατασκεύασε ένα κόσμημα. Για να λειτουργήσει ένα τέτοιο εργαστήριο απαιτείται άδεια από το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο, όπου είναι καταγεγραμμένοι όλοι οι σχετικοί κωδικοί. Αν διαπιστωθεί ότι η βέρα δεν είναι ελληνικής προέλευσης, τότε πρέπει να εξεταστούν άλλα χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, σε χώρες του Ανατολικού μπλοκ χρησιμοποιείται συχνά χρυσός με πιο κοκκινωπή απόχρωση. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου κάποια περίπτωση γυναίκας από την περιοχή που να αγνοείται», κατέληξε.

«Λειτουργούσαν πολλά μπαράκια αλλά κανείς δεν φαίνεται να είδε κάτι»

Σε μικρή απόσταση από το σημείο όπου εντοπίστηκε η βαλίτσα με την ανθρώπινη σορό,  ο πρόεδρος της κοινότητας υπέδειξε τα σημεία κατά μήκος της ακτογραμμής όπου μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου λειτουργούσαν τουλάχιστον δέκα beach bars, δίνοντας μια πιο καθαρή εικόνα για την κίνηση που υπήρχε στην περιοχή το διάστημα πριν από το έγκλημα.

Η εκπομπή εντόπισε και τον ιδιοκτήτη ενός από τα καταστήματα της παραλίας, ο οποίος, όταν αποκαλύφθηκε το μακάβριο εύρημα, βρισκόταν στο Άγιον Όρος. Όπως ανέφερε, η είδηση τον συγκλόνισε και τον οδήγησε να επιστρέψει άμεσα.

«Μόλις το είδα, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Είπα “αποκλείεται, αυτό είναι δίπλα μας”. Μετά είδα και τον πρόεδρο να μιλά στην εκπομπή και αποφάσισα να γυρίσω. Το μαγαζί μας βρίσκεται περίπου διακόσια μέτρα από το σημείο και λειτουργούσε μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου. Ακόμη και μετά το κλείσιμο, μέχρι το τέλος του μήνα πηγαινοερχόμασταν, ενώ και αργότερα, εγώ και ο διπλανός βρισκόμασταν εδώ μία-δύο φορές την εβδομάδα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η περιοχή όπου εντοπίστηκε η βαλίτσα ήταν εξαιρετικά δύσβατη, με πυκνή βλάστηση και βάτα, γεγονός που όπως εκτιμά δεν επιτρέπει τυχαία πρόσβαση. «Δεν μπορούσε να μπει εύκολα κάποιος εκεί μέσα. Άρα αυτός που άφησε τη βαλίτσα γνώριζε καλά την περιοχή και πιθανότατα πίστεψε ότι δεν θα εντοπιζόταν ποτέ. Δεν την μύριζαν ούτε τα σκυλιά. Αν δεν είχε κινήσει την περιέργεια του προέδρου να πλησιάσει, μπορεί να μην μάθαινε κανείς τίποτα», σημείωσε.

Ο ίδιος εκφράζει την άποψη ότι δύσκολα πρόκειται για άτομο από την τοπική κοινωνία, χωρίς ωστόσο να αποκλείει το ενδεχόμενο να συνδέεται με κάποιον που εργαζόταν εποχικά στην περιοχή.

Χαλκιδική: «Φοβάμαι μήπως είναι η κόρη μου το θύμα της βαλίτσας»

Συγγενείς αγνοουμένων επικοινώνησαν με την εκπομπή, θεωρώντας πως η σορός που βρέθηκε μέσα στη «βαλίτσα του θανάτου», ίσως να ανήκει στον δικό τους άνθρωπο.

Η εκπομπή, εξετάζοντας προσεκτικά όλες τις μαρτυρίες, εντόπισε ορισμένες περιπτώσεις με κοινά χαρακτηριστικά. Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία ενός πατέρα που φοβάται πως η άγνωστη γυναίκα της βαλίτσας μπορεί να είναι η αγνοούμενη κόρη του. Ο ίδιος έδωσε τα στοιχεία του, ζητώντας να επικοινωνήσουν μαζί του και οι Αρχές.

«Υπάρχουν κοινά στοιχεία. Η ηλικία, ο σωματότυπός της, τα μακριά μαλλιά. Η κόρη μου γεννήθηκε το 1973, άρα σήμερα θα είναι 54 ετών. Είναι περίπου 1,55 ύψος. Από το 2011 ζούσε στη Θεσσαλονίκη, όταν έφυγε από την Αθήνα. Τη λένε Φωτεινή. Το κινητό της το σηκώνει τώρα ένας νεαρός που λέει ότι το αγόρασε το περασμένο καλοκαίρι», ανέφερε με εμφανή αγωνία.

Όπως εξήγησε, η ανησυχία του είναι ακόμη μεγαλύτερη, καθώς το τελευταίο διάστημα είχαν απομακρυνθεί ύστερα από έναν έντονο καβγά και δεν γνώριζε ούτε με ποιον ζούσε.

«Ήταν ξανθιά, με σγουρά μαλλιά. Δεν είχε κανέναν δικό της κοντά και ήταν εύκολο να χαθούν τα ίχνη της. Από την Παρασκευή που είδαμε την εκπομπή σας δεν έχουμε ηρεμήσει. Μέχρι τώρα δεν έχει επικοινωνήσει κανείς από την αστυνομία», κατέληξε, εκφράζοντας την αγωνία του για την τύχη της.

«Δεν υπάρχει αστυνόμευση και κάνουν ότι θέλουν»

Στο καφενείο του χωριού, κάτοικοι που είχαν παρακολουθήσει την εκπομπή της προηγούμενης εβδομάδας μίλησαν στην κάμερα και περιέγραψαν την έκπληξη και τον προβληματισμό τους. Όπως ανέφεραν, κανείς δεν είχε αντιληφθεί το παραμικρό που θα μπορούσε να συνδεθεί με την υπόθεση.

«Δεν είχαμε ακούσει τίποτα. Ούτε για γυναίκα που να αγνοείται, ούτε για κάποιον που έφυγε ξαφνικά από το χωριό ή από τη δουλειά του. Εγώ πηγαίνω συχνά για περπάτημα στην περιοχή, τη γνωρίζω καλά, αλλά δεν είδα ούτε άκουσα κάτι ύποπτο», ανέφερε ένας από τους κατοίκους. Επισημαίνει ότι στην ευρύτερη περιοχή κινούνται πολλοί αλλοδαποί εργαζόμενοι, ενώ ακόμη και αυτή την περίοδο υπάρχουν επισκέπτες που μένουν για μεγάλο διάστημα εκεί με τροχόσπιτα.

Ο ίδιος στάθηκε και σε ένα ακόμη στοιχείο που, όπως λέει, εξηγεί γιατί η βαλίτσα δεν εντοπίστηκε νωρίτερα. «Εκεί πετούν σκουπίδια και μπάζα, γιατί τα χωράφια είναι απαλλοτριωμένα. Δεν υπήρχε κανένας έλεγχος. Φέτος καθαρίστηκε η περιοχή και τότε, τυχαία, βρέθηκε αυτό το μακάβριο εύρημα», τόνισε.

Άλλος κάτοικος του Πευκοχωρίου, περιέγραψε μια εικόνα εγκατάλειψης που, όπως λέει, επικρατεί εδώ και χρόνια. «Το καλοκαίρι γίνεται ελεύθερο κάμπινγκ μέχρι και τον Σεπτέμβρη. Δεν υπάρχει αστυνόμευση. Όλη η περιοχή είναι ανεξέλεγκτη. Εκεί πετούν σκουπίδια από παντού, ακόμα και κάτοικοι από το χωριό μας. Τώρα

ποιος άφησε τη σορό και αν έχει σχέση με την περιοχή, δεν το γνωρίζω. Όταν το μάθαμε, μείναμε όλοι άφωνοι», κατέληξε.