Άνθρωποι, χιμπατζήδες και κοράκια ανέπτυξαν αυτοέλεγχο στην εξελικτική τους πορεία – ένα χαρακτηριστικό που συνδέεται με την υψηλότερη ευφυΐα. Τώρα, οι ερευνητές αναφέρουν ότι οι σουπιές, έχουν επίσης αναπτύξει την ικανότητα να αναβάλλουν την επιβράβευση, με στόχο την κατάκτηση ενός σημαντικότερου βραβείου.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια προσαρμοσμένη εκδοχή του τεστ με το ζαχαρωτό του πανεπιστημίου του Stanford.

Στο αρχικό πείραμα, τα παιδιά που συμμετείχαν είχαν την επιλογή να απορρίψουν μια άμεση επιβράβευση (ένα ζαχαρωτό) με σκοπό να κερδίσουν καθυστερημένα ένα καλύτερο βραβείο (δύο ζαχαρωτά). Αντίστοιχη επιλογή δόθηκε και σε έξι σουπιές σε περιβάλλον ενυδρείου.

Τα μαλάκια τοποθετήθηκαν μπροστά σε δυο θαλάμους, στους οποίους υπήρχε σήμανση με τη μορφή σχημάτων. Το ένα σύμβολο σήμαινε ότι τη στιγμή που τοποθετούνταν τροφή στον θάλαμο, η πόρτα άνοιγε, ενώ ένα άλλο σήμαινε ότι μετά την τοποθέτηση της τροφής θα περνούσε λίγος χρόνος μέχρι το άνοιγμα της πόρτας. Ένα τρίτο σύμβολο σήμαινε ότι ακόμη και μετά την τοποθέτηση της τροφής στον θάλαμο και το άνοιγμα της πόρτας, οι σουπιές θα συναντούσαν μια ακόμη στρώση πλαστικού που δεν θα τους επέτρεπε να φτάσουν μέχρι την επιβράβευσή τους.

Την πρώτη φορά που οι σουπιές βρέθηκαν μπροστά στους θαλάμους, δεν έχαναν χρόνο πριν επιτεθούν στην τροφή. Σταδιακά, συνειδητοποίησαν ότι ο κάθε θάλαμος είχε τους δικούς του κανόνες. Εντέλει, τα μαλάκια κατέληξαν να μην ασχολούνται καν με τον «απόρθητο» θάλαμο, αφού έμαθαν ότι ποτέ δεν θα κατάφερναν να φτάσουν στην τροφή.

Όταν ολοκληρώθηκε η εκπαίδευσή τους, οι επιστήμονες εξέτασαν πώς θα λειτουργούσαν ενώπιον δύο θαλάμων: Ο ένας, που άνοιγε αμέσως, περιείχε το δεύτερο αγαπημένο τους φαγητό, ενώ ο άλλος, που καθυστερούσε, το αγαπημένο τους.

Η ομάδα ελέγχου εξετάστηκε υπό τις ίδιες συνθήκες, όμως ο θάλαμος με το αγαπημένο τους φαγητό ήταν εκείνος που δεν άνοιγε με τίποτα. «Θέλαμε να δούμε αν είναι σε θέση να ασκήσουν αυτοέλεγχο με έναν ευέλικτο τρόπο που θα εξαρτιόταν από τις συνθήκες», εξήγησε στον Guardian η Δρ. Άλεξ Σνελ, συμπεριφορική οικολόγος του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ.

«Μπορούσαν να δουν την αγαπημένη τους τροφή στον απόρθητο θάλαμο, όμως ποτέ δεν μπορούσαν να τη φτάσουν – επομένως, θα έπρεπε να αποφασίσουν αν θα το δοκιμάσουν ή αν απλώς θα επιλέξουν την άμεση επιλογή».

Γενικώς, οι σουπιές έτειναν να αναβάλλουν την επιβράβευση όταν αυτό οδηγούσε σε λεία καλύτερης ποιότητας και ήταν ικανές να περιμένουν για διαστήματα που διαρκούσαν από 50 έως 130 δευτερόλεπτα, σύμφωνα με το σχετικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Proceedings of Royal Society B.

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι ορισμένα πρωτεύοντα θηλαστικά και πτηνά διέθεταν αυτό το προηγμένο επίπεδο αυτοελέγχου εξαιτίας του ότι είναι κοινωνικά είδη που διατηρούν πολλαπλές σχέσεις και χρησιμοποιούν εργαλεία, όπως τόνισε η Σνελ.

Αυτά τα είδη ενδέχεται να αναβάλουν την αναζήτηση τροφής ή το κυνήγι προκειμένου να κατασκευάσουν εργαλεία ή να περιμένουν μέχρι και ο σύντροφός τους να τελειώσει το γεύμα του, ανέφερε. «Όμως αυτό δεν ισχύει για τις σουπιές… δεν είναι κοινωνικές και δεν χρησιμοποιούν εργαλεία».

Αντ’ αυτού, τα μαλάκια μπορεί να έχουν αναπτύξει τον αυτοέλεγχο για να μεγιστοποιήσουν την αποτελεσματικότητά τους, εικάζει η Σνελ.

«Είναι και οι ίδιες νόστιμο γεύμα… οπότε κρύβονται για πολύ μεγάλες περιόδους, παραμένοντας σχεδόν ακίνητες και καμουφλαρισμένες στο περιβάλλον τους, προκειμένου να αποφεύγουν τους θηρευτές. Και αυτή η ακινησία τους διακόπτεται όταν αναζητούν τροφή».

Με πληροφορίες από Guardian

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο