Τα γλωσσικά ολισθήματα του Αλέξη Τσίπρα, που δε φαίνεται να έχουν τελειωμό, δίνουν ως γνωστόν άφθονη τροφή για επικριτικά σχόλια και δηκτικές παρατηρήσεις σε εφημερίδες, διαδικτυακούς τόπους, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι περιττεύει οποιαδήποτε αναφορά στα πρόσφατα «κατορθώματα» του πρωθυπουργού μας. Αντιθέτως, είμαι της γνώμης ότι θα ήταν σκόπιμο, με αφορμή τη δυσάρεστη αυτήν πραγματικότητα, να αναδείξουμε κάποιες άλλες πτυχές του όλου ζητήματος.

Κατά πρώτον, αυτό που πρέπει να έχουμε κατά νουν είναι ότι ο τρόπος με τον οποίον εκφράζεται κάποιος συναρτάται άμεσα με τον τρόπο με τον οποίο σκέπτεται. Με άλλα λόγια, ο λόγος μας, προφορικός και γραπτός, είναι εξόχως δηλωτικός του χαρακτήρα μας, του ήθους μας, του τρόπου με τον οποίον οργανώνουμε τις σκέψεις μας, αναλύουμε τα δεδομένα, αξιολογούμε τις καταστάσεις και λαμβάνουμε αποφάσεις.

Έχω την άποψη ότι ο Αλέξης Τσίπρας, για παράδειγμα, απέχει παρασάγγας από αξιομνημόνευτα στελέχη της Αριστεράς όπως ο Ηλίας Ηλιού, ο Λεωνίδας Κύρκος ή ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης όχι μόνο στο επίπεδο της εκφοράς του λόγου, αλλά και σε εκείνο της πνευματικής και ηθικής συγκρότησης.

Κατά δεύτερον, οι γλωσσικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο πρωθυπουργός μας, αλλά και η πλειονότητα δυστυχώς των συνομηλίκων του, αποκαλύπτουν τις διαχρονικές ελλείψεις και αδυναμίες του εκπαιδευτικού μας συστήματος, για τις οποίες κατεξοχήν υπεύθυνες είναι ασφαλώς οι προηγούμενες κυβερνήσεις, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί γέννημα των δικών τους σχολείων, των σχολείων της ελάσσονος προσπάθειας, των καταλήψεων και των συνδικαλιστών δασκάλων και καθηγητών. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι δημιούργημα των δικών τους πανεπιστημιακών σχολών, των σχολών του «δημοκρατικού πέντε», του διαβόητου ασύλου και της πλήρους αταξίας.

Τέλος, ο πρωθυπουργός μας φροντίζει με τους λόγους του —αλλά και τις πράξεις του πολλές φορές— να αποδεικνύει ότι είναι «ένας από τους πολλούς», «ένας από εμάς», όπως είχε πει υπερηφάνως και ο ίδιος για τον Νάσο Ηλιόπουλο, υποψήφιο του κόμματός του για το Δήμο Αθηναίων.

Κύριε πρωθυπουργέ, με κάθε σεβασμό, σφάλλετε: πρωθυπουργός της χώρας δεν πρέπει να είναι «ένας από τους πολλούς», «ένας από εμάς», αλλά «ένας καλύτερος από εμάς», που θα αποτελεί πρότυπο και πηγή έμπνευσης.