Η ιστορία των Blur είναι μια από τις πιο αξιόλογες και συναρπαστικές για τη βρετανική μουσική της δεκαετίας του ’90. Το κουαρτέτο σχηματίστηκε το 1989 στο Κόλτσεστερ με μέλη τους Damon Albarn (φωνητικά), Graham Coxon (κιθάρα), Alex James (μπάσο) και Dave Rowntree (ντραμς) και πολύ γρήγορα εντάχθηκε στην εμπροσθοφυλακή της «brit-pop» σκηνής, προτείνοντας ένα ιδιαίτερο […]
Η ιστορία των Blur είναι μια από τις πιο αξιόλογες και συναρπαστικές για τη βρετανική μουσική της δεκαετίας του ’90. Το κουαρτέτο σχηματίστηκε το 1989 στο Κόλτσεστερ με μέλη τους Damon Albarn (φωνητικά), Graham Coxon (κιθάρα), Alex James (μπάσο) και Dave Rowntree (ντραμς) και πολύ γρήγορα εντάχθηκε στην εμπροσθοφυλακή της «brit-pop» σκηνής, προτείνοντας ένα ιδιαίτερο ήχο, επηρεασμένο κυρίως από τους Kinks αλλά και τους XTC και τους Pink Floyd της περιόδου του Syd Barrett, τη στιγμή που οι «αντίζηλοι» Oasis αναμασούσαν τον κανόνα των Beatles. Το ντεμπούτο «Leisure» (1991) είχε την αμεσότητα του πρωτολείου αλλά και αρκετά ψεγάδια (αφελείς στίχοι, χορευτικός προσανατολισμός στο ήδη παρωχημένο ύφος των Happy Mondays και των Stone Roses). Το δεύτερο άλμπουμ «Modern Life Is Rubbish» (1993) απέτυχε εμπορικά και, σε συνδυασμό με τις ανεπαρκείς λάιβ εμφανίσεις, έφερε τους Blur στην πιο δεινή θέση της καριέρας τους. Ωστόσο, το «Parklife» (1994), ένα από τα καλύτερα pop άλμπουμ της δεκαετίας του ’90, διέγραψε τα ατοπήματα του παρελθόντος και τους καταξίωσε τόσο καλλιτεχνικά όσο και εμπορικά. Το «The Great Escape» (1995) πρότεινε έναν πιο «σκοτεινό» ήχο, ενσωματώνοντας στοιχεία punk, ska, ψυχεδέλειας ενώ ακόμη πιο αρτίστικος και εξερευνητικός υπήρξε ο χαρακτήρας του πέμπτου άλμπουμ τους «Blur» (1997). Τo «13» (1999), έκτη και νεότερη μέχρι στιγμής ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά τους, προχώρησε περαιτέρω τη διαδικασία της δημιουργικής αναγέννησης, με έντονα στοιχεία πειραματισμού, μακροσκελείς αυτοσχεδιασμούς και αναθεώρηση των τραγουδιστικών δομών. Δεκαεπτά επιλογές από τη διαδρομή που εξιστορήθηκε παραπάνω, με την προσθήκη του νέου σινγκλ «Music Is My Radar», συγκεντρώνει η συλλογή με «τα καλύτερα» των Blur, η οποία μάλιστα προδίδει μια προτίμηση του γκρουπ στη νεότερη φάση της φιλόδοξης και πολυκύμαντης καριέρας του.