Λάμπρος Φισφής: «Δύσκολο πρότζεκτ το βίντεο του ΟΗΕ κατά του ρατσισμού»

Πρωταγωνιστείτε στο νέο αντιρατσιστικό βίντεο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Πώς προέκυψε αυτό;
Η Ύπατη Αρμοστεία ξεκίνησε πέρσι μια προσπάθεια ώστε να προσεγγίσει κάποιους κωμικούς για να δημιουργήσουμε βίντεο κατά του ρατσισμού που θα έχουν ένα βασικό μήνυμα και κάποιες αποχρώσεις κωμικές . Με προσέγγισε η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, έγραψα το σενάριο για το βίντεο και μετά προχωρήσαμε στην υλοποίησή του. Συζητήσαμε με τους ανθρώπους της οργάνωσης και πήρα υλικό για μελέτη. Ήταν σχετικά δύσκολο πρότζεκτ . Είναι λεπτό το ζήτημα, πρέπει αυτά που γράφεις να μην προσβάλουν και να μην αφήνουν κάποια ομάδα απέξω.

Από πού αντλήσατε υλικό;
Κυρίως άντλησα υλικό από μια έρευνα που εμπεριείχε στερεότυπα και κλισέ που έχει στο μυαλό του ο κόσμος για το θέμα των μεταναστών. Τα πιο πολλά από αυτά έχουν δημοσιευτεί και σε έρευνα της Ύπατης Αρμοστείας. Μου πήρε πολύ περισσότερο απ’ό,τι θα μου έπαιρνε οποιοδήποτε σενάριο. Ήθελα να βρω το σωστό τρόπο να εκφράσω αυτά τα θέματα. Ήθελα να είναι απόλυτα προσεγμένο αυτό που θα βγει. Ήταν ένα ριψοκίνδυνο πρότζεκτ. Θέλεις να το πετύχεις σωστά, να μην θίξεις κανέναν, να μην βγάλεις τους Έλληνες ρατσιστές.

Ποια θα λέγατε ότι είναι τα «κλασσικά» κλισέ που ακούγονται για τους μετανάστες;
Πιο παλιό κλισέ που άκουγα από παιδί ήταν το εξής: «Έρχονται και παίρνουν τις δουλειάς μας». Το κομμάτι της εγκληματικότητας είναι διαχρονικό. Δεν είναι μόνο ελληνικό θέμα, και στην Αμερική άμα γίνει έγκλημα κάποιον Αφροαμερικανό θα κατηγορήσουν.

Τρέφετε κάποια ανησυχία, όχι σε ρατσιστικό επίπεδο, για τους μετανάστες;
Οι μετανάστες είναι άνθρωποι όπως και οι Έλληνες. Δεν μπορώ να βάλω χαρακτηριστικά. Δεν είμαι, όμως, και οπαδός της ουτοπίας. Δεν μπορείς να πεις σε κάποιον μη φοβάται τους ξένους και να το ακολουθήσει έτσι απλά. Θέλει χρόνο και αρκετή προσπάθεια.

Οι ρατσιστικές συμπεριφορές έχουν, πάντως, αυξηθεί…
Σε μια περίοδο ακραίας κρίσης οι μετανάστες θα είναι πάντα ένας στόχος. Στόχος βίας και λεκτικών επιθέσεων. Πολλές φορές από φόβο ή από ανάγκη να ρίξει κάποιος το φταίξιμο σε μια ομάδα.

Mέσα από το stand up comedy συνηθίζετε να σατιρίζετε καθημερινές καταστάσεις.
Ασχολούμαι με σάτιρα της καθημερινότητας. Μπορεί κάποιος να ακούσει να σατιρίζω από τα περιστέρια μέχρι το γάμο. Από μικρά μέχρι «μεγάλα» ζητήματα. Όλα έχουν μεγάλο κομμάτι αυτοσαρκασμού. Όλα είναι δοσμένα μέσα από μένα, μέσα από τα προβλήματά μου.

Που οφείλει την επιτυχία της η παράσταση «Να ένας Σοφός» που ανεβαίνει για δεύτερη σεζόν;
Aυτά που λες στο stand up comedy πρέπει να ενδιαφέρουν τον κόσμο, να ταυτίζονται με αυτά που λες. Αυτό συμβαίνει και στο «Να ένας Σοφός». Επίσης είναι μια πολύ γερή κωμωδία στην οποία ο κόσμος γεμίζει με γέλιο καθώς κατά μέσο όρο γελάει 8-10 φορές το λεπτό.

Ποια είναι η πρόκληση που βρίσκετε στο stand up comedy;
Προσπαθώ τα τελευταία χρόνια να δημιουργώ σε κάθε παράσταση μια παρέα. Θέλω όταν φεύγει ο κόσμος να νιώθεί ότι περάσαμε κάτι σαν παρέα. Από την αρχή τους λέω ότι θα γνωριστούμε, θα συζητάμε, θα μιλάμε. Η προσπάθειά αυτή κάνει κάθε παράσταση ξεχωριστή. Αυτή είναι η πρόκληση που έχω βάλει τα τελευταία δύο χρόνια

Το ελληνικό κοινό είναι ανοιχτό στο χιούμορ;
Οι Έλληνες είναι μεγάλοι οπαδοί της κωμωδίας. Δεν θα τσιγκουνευτούν το γέλιο. Θα σε ενισχύσουν, και τώρα με την κρίση έρχεται κανείς ακόμη πιο έτοιμος να γελάσει. Από τα 3 – 4 λεπτά που θα σου έπαιρνε να τους ζεστάνεις, τώρα μπορεί αυτό να γίνει και σε 10 δευτερόλεπτα.

Έχετε την εμπειρία του stand up comedy και με το Oλλανδικό κοινό. Ποια είναι η βασική διαφορά με το ελληνικό κοινό ;
Το χιούμορ είναι και μια γλώσσα. Εδώ είναι αυτή η γλώσσα που ξέρω, ενώ στην Ολλανδία δεν την ήξερα. Το ολλανδικό κοινό φημίζεται για το πόσο αντίθετο είναι με το ελληνικό κοινό. Το πόσο δύσκολο είναι να τους κάνεις να γελάσουν.

Ποια σημαντική εμπειρία αποκομίσατε από την Ολλανδία;
Ήταν απαιτητικά. Αυτό με έκανε να δουλεύω πολύ περισσότερο απ΄ό,τι άμα ξεκινούσα στην Ελλάδα. Και για να καταφέρω για να ξεπεράσω το εμπόδιο της γλώσσας, και για να εδραιωθώ σε μια χώρα που δεν ήταν δικιά μου, έπρεπε να δουλέψω πολύ παραπάνω.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήσασταν διορατικός όταν γράψατε το σενάριο για τη «Γενιά των 592 ευρώ»…
Ο τίτλος ήταν αρχικά γενιά των 700 ευρώ. Πάνω που πήγαινε να ξεκινήσει η σειρά έπεσε και ο βασικός και άλλαξε ο τίτλος. Υπήρχε αυτή η αίσθηση ότι κάτι θα γίνει, ήταν πάνω που ξέσπαγε η κρίση.

Θα συνεχίζατε τη σειρά;
Εάν ήταν οποιαδήποτε άλλη περίοδος θα συνεχιζόταν αλλά λόγω της κρίσης κόπηκε. Ήμασταν έτοιμοι να το συνεχίσουμε, άρεσε στον κόσμο και είχαμε δέσει ως παρέα.

Ποιο θέμα σκέφτεστε να αναδείξετε στο μέλλον μέσα από τη συγγραφή;
Αυτήν την περίοδο επειδή έχω παντρευτεί, υπάρχει σοβαρή περίπτωση να επέλεγα να ασχοληθώ με το θέμα αυτό. Είναι η συμβίωση, το άγχος από νέος και παιδί να πρέπει να έχεις παιδί. Τι του λες όταν είναι δικό σου και τι μηνύματα περνάς. Όσον αφορά στα κοινωνικά ζητήματα δεν έχω κάτι στο μυαλό μου.

Μιλήστε μας για τα μελλοντικά σας σχέδια…
Τελειώνω τη σεζόν στο Half Note, την Κυριακή στις 19:00 είναι η τελευταία παράσταση. Σκοπεύω να ξεκινήσω τη συγγραφή για νέα παράσταση και παράλληλα διοργανώνω και το Avaton International Comedy Festival που θα γίνει 8-14 Ιουνίου στο θέατρο Άβατον. Σκοπός είναι να προβάλλουμε κλασικές αλλά και νέες μορφές κωμωδίας και να φέρουμε καλλιτέχνες από το εξωτερικό. Θα έρθουν γνωστοί κωμικοί από τη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά, την Ολλανδία και το Ισραήλ. Άνθρωποι που ήθελαν πολύ να έρθουν στην Ελλάδα.

Τρέφουν κάποια επιφύλαξη για τη χώρα μας;
Έχουν μια περιέργεια για το πώς θα είναι ο κόσμος. Είμαι σίγουρος όμως ότι θα λατρέψουν το ελληνικό κοινό.

Θα θέλατε να μας πείτε μερικά πράγματα για την παράταση που ετοιμάζετε;
Δεν έχω τίτλο ή concept ακόμα, στην παρούσα φάση είναι απλά σημειώσεις και σκονάκια 150 – περίπου – σελίδων, ιδεών, πραγμάτων που έχω παρατηρήσει. Είναι σημειώσεις δυόμισι χρόνων.

Συνέντευξη: Ελισάβετ Σταμοπούλου