Πρώτη εμφάνιση στη δισκογραφία μιας ερμηνεύτριας με ενδιαφέρον ηχόχρωμα στη φωνή και με ικανότητες που της επιτρέπουν να μεταπηδά άνετα από το λαϊκό τραγούδι στο λεγόμενο «έντεχνο». Μολονότι τις δώδεκα συνθέσεις του δίσκου υπογράφουν διαφορετικοί δημιουργοί (ο Τάσος Γκρους και ο Θόδωρος Ποάλας, κατά κύριο λόγο), το σύνολο έχει ατμόσφαιρα και ύφος και αυτό χάρη […]
Πρώτη εμφάνιση στη δισκογραφία μιας ερμηνεύτριας με ενδιαφέρον ηχόχρωμα στη φωνή και με ικανότητες που της επιτρέπουν να μεταπηδά άνετα από το λαϊκό τραγούδι στο λεγόμενο «έντεχνο». Μολονότι τις δώδεκα συνθέσεις του δίσκου υπογράφουν διαφορετικοί δημιουργοί (ο Τάσος Γκρους και ο Θόδωρος Ποάλας, κατά κύριο λόγο), το σύνολο έχει ατμόσφαιρα και ύφος και αυτό χάρη στην ενορχήστρωση, αλλά και στην ίδια την καλλιτέχνιδα, που «κάνει δικά της» ακόμα και τραγούδια σε δεύτερη εκτέλεση, όπως ο «Μέγας Ανατολικός» του Μάτσα ή το «Φυσάνε Τέντες» του Γεραλή, που πρωτοακούστηκαν στα άλμπουμ «Ο Μάγος της πόλης» και «Εποχές», αντίστοιχα. Δυστυχώς, όμως, οι όποιες αρετές του δίσκου σταματούν εδώ. Τόσο ως προς τις συνθέσεις όσο και ως προς τους στίχους, το «Μετάξι είναι το βλέμμα σου» μένει περιχαρακωμένο στα κεκτημένα του «έντεχνου», δηλαδή σε μια σειρά από αξιοπρεπή, συμπαθητικά τραγούδια, που δεν προσβάλλουν μεν την αισθητική, αλλά δεν θα αντέξουν και στο χρόνο.