Νομίζαμε ότι ο Jagger είναι που μένει αγέραστος, αλλά για δες και τον Neil Young, ο οποίος όχι μόνο «τα δίνει όλα» επί σκηνής αλλά και σε πείθει πέραν πάσης αμφισβήτησης για το πόσο πονάει τα τραγούδια του, για το ότι τα τραγούδια του αυτά είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού του, κομμάτι της ζωής του […]
Νομίζαμε ότι ο Jagger είναι που μένει αγέραστος, αλλά για δες και τον Neil Young, ο οποίος όχι μόνο «τα δίνει όλα» επί σκηνής αλλά και σε πείθει πέραν πάσης αμφισβήτησης για το πόσο πονάει τα τραγούδια του, για το ότι τα τραγούδια του αυτά είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού του, κομμάτι της ζωής του και, με το μαγικό τρόπο του rock ‘n’ roll, κομμάτι της ζωής των ακροατών του. Στα 55 χρόνια του ο αρχέτυπος ρόκερ παίρνει ξανά τους δρόμους των ζωντανών εμφανίσεων, πλαισιωμένος από πιστούς συνεργάτες (Ben Keith σε κιθάρες και φωνητικά, Jim Keltner σε ντραμς και κρουστά, Spooner Oldham σε πιάνο και κίμπορντ, Donald Dunn στο μπάσο), φίλους (τραγουδά ντουέτο με την Chrissie Hynde των Pretenders το κλασικό «All Along the Watchtower» του Dylan), συγγενείς (η σύζυγός του Pepi Young και η αδελφή του Astrid Young κάνουν δεύτερα φωνητικά) και, αντι να καταφύγει στην εύκολη -και προσφιλή στους περισσότερους- λύση ενός ρεπερτορίου τύπου «greatest hits», προτιμά να ψάξει τους παλιότερους δίσκους του από τη δεκαετία του ’70 για υποεκτιμημένα τραγούδια (όπως το «Walk On» από το άλμπουμ «On The Beach» του 1974, τα «Peace Of Mind» και «Motorcycle Mama» από το «Comes A Time» του 1978 αλλά και το ακυκλοφόρητο πριν «Fool For Your Love», σύνθεση του 1988) και να τους εμφυσήσει νέα ζωή στο σήμερα. Οι ερμηνείες συχνά γίνονται κανονικές περιπέτειες: το «Cowgirl In the Sand» (από το άλμπουμ «Everybody Knows This Is Nowhere», του 1969), με το οποίο ξεκινά το άλμπουμ, φτάνει σε διάρκεια τα 18 λεπτά· το «Words» (από το «Harvest», του 1972) φτάνει τα 11 λεπτά· το «Tonight’s The Night» (από το ομώνυμο άλμπουμ του 1975) έχει διάρκεια 10 λεπτών· τα σχεδόν οκτώ λεπτά του «All Along the Watchtower» εξελίσσονται σε μια κόλαση ηλεκτρισμού, με το κοινό να παραληρεί. Με το «Road Rock Vol.1» ο Neil Young μπαίνει στο νέο αιώνα θριαμβικά, επιβεβαιώνοντας με τρόπο εμφατικό πως, όπως μέχρι χθές έτσι και σήμερα, είναι μια από τις σηματικότερες φυσιογνωμίες στο rock ‘n’ roll πάνθεον. Η σημαντικότερη, θα λέγαμε, αν υπολογίσουμε τη μακρά περίοδο απραξίας του Dylan και το γεγονός ότι οι Stones δείχνουν όλο και περισσότερο επαναπαυμένοι στα δισεκατομμύριά τους…