Με καθυστέρηση κάνει την εμφάνισή του στην ελληνική αγορά το άλμπουμ αυτό των Γάλλων Bratsch (πρώτη κυκλοφορία το 1995), γεγονός ωστόσο όχι κρίσιμο, μια και το υλικό που προτείνουν εδώ οι Dan Gharibian (φωνή, μπουζούκι, κιθάρα), Bruno Girard (βιολί), Pierre Jacquet (κοντραμπάσο), Francois Castiello (ακορντεόν) και Nano Peylet (κλαρινέτο) χαρακτηρίζεται από μια φρεσκάδα που μοιάζει […]
Με καθυστέρηση κάνει την εμφάνισή του στην ελληνική αγορά το άλμπουμ αυτό των Γάλλων Bratsch (πρώτη κυκλοφορία το 1995), γεγονός ωστόσο όχι κρίσιμο, μια και το υλικό που προτείνουν εδώ οι Dan Gharibian (φωνή, μπουζούκι, κιθάρα), Bruno Girard (βιολί), Pierre Jacquet (κοντραμπάσο), Francois Castiello (ακορντεόν) και Nano Peylet (κλαρινέτο) χαρακτηρίζεται από μια φρεσκάδα που μοιάζει αειθαλής: τζαζ αυτοσχεδιασμοί, klezmer, ιταλικό τραγούδι, τσιγγάνικα ιδιώματα, μεταπολεμικά ελληνικά λαϊκά (το «Ερηνάκι» του Πάνου Τούντα και το «Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις» των Μενιδιάτη/Κολλητήρη ερμηνεύονται εδώ στη γλώσσα μας) και παραδοσιακές μουσικές των Βαλκανίων (Αλβανία, Ρουμανία) είναι οι κυριότερες από τις ψηφίδες που συναπαρτίζουν το φαντασιακό φολκλόρ του «Correspondances»: μια μουσική «συνισταμένη», προϊόν γόνιμου συγκερασμού των λαϊκών εκφράσεων της κεντρικής και νότιας Ευρώπης.