Αν και ο Ruggero Leoncavallo είχε συνθέσει αρκετές όπερες, η μόνη από αυτές που έφτασε να παίζεται με επιτυχία στις μέρες μας είναι οι «Παλιάτσοι». Έργο ενταγμένο στο κίνημα του βερισμού, που ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην Ιταλία στο τέλος του 19ου αιώνα, γνώρισε μεγάλη επιτυχία από την πρώτη κιόλας εκτέλεση. Για το έργο ο Leoncavallo […]
Αν και ο Ruggero Leoncavallo είχε συνθέσει αρκετές όπερες, η μόνη από αυτές που έφτασε να παίζεται με επιτυχία στις μέρες μας είναι οι «Παλιάτσοι». Έργο ενταγμένο στο κίνημα του βερισμού, που ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην Ιταλία στο τέλος του 19ου αιώνα, γνώρισε μεγάλη επιτυχία από την πρώτη κιόλας εκτέλεση. Για το έργο ο Leoncavallo έγραψε μόνος του το λιμπρέτο, βασιζόμενος σε μια αληθινή ιστορία που του είχε διηγηθεί ο πατέρας του και στην οποία ένας ζηλότυπος περιπλανώμενος ηθοποιός σκότωσε τη γυναίκα του μετά την παράσταση σε κάποιο χωριό της Καλαβρίας. Στους «Παλιάτσους» ο Leoncavallo ωθεί τις τεχνικές της βεριστικής γραφής στα άκρα, δίνοντας ένα μεγάλης έντασης και θεατρικότητας έργο. Στην εκτέλεση που έχουμε στα χέρια μας βρίσκονται μαζί μερικοί από τους πιο καλούς ερμηνευτές των ημερών μας. O Jose Cura, σε καλή φόρμα, ερμηνεύει έναν πολύ καλό Canio. Η φωνή του, έχοντας αποκτήσει ποιότητα βαρύτονου, έχει όλη την ένταση που απαιτεί ο ρόλος. Αξίζει να προσεχθεί ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο ερμηνεύει το «No! Pagliaccio non son». Πολύ καλή, επίσης, η Barbara Frittoli, αποδίδει με μεγάλη λεπτομέρεια το ρόλο της Nedda. Εξίσου καλός ο βαρύτονος Carlos Alvarez δίνει έναν εντυπωσιακό Tonio, καταφέρνοντας να καθηλώσει τον ακροατή από το ξεκίνημα του έργου. Στο ίδιο υψηλό επίπεδο βρίσκεται και η απόδοση των υπόλοιπων συντελεστών της ηχογράφησης, ολοκληρώνοντας με τον τρόπο αυτό μία από τις καλύτερες εκτελέσεις του έργου που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.