Σε μια από τις πιο προσωπικές εξομολογήσεις του, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης γύρισε πίσω στον χρόνο για να αποκαλύψει πώς γεννήθηκε μία από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες της ελληνικής τηλεόρασης. Η αφετηρία δεν ήταν κάποιο οργανωμένο πλάνο για τον δημιουργό, αλλά μια νύχτα φορτισμένη συναισθηματικά, με τον ίδιο σε κακή ψυχολογική κατάσταση και εμφανώς επηρεασμένο από το αλκοόλ.
Όλα όσα δήλωσε ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης
Όπως περιέγραψε στο vidcast Johnny@TheMovies, η στιγμή που άκουσε τη Δήμητρα Γαλάνη να ερμηνεύει το «Δυο μέρες μόνο» λειτούργησε σαν καταλύτης. Εκεί, μέσα στο κοινό, γεννήθηκε αυθόρμητα η ιδέα για ένα σενάριο που θα στηριζόταν ακριβώς σε εκείνη τη συγκυρία: μια συνάντηση δύο ανθρώπων σε ένα μεταίχμιο ζωής, λίγο πριν από μεγάλες, καθοριστικές αποφάσεις.
Όπως περιέγραψε ο Χριστόφος Παπακαλιάτης: «Στο “Δυο μέρες μόνο” ήμουν 30 χρονών. Είχα πάθει τρέλα εκείνη τη χρονιά. Το σκέφτηκα όταν ένα βράδυ, απογοητευμένος, φτυσμένος, σε τραγική κατάσταση, είχα πάει να ακούσω τη Δήμητρα Γαλάνη που εμφανιζόταν τότε με την Πρωτοψάλτη, και ξαφνικά, είναι στη σκηνή η Δήμητρα και τραγουδάει το “Δυο μέρες μόνο” και είμαι εγώ από κάτω “πίτα”. Την κοίταζα και λέω “θα το κάνω σενάριο αυτό”.
«Ήταν δυο μέρες πριν μπω φαντάρος. Μπήκα φαντάρος πικραμένος, χάλια, όχι γιατί μπήκα φαντάρος»
»Και πάω στο καμαρίνι και της λέω “Δήμητρα, θα ήθελα να γράψω μια ιστορία που οι ήρωες θα συναντιούνται εδώ, την ώρα που τραγουδάς το Δυο μέρες μόνο”. Ήταν δυο μέρες πριν μπω φαντάρος. Μπήκα φαντάρος πικραμένος, χάλια, όχι γιατί μπήκα φαντάρος. Έτσι το σκέφτηκα και έγραψα τον ήρωα μόλις μπήκα φαντάρος, τότε άρχισα να γράφω το σενάριο, στο οποίο ήταν δυο μέρες πριν αυτός μπει φαντάρος και δυο μέρες πριν αυτή παντρευτεί».