Από drone Σαχέντ σκοτώθηκε ο Γάλλος στρατιώτης στο Ιράκ – Τι είναι το ιρανικό «AK-47 των αιθέρων»

Στη δημοσιότητα δόθηκε η φωτογραφία του πρώτου Γάλλου στρατιώτη που σκοτώθηκε το βράδυ της Πέμπτης σε επίθεση με drone στην Ερμπίλ του Ιράκ, σε κουρδική στρατιωτική βάση από την οποία επιχειρούν γαλλικές δυνάμεις. Από την ίδια επίθεση τραυματίστηκαν ακόμη έξι στρατιώτες.

Πρόκειται για τον ανθυπασπιστή Arnaud Frio, που είναι ο πρώτος Ευρωπαίος που χάνει τη ζωή του σε αυτή τη σύγκρουση.

Αξίζει να σημειωθεί πως τη δημοσίευση την έκανε ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν.

L’adjudant-chef Arnaud Frion du 7ème bataillon de chasseurs alpins de Varces est mort pour la France lors d’une attaque dans la région d’Erbil en Irak.

À sa famille, à ses frères d’armes, je veux dire toute l’affection et la solidarité de la Nation.

Plusieurs de nos militaires…

— Emmanuel Macron (@EmmanuelMacron) March 13, 2026

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η επίθεση αποδίδεται στην παρουσία γαλλικού αεροπλανοφόρου στην Ανατολική Μεσόγειο, την οποία οι φιλοϊρανικές δυνάμεις θεωρούν άμεση εμπλοκή στο μέτωπο της σύγκρουσης με το Iran.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, καταδίκασε την επίθεση, δηλώνοντας ότι «ο πόλεμος στο Ιράν δεν δικαιολογεί τέτοιες επιθέσεις».

Από Shahed ο θάνατος του Γάλλου στρατιώτη

Ο Γάλλος ανθυπασπιστής φέρεται να έχασε τη ζωή του σε επίθεση με drone τύπου Σαχέντ (ιρανικής κατασκευής). Ο 42χρονος υπαξιωματικός, ο οποίος περιγράφεται ως ένας εξαιρετικά έμπειρος στρατιώτης με δεκάδες επιχειρήσεις στο ενεργητικό του, συμμετείχε σε αντιτρομοκρατική αποστολή για την εκπαίδευση των Κούρδων ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος (Νταές).

Το πλήγμα σημειώθηκε το βράδυ της Πέμπτης στη βάση Μάλα Κάρα, περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ερμπίλ.

Αν και δεν υπήρξε επίσημη ανάληψη ευθύνης, η φιλοϊρανική οργάνωση Άσχαμπ αλ Καφ δήλωσε ότι στοχοποιεί πλέον όλα τα γαλλικά συμφέροντα στην περιοχή. Η κίνηση αυτή αποτελεί απάντηση στην παρουσία του αεροπλανοφόρου Charles de Gaulle και άλλων γαλλικών δυνάμεων στον Κόλπο.

Τι είναι το Shahed

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) της οικογένειας Shahed (Σαχέντ), με καταγωγή από το Ιράν, έχουν αναδειχθεί σε έναν από τους πιο καθοριστικούς και πολυσυζητημένους παράγοντες στα σύγχρονα πεδία μαχών. Αν και η ονομασία περιλαμβάνει διάφορα μοντέλα, το πιο διάσημο είναι το Shahed-136. Πρόκειται για ένα «drone αυτοκτονίας», σχεδιασμένο όχι για να ρίχνει βόμβες και να επιστρέφει στη βάση του, αλλά για να συντρίβεται πάνω στον στόχο του, λειτουργώντας το ίδιο ως κατευθυνόμενος πύραυλος.

Ακολουθεί βίντεο στο οποίο φαίνεται το πλήγμα από έγινε με Shahed σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο Ομάν πριν από δυο ημέρες:

Σχεδιασμός και λειτουργία

Σχεδιαστικά, το Shahed-136 διαθέτει μια χαρακτηριστική πτέρυγα σχήματος «δέλτα» (τριγωνική). Δεν χρησιμοποιεί κάποιον υπερσύγχρονο κινητήρα τζετ, αλλά έναν απλό, δίχρονο κινητήρα εσωτερικής καύσης – συχνά αντιγραφή εμπορικών μοντέλων που χρησιμοποιούνται σε τηλεκατευθυνόμενα. Αυτός ο κινητήρας παράγει έναν πολύ χαρακτηριστικό, βαρύ θόρυβο, που του έχει χαρίσει παρωνύμια όπως «ιπτάμενο αλυσοπρίονο» ή «μοτοποδήλατο». Μεταφέρει μια πολεμική κεφαλή βάρους 30 έως 50 κιλών και έχει εντυπωσιακή εμβέλεια, η οποία εκτιμάται ότι μπορεί να ξεπεράσει τα 1.000 χιλιόμετρα, πετώντας σε χαμηλό υψόμετρο.

Το «ΑΚ-47 των αιθέρων»

Η πραγματική καινοτομία του Shahed δεν κρύβεται στην υψηλή τεχνολογία του, αλλά στην απόλυτη απλότητα και το ελάχιστο κόστος του. Δεν είναι ένα «έξυπνο» όπλο με την παραδοσιακή έννοια. Τα ηλεκτρονικά του συστήματα πλοήγησης συχνά αποτελούνται από εξαρτήματα «ευρείας κατανάλωσης» που μπορεί κανείς να βρει εύκολα στο εμπόριο. Με εκτιμώμενο κόστος κατασκευής που κυμαίνεται ανάμεσα σε 20.000 και 50.000 δολάρια, είναι απίστευτα φθηνό για τα στρατιωτικά δεδομένα. Γι’ αυτόν τον λόγο αποκαλείται το «AK-47 των αιθέρων» ή ο «πύραυλος κρουζ του φτωχού», καθώς επιτρέπει τη μαζική παραγωγή του με ελάχιστους πόρους.

Πόλεμος φθοράς

Στο πεδίο της μάχης (όπως είδαμε χαρακτηριστικά στην Ουκρανία, όπου η Ρωσία τα χρησιμοποιεί κατά κόρον με την ονομασία Geran-2), η δύναμη των Shahed βρίσκεται στους αριθμούς. Εκτοξεύονται συνήθως σε σμήνη πολλών μονάδων ταυτόχρονα. Στόχος δεν είναι απαραίτητα να χτυπήσουν όλα τον στόχο, αλλά να υπερφορτώσουν την αεράμυνα.

Εδώ δημιουργείται ένα τεράστιο οικονομικό και τακτικό δίλημμα: αξίζει να εκτοξεύσεις έναν υπερσύγχρονο πύραυλο, που κοστίζει από εκατοντάδες χιλιάδες έως εκατομμύρια δολάρια, για να καταρρίψεις ένα drone των 20.000 δολαρίων; Ακόμα και αν η κατάρριψη είναι επιτυχής, ο επιτιθέμενος κερδίζει τον οικονομικό πόλεμο της φθοράς, αναγκάζοντας τον αμυνόμενο να εξαντλήσει τα πολύτιμα, ακριβά και δυσεύρετα πυρομαχικά του.

Η προσαρμογή της αεράμυνας

Για να αντιμετωπιστεί αυτή η ασύμμετρη απειλή, οι σύγχρονοι στρατοί αναγκάζονται να αναβιώσουν παλαιότερες τακτικές. Αντί για ακριβούς πυραύλους, χρησιμοποιούν συχνά βαριά πολυβόλα, αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά πυροβόλα (όπως τα γερμανικά Gepard) και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου (παρεμβολές στο GPS του drone) για να τα ρίξουν με το μικρότερο δυνατό κόστος.