Εννέα άνθρωποι δημιούργησαν αυτό το υλικό, εννέα φωνές μιλάνε μέσω μίας ξένης φωνής γιατί ακόμα υπάρχει φόβος. Φόβος που έχει δημιουργήσει η δική μας κοινωνία.

Η Άννα Λιάκου είναι role model και performer. Με αφορμή τα γεγονότα και τις αποκαλύψεις των ημερών, αποφάσισε με μεράκι και στοργή να φτιάξει ένα βίντεο που έχει φτιαχτεί για τα θύματα-για αυτά που μπορούν και θέλουν να μιλήσουν, αλλά και για εκείνα που ούτε μπορούν, ίσως ούτε θέλουν ή αντέχουν να το κάνουν. Για τους δικούς τους λόγους.

Ρώτησα την Άννα ποια ήταν η αφορμή και η ιδέα του βίντεο.

«Νομίζω ότι ήταν μια υποβόσκουσα κατάσταση εξ αρχής. Αποφασίστηκε όμως μετά από ένα συμβάν το οποίο έγινε με αφορμή ένα λεκτικό debate κάτω από ένα ποστ σε μέσω κοινωνικής δικτύωσης. Τη στιγμή λοιπόν που προσπαθώ να εξηγήσω σε έναν άνθρωπο με τις απόψεις «γιατι το λέει τωρα» και «οι άντρες δε βιάζονται», μου ήρθε ένα μήνυμα από αγνωστο άτομο», απάντησε.

Και συνέχισε: «Ήταν έξαλλο, μου διηγήθηκε σαν χείμαρρος τη δική του ιστορία και όταν έκλεινε το μήνυμά του έγραψε με κεφαλαία…ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΑ ΠΩ. ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΑΝ. Και κάπου εκεί αποφάσισα ότι πρέπει να γίνει.»

Η Άννα περιγράφει την ζωή της με ένα τρόπο ποιητικό:

«Υπήρξα μια μικρή νεράιδα μέχρι που κάποια στιγμή με πέταξαν σε έναν τοίχο και από εκεί κ πέρα ξεκίνησε ο Γολγοθάς της προσωπικής μου εξελιξης και περιμαζωξης κομματιών. Μεγάλο στήριγμα η μάνα μου και γιγάντιο παράδειγμα ο αδερφός μου, βοήθησαν με τρόπους που δε γνωρίζουν. Τα κατάφερα αρκετα έως πολύ αργοτερα τελικά και στο σήμερα μεγαλώνω ένα υπέροχο, μαγικό κορίτσι.»

Η Άννα Λιάκου, αλλά και πολλοί άνθρωποι που γνωρίζει, έχουν βιώσει κακοποίηση και πόνο.

«Μάλιστα, όχι μόνο σε μια μορφή αλλά πολλαπλές. Η βία άλλωστε έχει πολλές όψεις. Κρατήσαμε το θέμα του βιασμού γιατι ακομα ο κόσμος δεν έχει μάθει να στηριζει τα θύματα. Κρατήσαμε το πιο «κοινά αποδεκτο» έγκλημα για να αποφύγουμε τα σχόλια «ποιος ξέρει τι έκανες και εσύ για να σε στείλει στο νοσοκομείο από το ξύλο». Μπορεί ο κόσμος να θεωρει ότι πετάει λέξεις και απόψεις, αλλά τα θύματα γνωρίζουν καλά ότι πετάνε μαχαίρια. Η κοινωνία αυτή τη στιγμη βοηθάει παρα πολυ να «τροχιστουν» αυτα τα μαχαίρια στο θέμα του βιασμού.»

Πώς σου γνωστοποιήθηκαν οι ιστορίες που παρουσίασες στο βίντεό σου, Άννα;

«Κάποιες τις γνωριζω πάνω από 20 χρονια, δυο ηρθαν από το πουθενά μέσω μηνυμάτων στα social media, μια εξομολόγηση στο προαύλιο ενός νοσοκομείου, μια άλλη απο κορίτσι στην επαρχία που περιμένοντας το λεωφορείο και κατά τη διάρκεια ολου του ταξιδιού μου περιέγραφε το απόλυτο της φρίκης. Σε εμένα έχουν μιλήσει και μιλανε πολλοί άνθρωποι, μια μικρή αφορμή αρκούσε παντα. Και το θεωρώ γιγάντια ευχή στη ζωή μου.»

Ο κόσμος έχει ανταποκριθεί θετικά στο βίντεο της Άννας, κι ας μην έχει μέχρι στιγμής χιλιάδες προβολές.

«Ομολογώ ότι περίμενα αρνητικά σχόλια. Δεν ήρθαν ακόμα. Έχω λάβει πολλά μηνύματα στήριξης για τους χαρακτήρες. Ας πούμε…»Να πεις στην Κάτια ότι και εγω το ίδιο περνάω. Δεν ειναι μόνη»…

«Μπορείς να πεις στην κυρία Ειρήνη ότι την αγαπώ;»Και τα λέω.., και παίρνουν τόση χαρά! Με τίμησαν κάποιοι επώνυμοι άνθρωποι με το μπράβο τους ή τη συμβουλή τους για πιο αποτελεσματική αφήγηση.  Έρχονται συνέχεια μηνύματα από ανθρώπους που θέλουν να πω και την δική τους ιστορία.

Όχι μονο για το θέμα αυτό, αλλά και σε άλλα πολλά, είναι απίστευτο ποσο πόνο κρύβουν μέσα τους οι ανθρωποι. Κάποιοι στέλνουν συγχαρητήρια και ζητούν συγγνώμη γιατί δεν μπορούν να το δουν όλο, αλλά με ενημερώνουν ότι το πόσταραν στην σελίδα τους γιατί πρέπει να ακουστούν αυτά. Συγκινητικό πολύ.

Ουσιαστικά, έκανα αυτό το βίντεο γιατί ο κόσμος πρέπει να ακούσει ότι η φρίκη της πραγματικότητας ξεπερνάει τις ταινίες που βλέπουν…γιατί πρέπει να καταλάβουν ότι οι απόψεις τους ειναι αχρείαστες. Όλα αυτά τα θεωρώ αυτονόητα και κάθε φορά λεω ότι ο επίλογος του βίντεο αφορά πράγματα που όλοι θα έπρεπε να ξέρουμε και να εφαρμόζουμε.

Δεν ειναι δικά μου λόγια. Ειναι δικά τους. Ασχολήθηκα γιατί ξέρω τι θα πει να είσαι μέσα στο πρόβλημα και πόση ζημιά κάνει η επίκριση που τόσο απλόχερα προσφέρουν οι ανθρωποι ως κοινωνία στα θύματα με όποιο μέσο μπορούν.

Πρέπει λοιπόν τα θύματα εκτός από όλους αυτούς που κάνουν επίπονο θόρυβο, να ακούσουν και αυτή τη μελωδία που προσφέρουν ολοι αυτοί που τους κατανοούν, τους στηρίζουν και θέλουν να είναι δίπλα τους. Για εμένα, όλο αυτό ήταν λυτρωτικό…και η πληρωμή μου βρίσκεται στην περηφάνια που κρύβουν τα πρόσωπα των χαρακτήρων κάθε φορά που βλέπουν ένα καλό σχόλιο ή μια κοινοποίηση, το χοροπηδηχτό που έκανε η Πόπη οταν ο σκηνοθέτης της αγαπημένης της σειράς μας είπε μπραβο, συνεχίστε το και στο «ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΕΙΠΑ» της κυρίας Ειρήνης.

Σημείωση Άννας Λιάκου: Οι χαρακτήρες είναι δέκα. Απλα η Λία δε μιλάει λόγω διανοητικής υστερησης. Βιάστηκε από άνθρωπο που δουλευε στο σχολείο της. Η πραγματική της κατάσταση είναι πολύ πιο άσχημη από ότι παρουσιάζω. Δε μιλάει καν με νοηματική και δεν είχε τρόπο να πει τι της συμβαίνει μέχρι που κάποιος της έδωσε σημασία.

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο