Η Γαλλία γιόρτασε στο «Σταντ ντε Φρανς» και η Ελλάδα έλαμψε μαζί της. Οι Γάλλοι Πρωταθλητές Κόσμου του 1998 και Πρωταθλητές Ευρώπης του 2000, αλλά και οι έλληνες Πρωταθλητές Ευρώπης του 2004 τίμησαν μαζί τις επιτυχίες τους, σε ένα φιλικό που δεν είχε σπουδαίο ποδοσφαιρικό θέαμα, αλλά είχε συγκίνηση και λάμψη αστέρων.
Το πιο λαμπερό, ήταν στην εξέδρα πια, ο Ζινεντίν Ζιντάν. Οι «τρικολόρ» επιβλήθηκαν με 1-0 της ελληνικής ομάδας, χάρη στο γκολ του Τιερί Ανρί, ωστόσο, οι παίκτες του Οτο Ρεχάγκελ στάθηκαν σαν ίσοι, κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο και έκλεψαν κάποιες από τις εντυπώσεις.
Ο Τιερί Ανρί με το γκολ που πέτυχε έφτασε τα 39 και υπολείπεται πλέον μόλις δύο του Μισέλ Πλατινί, που βρίσκεται στην κορυφή των σκόρερ όλων των εποχών για την εθνική Γαλλίας.
Η εθνική έτσι κι αλλιώς δοκίμαζε τις δυνάμεις και στήθηκε λες και επέστρεψε σε μέρες Euro 2004.
Με τρία σέντερ μπακ, αφού ο Κατσουράνης βοηθούσε Δέλλα και Κυργιάκο και είχε ρόλο πάνω στον Ανρί, με δύο αμυντικά χαφ, τον Μπασινά πιο ανασταλτικό και τον Καραγκούνη πιο ελεύθερο, προσπάθεια το παιχνίδι να γίνει από τα άκρα, με Γιαννακόπουλο, Αμανατίδη και ένα ψηλό φορ, τον Σαμαρά, να επιστρέφει για να πάρει μπάλα.
Κάπως έτσι κέρδισε τους Γάλλους και στην Πορτογαλία. Ωστόσο, τότε είχε κανονικό δεξί μπακ και όχι υπηρεσιακό, όπως τώρα με τον Καψή να έχει προβλήματα, όσο φιλότιμες προσπάθειες και αν έκανε.
Είχε και τον Φύσσα σε απίστευτη βραδιά. Και βέβαια, είχε τον Ζαγοράκη που χόρεψε με τον Λιζαραζού και τον Χαριστέα να «καρφώνει» την μπάλα στα γαλλικά δίχτυα.
Οι Γάλλοι, που αυτή τη φορά είχαν τη δική τους γιορτή, εντόπισαν τις ελληνικές αδυναμίες και άνοιξαν το παιχνίδι από τα πλάγια. Δυο κεφαλιές, μία από τον κορυφαίο Βιεϊρά (συμπλήρωνε 100 συμμετοχές με την εθνική Γαλλίας) και μία από τον Μαλουντά, έδειξαν τον κίνδυνο. Μια τρίτη, από τον Ανρί, τον επιβεβαίωσαν…
Στο 26 και μάλιστα σε ένα σημείο που ο Καψής είχε βρει κάπως τα πατήματά του απέναντι σε Αμπιντάλ ή Μαλουντά, οι Γάλλοι βγήκαν στα αριστερά.
Ο Φύσσας δεν πρόλαβε την σέντρα του Σανιόλ και ο Ανρί, τη στιγμή που ο Κατσουράνης μπερδεύτηκε από τη διπλή κόντρα της μπάλας (σε Φύσσα, Κυργιάκο), άνοιξε το σκορ. Οσο και αν η ελληνική ομάδα στεκόταν καλά, η ουσία είναι ότι έχανε.
Αλλωστε, επιθετικά είχε κάνει ελάχιστα πράγματα. Μία επικίνδυνη σέντρα σουτ του Αμανατίδη, ένα σουτ του Καραγκούνη, που έδιωξε ο Κουπέ με γροθιές και δεν «τιμώρησε» ο Σαμαράς και μια έξοδος πανικού του Γάλλου γκολκίπερ στα πόδια του άσου της Μάντσεστερ Σίτι, ήταν οι μοναδικές ελληνικές απειλές.
Λογικό, αφού τα άκρα, Αμανατιδης και Γιαννακόπουλος, δεν λειτουργούσαν, όπως και ο άξονας, με Μπασινά, Καραγκούνη.
Ο Οτο Ρεχάγκελ προσπάθησε να αλλάξει αυτή την εικόνα, με τους Λυμπερόπουλο, Γκέκα να παίρνουν τη θέση των Αμανατίδη, Γιαννακόπουλο στα άκρα των χαφ.
Η Εθνική κατάφερε να ισορροπήσει το παιχνίδι και πλέον, ο Γερμανός άρχισε να φτιάχνει αδυναμίες. Δεν πήγαινε καλά ο Φύσσας και ο Λαγός πήρε τη θέση του στο αριστερό άκρο της άμυνας. Φαινόταν αργός ο Δέλλας για τους Ανελκά, Ανρί και… λοιπές δυνάμεις, μπήκε στη θέση του ο Γκούμας.
Η ελληνική ομάδα, κατώτερη ποιοτικά, πίσω στο σκορ και όχι απειλητική για τον Κουπέ, τουλάχιστον είχε φέρει το ματς σε ισορροπία.
Είχε καταφέρει να συμμετέχει σε αυτή την ποδοσφαιρική βραδιά των γάλλων, ακόμα και να τους αγχώνει για το τελικό αποτέλεσμα.
Αυτό δεν άλλαξε, ωστόσο, η Ελλάδα είχε και πάλι κάποια από τη λάμψη που την έκαναν πρωταθλήτρια Ευρώπης και αυτό θα είναι πολύτιμο για τα προκριματικά του Euro 2008.
Μέσα σε τρία λεπτά, και μάλιστα στο φινάλε (86′-89′), η Ίντερ έκανε το 1-2, 3-2, νίκησε την Κόμο και πήρε το εισιτήριο για τον τελικό του Κυπέλλου Ιταλίας
Η Μπράιτον ήταν εντυπωσιακή απέναντι στην Τσέλσι, τη συνέτριψε με σκορ 3-0 και πλέον κάνει όνειρα Ευρώπης, βάζοντας τους «μπλε» σε σοβαρό κίνδυνο να μην τα καταφέρουν.
Στις 22 Απριλίου του 2024, η ομάδα Κ19 του Ολυμπιακού στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης κατακτώντας το Youth League στην Ελβετία. Μια επιτυχία μυθικών διαστάσεων για την ομάδα του Πειραιά