Η ωμή ζωή μιας ανύπαντρης μητέρας με μικρά παιδιά

Στο νέο του λεύκωμα «New Genesis», ο φωτογράφος Abdulhamid Kircher με έδρα τη Νέα Υόρκη καταγράφει τη ζωή της Sierra Kiss, μιας ανύπαντρης μητέρας που ζει με τα παιδιά της στο χαοτικό Λος Άντζελες: εκεί, όπου, όπως και εδώ, στην Ελλάδα, οι θεσμοί αδιαφορούν, η φτώχεια καλπάζει, οι ευκαιρίες είναι λίγες, αλλά οι άνθρωποι παλεύουν να επιβιώσουν με ότι δύναμη τους έχει απομείνει.

Η κοφτερή ματιά του Kircher καταφέρνει να υπογραμμίσει αυτές τις ανεπάρκειες που καταλήγουν στην καταστροφή της ίδιας της ζωής: τα καταφύγια για κακοποιημένες γυναίκες και οι κοινωνικές υπηρεσίες έχουν αγνοηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις κυβερνήσεις, με τις ελλείψεις σε χρηματοδότηση και προσωπικό να στραγγαλίζουν την Kiss και άλλες υπάρξεις που ξέβρασε το κύμα της αδιαφορίας και τις άφησε μόνες τους να μάθουν κολύμπι σε παγωμένα νερά.

Όσοι ζημιώνονται από την αποτυχία του συστήματος δεν είναι νούμερα στατιστικών αναλύσεων, ούτε «ιστορίες για αγρίους». Η ζοφερή πραγματικότητα τους, όπως αποτυπώνεται από το φακό του Kircher, ο οποίος ξεκίνησε με το να προτείνει ένα απλό πορτρέτο στην Kiss και κατέληξε να καταπιάνεται με τη ζωή της από το 2022 έως το 2025, είναι προϊόν της αδυσώπητης κριτικής που ασκούν οι μικροαστοί, της νοοτροπιάς του παρτακισμού και της δυσωδίας των κρατών που παρουσιάζονται ως «σωτήρες» – αλλά κρατούν σωσίβια μονάχα για τους ίδιους και το σινάφι τους.

Η αδιαφορία είναι βία

Οι λήψεις του είναι ωμές: έλλειψη στέγης, εθισμός, εγκυμοσύνη, ενδοοικογενειακή βία, φτώχεια σχηματίζουν μια εικόνα που όλοι αποφεύγουν. Όπως αναφέρει η Tiffany Lee στο AnOther Magazine, την πρώτη φορά που ο Kircher συνάντησε την Sierra, εκείνη καθόταν με τα δύο της παιδιά, τον Seven και τη Noa, στη ξύλινη σκάλα του διαμερίσματός της στην περιοχή του Koreatown.

Όπως θυμήθηκε ο Kircher για τη γνωριμία τους, βλέποντας αυτή την εικόνα δια ζώσης, «συνειδητοποίησε γρήγορα σε τι είδους κατάσταση βρισκόταν. Τον περισσότερο καιρό δεν φωτογράφιζα – πήγαινα τα παιδιά στο σχολείο, στο πάρκο, απλά ήμουν εκεί».

Το σπίτι της Sierra, όπως μπορούμε να δούμε από τις φωτογραφίες του λευκώματος, είναι ταυτόχρονα ζωηρό, μελαγχολικό, στοργικό και απόκοσμο: στο μπάνιο βλέπουμε έναν νυπτήρα με παιδικά παιχνίδια και αξεσουάρ, μια οδοντόκρεμα που έχει τελειώσει, έναν ξύλινο σταυρό με τη μορφή του Ιησού που δίνει την αίσθηση ότι κοιτάει τους ανθρώπους με στοργή (ακόμη και σταυρωμένος) όσοι οι θνητοί γυρίζουν το κεφάλι και ένα πλαστικό ποτήρι της Coca-Cola.

Στις άλλες λήψεις βλέπουμε τα παιδιά να τρέχουν, να παίζουν, να λερώνουν και να λερώνονται, να αγκαλιάζουν τρυφερά τη μητέρα τους και να σβήνουν μια τούρτα.

Η Kiss δίνει την εντύπωση ότι προσπαθεί να δώσει τον καλύτερο της ευατό για να ανταπεξέλθει στην καθημερινή ζωή, ωστόσο, δεν θα μπορούσε παρά να νιώθει πως όλοι την έχουν εγκαταλείψει. «Δεν είδα φροντίδα – αυτό ήταν το πιο σημαντικό», είπε o Kircher στο AnOther. «Μια φορά, ο νέος της σύντροφός την παρενοχλούσε, κατέστρεφε τα πράγματα της και η αστυνομία δεν έκανε τίποτα. Δεν μπορούσε να φύγει και έφτασε στον πάτο».

Η μητέρα

Για τον Kircher, ο πόνος και η ενοχή δεν είναι κάτι το ξένο: καθώς μεγάλωνε, είδε τη μητέρα του να υπομένει ενδοοικογενειακή βία από τον πατέρα του, όπως εξιστόρησε, προσθέτοντας ότι η μητέρα του, του μίλησε έξω από τα δόντια για την κατάσταση, πολλά χρόνια αργότερα.

«Η συνάντηση με τη Sierra, το να δω μια μητέρα στην ίδια θέση, ξύπνησε κάτι που συνδέεται με το παρελθόν μου. Ήθελα να είμαι παρών με έναν τρόπο που δεν μπορούσα να είμαι για τη δική μου μητέρα», συμπλήρωσε, μιλώντας στο AnOther.

Ο 28χρονος φωτογράφος πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας τόσο στη Γερμανία όσο και τις ΗΠΑ,  αποξενωμένος από τον πατέρα του – ο οποίος εξέτισε ποινή φυλάκισης για αδικήματα που αφορούσαν ναρκωτικά και απόπειρα δολοφονίας.

Οι δυό τους ενώθηκαν και πάλι, όταν εκείνος ήταν 15 ετών.

Όπως αναφέρει ο Tim Adams στον Guardian, σε άρθρο του για το λεύκωμα του Abdulhamid Kircher με τίτλο «Rotting from Within» (2024), «ο πατέρας του Kircher δεν του είπε ποτέ ότι τον αγαπούσε, ούτε του έμαθε πώς να αντιμετωπίζει τις απογοητεύσεις της ζωής».

»Οι περισσότεροι άνθρωποι στη ζωή μου», είπε ο Kircher, «ειδικά οι άντρες, δεν έμαθαν ποτέ να μιλάνε για τα συναισθήματά τους ή τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν».

Το «New Genesis» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Loose Joints.