«Στα έξι G πρέπει να γρυλίζεις» -Τα παρασκήνια της ταινίας Top Gun 40 χρόνια μετά

Ο παραγωγός Τζέρι Μπρουκχάιμερ και ο σεναριογράφος Τζακ Επς μιλούν για το πώς δημιουργήθηκε η υπερ-επιτυχημένη ταινία δράσης Top Gun, από τη στιγμή που ο Τομ Κρουζ έκανε εμετό πάνω του μέχρι την κυριαρχία της ταινίας στο box office

Θα ήταν μία από τις πιο σημαντικές πτήσεις στην ιστορία του κινηματογράφου. Όταν ένας νεαρός ηθοποιός ύψους 1,70 μ. με μακριά μαλλιά και αλογοουρά εμφανίστηκε με τη μοτοσικλέτα του, μια ομάδα πιλότων του αμερικανικού ναυτικού δεν άργησε να δοκιμάσει την αγάπη του για την ταχύτητα.

«Τον κοίταξαν και δεν ήξεραν ποιος ήταν ο Τομ Κρουζ», θυμάται ο σεναριογράφος Τζακ Επς Τζούνιορ μιλώντας στον Guardian. «Έκαναν αυτό που τους αρέσει να κάνουν: τον πήραν μαζί τους, τον ταρακούνησαν, έκανα εμετό πάνω του, και όταν βγήκε είπε: “Μου αρέσει αυτό”. Από εκείνη τη στιγμή, ήταν μέσα».

Τομ Κρουζ και Top Gun / Wikimedia Commons

Αντιπαλότητα, ρομαντισμός, ενοχή

Η εμπειρία του Κρουζ εκείνη την ημέρα με τους Blue Angels, την κορυφαία ακροβατική μοίρα του αμερικανικού ναυτικού, τον ενέπνευσε να γίνει πιλότος με άδεια. Δέχτηκε επίσης τον ρόλο του Μάβερικ στο Top Gun, μια ταινία για τους άσσους της αεροπορίας του Ψυχρού Πολέμου που επαναπροσδιόρισε το σύγχρονο blockbuster.

Σε σενάριο των Επς και Τζιμ Κας, σκηνοθεσία Τόνι Σκοτ και παραγωγή Τζέρι Μπρουκχάιμερ, η ταινία κλείνει τα 40 χρόνια το Σάββατο.

Η ταινία «Top Gun» καταγράφει την αντιπαλότητα του απερίσκεπτου πιλότου του Ναυτικού Μάβερικ με τον Άισμαν (Βαλ Κίλμερ), τον ρομαντισμό του με την εκπαιδευτή Τσάρλι (Κέλι ΜακΓκίλις) και την ενοχή του για τον θάνατο του συγκυβερνήτη Γκους (Άντονι Έντουαρντς) σε ένα ατύχημα κατά την εκπαίδευση.

Αποστέλλεται σε μια επικίνδυνη αποστολή διάσωσης, σώζει τον Άισμαν και εξιλεώνεται, με τον Άισμαν να του λέει: «Μπορείς να γίνεις ο συγκυβερνήτης μου όποτε θέλεις».

Όλα ξεκίνησαν το 1983

Αυτή η γεμάτη τεστοστερόνη εικόνα της αμερικανικής κουλτούρας της εποχής του Ρόναλντ Ρέιγκαν –με ένα ομοφυλοφιλικό παιχνίδι βόλεϊ στην παραλία να συμπληρώνει το σκηνικό– έκανε τον 23χρονο Κρουζ σταρ και οδήγησε σε απότομη αύξηση των στρατολογήσεων.

Το ναυτικό έστησε μάλιστα τραπέζια στρατολόγησης σε κινηματογράφους. Τελικά, η ταινία έδωσε το έναυσμα για μια επιτυχημένη συνέχεια το 2022, με μια τρίτη ταινία να βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.

Όλα ξεκίνησαν το 1983, όταν ο παραγωγός Μπρουκχάιμερ ξεφύλλιζε το τεύχος Μαΐου του περιοδικού California. «Top Gun» έγραφε ο τίτλος, με μια μεγάλη φωτογραφία από το εσωτερικό του πιλοτηρίου ενός μαχητικού αεροσκάφους F-14.

Το άρθρο ξεκινούσε: «Στα 2 Μαχ και στα 40.000 πόδια πάνω από την Καλιφόρνια, είναι πάντα μεσημέρι».

«Τον κοίταξαν και δεν ήξεραν ποιος ήταν ο Τομ Κρουζ», θυμάται ο σεναριογράφος Τζακ Επς Τζούνιορ μιλώντας στον Guardian. «Έκαναν αυτό που τους αρέσει να κάνουν: τον πήραν μαζί τους, τον ταρακούνησαν, έκανα εμετό πάνω του, και όταν βγήκε είπε: “Μου αρέσει αυτό”»

Άδεια πιλότου

Μιλώντας από το Λος Άντζελες, ο 82χρονος Μπρουκχάιμερ θυμάται: «Είδα το άρθρο στο περιοδικό και μου φάνηκε σαν το Star Wars στη Γη. Το έδειξα στον συνεργάτη μου, τον Ντον Σίμπσον, και εκείνος κάλεσε έναν από τους διευθυντές μας και είπε: “Ας αποκτήσουμε τα δικαιώματα για αυτό”, και έτσι ξεκίνησαν όλα».

Οι δύο παρουσίασαν την ιδέα στον παραγωγό Τζέφρι Κάτσενμπεργκ, τότε επικεφαλής παραγωγής της Paramount, και αυτός εντυπωσιάστηκε.

Όταν ο Κάτσενμπεργκ πρότεινε πέντε ή έξι ιδέες στους σεναριογράφους Κας και Επς κατά τη διάρκεια ενός πρωινού μια μέρα, το Top Gun ήταν μεταξύ αυτών. Ο Επς, ο οποίος είχε άδεια ιδιωτικού πιλότου, την άρπαξε αμέσως.

Πραγματικά εφέ

Ο 76χρονος, που ζει στη Σάντα Μόνικα, θυμάται: «Είπα: “Πω πω, αυτό θα είναι υπέροχο, θα πετάξω με τζετ!” Δεν είχαμε γυρίσει ακόμα την ταινία. Ακόμα κι αν δεν γινόταν τελικά, θα έκανα μια βόλτα με τζετ, οπότε αυτό είναι κάτι πολύ ξεχωριστό. Στον συνεργάτη μου δεν άρεσε να πετάει, οπότε έπρεπε να τον πείσω, αλλά αυτό δεν ήταν πρόβλημα.

»Συναντηθήκαμε με τον παραγωγό Σίμπσον. Ο Τζέρι Μπρουκχάιμερ και εγώ είπαμε ότι η ανησυχία μου είναι ότι αν πρόκειται να κάνουμε αυτό το έργο, πρέπει να πετάξουμε με πραγματικά αεροπλάνα. Δεν μπορούμε να έχουμε κάποια ειδικά εφέ με αεροπλάνα, πρέπει να είναι τα πραγματικά» συμπληρώνει ο Επς.

«Η ικανότητα αυτών των τύπων να εκτελούν στροφές με έντονη επιτάχυνση, να αναπηδούν ψηλά, να διασταυρώνονται, να κάνουν ξανά το barrel roll, να επιστρέφουν και να ξαναμπαίνουν σε περάσματα υψηλής ταχύτητας ήταν φανταστική»

Photo: DeviantArt

Η εκπαίδευση

Αυτή η απαίτηση ήταν κεντρική στην πρόταση που υποβλήθηκε στο Πεντάγωνο για να εξασφαλιστεί η στρατιωτική συνεργασία.

«Πρότεινα την ιδέα για το πώς βλέπουμε αυτούς τους νέους Αμερικανούς ήρωες και μου είπαν: “Ακούγεται ενδιαφέρον και θα σας αφήσουμε να χρησιμοποιήσετε τον εξοπλισμό μας. Ξέρετε, θα πρέπει να πετάξετε με ένα αεροσκάφος του ναυτικού;” Εγώ απάντησα: “Ω, όχι, αλήθεια;! Πόσο γρήγορα μπορώ να πάω εκεί;”» θυμάται ο Επς.

Ευθύς αμέσως ο Επς στάλθηκε στην Αεροπορική Βάση του Σώματος Πεζοναυτών στο Miramar για να βυθιστεί στην κλειστή, ελίτ υποκουλτούρα των ναυτικών πιλότων. Πήρε συνεντεύξεις από 30 πιλότους, αλλά η πραγματική αποκάλυψη ήρθε όταν βρέθηκε δεμένος στο πίσω μέρος ενός τζετ σε πλήρη ισχύ.

«Έπρεπε να περάσω από εκπαίδευση, η οποία μου έδωσε πολλές ιδέες», λέει. «Πριν μπορέσω να πετάξω, έπρεπε να μάθω πώς να εκτινάσσομαι και να περάσω από αυτό που ονομάζεται helo dunker, όπου σε βυθίζουν στο νερό και πρέπει να βγεις με πολύ συστηματικό τρόπο. Όλα αυτά τα τρελά πράγματα ήταν υπέροχα, γιατί μου έδωσαν μια πλήρη εικόνα» θυμάται ο Επς.

Τα έξι G

«Ανεβήκαμε στον αέρα και μου είπαν: “Δεν θα έπρεπε να το κάνουμε αυτό, αλλά θα το κάνουμε ούτως ή άλλως”. Φτάσαμε τα έξι G και έμαθα ότι, όταν δέχεσαι G, αν και φοράς μια ειδική στολή που συμπιέζει τα πόδια σου, πρέπει να γρυλίζεις για να κρατήσεις το αίμα στον εγκέφαλό σου» λέει ο Επς στον Guardian και συνεχίζει:

«Ήταν το κάτι άλλο και η ταχύτητα ήταν εκπληκτική. Δεν είχα νιώσει κάτι τέτοιο στη ζωή μου. Η ικανότητα αυτών των τύπων να εκτελούν στροφές με έντονη επιτάχυνση, να αναπηδούν ψηλά, να διασταυρώνονται, να κάνουν ξανά το barrel roll, να επιστρέφουν και να ξαναμπαίνουν σε περάσματα υψηλής ταχύτητας ήταν φανταστική».

Η ανάρτηση του Τομ Κρουζ για τα 40 χρόνια του Top Gun

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Tom Cruise (@tomcruise)

Αθλητές

«Όταν κατέβηκα, τηλεφώνησα στον συνεργάτη μου και του είπα: “Τζιμ, αυτό δεν είναι αυτό που νομίζαμε ότι ήταν. Αυτοί οι τύποι είναι αθλητές, είναι δυνατοί, πρόκειται για ταχύτητα που δεν έχουμε ξαναδεί στη ζωή μας”.

»Και οι δύο ήμασταν αθλητές –ο Τζιμ έπαιζε ποδόσφαιρο στο λύκειο, εγώ έπαιζα χόκεϊ επί πάγου μέχρι τα 30 μου- και έτσι το είδαμε από την οπτική γωνία ενός αθλητή. Αυτοί οι τύποι ήταν πολύ ξεχωριστοί και στους αθλητές αρέσει να ανταγωνίζονται μεταξύ τους» προσθέτει ο Επς.

«Που είναι η σύγκρουση;»

Όμως, καθώς ο Επς παρακολουθούσε τα F-14 να απογειώνονται και να προσγειώνονται, συνειδητοποίησε ότι υπήρχε ακόμα ένα τεράστιο κενό στο επίκεντρο του έργου. Το στόρι απαιτεί τριβές, αλλά οι πιλότοι στο Μίραμαρ ήταν απόλυτα ενωμένοι.

«Κοιτάζω αυτούς τους τύπους και βλέπω ότι τα πάνε όλοι καλά μεταξύ τους, γιατί δίνουν μεγάλη σημασία στην ομαδική εργασία, και σκέφτομαι: “Τι θα γράψω; Ποια είναι η ιστορία εδώ; Πού είναι η σύγκρουση;”

»Σκέφτομαι πολύ και λέω: “Α, τι θα γινόταν αν ένας τύπος δεν τα πήγαινε καλά με τους άλλους; Τι θα γινόταν αν ένας τύπος ήθελε να γίνει ο σταρ; Όλα περιστρέφονται γύρω από αυτόν και τώρα έχεις αυτό το εμπόδιο στην κατάσταση.” Αυτή είναι η αρχή του χαρακτήρα του Μάβερικ και είπαμε: “Εντάξει, από εδώ προέρχεται η εσωτερική σύγκρουση. Κάποιος θέλει να είναι ο καλύτερος εδώ στη σχολή Top Gun”».

Το συναισθηματικό σημείο αναφοράς της ταινίας, ο συγκλονιστικός θάνατος του Γκουζ, του αξιωματικού ραντάρ του Μάβερικ, στη μέση της ταινίας, ήταν ένα αφηγηματικό ρίσκο που εμπνεύστηκε άμεσα από τη βαθιά θλίψη που είχε δει ο Επς στους πραγματικούς πιλότους.

Ο πιο εργατικός

Καθώς ο Μπρουκχάιμερ συνεχίζει να εργάζεται πάνω στην πολυαναμενόμενη τρίτη ταινία, επισημαίνει έναν και μοναδικό λόγο για τον οποίο το Top Gun παραμένει διαχρονικό. «Ο Τομ Κρουζ» δηλώνει με έμφαση ο παραγωγός. «Είναι ο πιο εργατικός ηθοποιός στο Χόλιγουντ και διαθέτει εκπληκτικό ένστικτο. Είναι κάποιος που απλά δεν αφήνει τίποτα να περάσει αν δεν έχει βγει σωστά. Θέλει να κάνει ταινίες για το κοινό και αυτό ακριβώς κάνει».

*Με στοιχεία από theguardian.com