Εκείνη τη φορά που ο Σικελιανός, της αδελφότητας τελετουργός των ύμνων στο βωμό, τους λαούς της γης προσκάλεσε στης γης τον ομφαλό, τους Δελφούς, κι ο Προμηθέας Δεσμώτης (χωρίς κρατική επιχορήγηση) ανέβηκε στο θέατρο δεν ήταν οι ενδιαφερόμενοι πολλοί.
Αλλά απ’ του Παρνασσού το βάραθρο ήρθαν αετοί πετώντας πάνω από τον χώρο. Και για τον ποιητή μας ήταν αρκετό: ένα σημάδι κάτω απ’ τον ήλιο, προβολέας πάνω απ’ τους Δελφούς, τιμητικός χαιρετισμός από ψηλά, κατανόηση, επικύρωση…
Από την ποιητική συλλογή του σουηδού ελληνολάτρη Γιάλμαρ Γκούλμπεργκ (Hjalmar Gullberg, 1898-1961) με τίτλο Μάτια, χείλη (μτφρ Βασίλης Σαμπατακάκης)
Ο Γιάλμαρ Γκούλμπεργκ
Ο σουηδός ποιητής, κριτικός και μεταφραστής αναφέρεται στην παράσταση του «Προμηθέως Δεσμώτη» στo αρχαίο θέατρο των Δελφών το 1927, στο πλαίσιο των πρώτων Δελφικών Εορτών (ακολούθησαν εκείνες του 1930) που διοργάνωσαν ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός (1884-1951) και η αμερικανίδα σύζυγός του, Εύα Πάλμερ – Σικελιανού(1874-1952).
Το παρόν άρθρο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του ομότιμου καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ Πάνου Βαλαβάνη, ο οποίος συνδέθηκε στενά με τους Δελφούς, τον τόπο και την ιστορία του.