Super League: Προπονητές μικροί, προπονητές μεγάλοι

Η μέρα ανήκει στον Μάρκο Νίκολιτς. Και να σου τα checkmate. Και να σου τα grandmaster για τον Σέρβο προπονητή της ΑΕΚ, τέσσερις στροφές πριν από την ολοκλήρωση της Super League. «Υπερβολικό» θα σκεφτεί κάποιος που δεν γνωρίζει λεπτομέρειες για τα μέρη μας. «Λογικό» κάποιος που μας ξέρει. Οι δύο σερί νίκες απέναντι στον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ και το προβάδισμα των πέντε βαθμών έχουν σχηματίσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε ο 46χρονος να απολαμβάνει τη φωτεινή πλευρά του φεγγαριού. Μια διαδικασία που συνήθως δεν κρατά πολύ, αλλά που όσο συμβαίνει σε κάνει να νιώθεις ξεχωριστός.

Είναι άδικα τα εγκώμια για τον Νίκολιτς; Όχι. Κατάφερε σε μια πολύ δύσκολη σεζόν που ξεκίνησε από απαιτητικούς προκριματικούς στην Ευρώπη,  να διαχειριστεί καλά το ρόστερ που σχημάτισε για χάρη του ο Χαβιέρ Ριμπάλτα. Να αποβάλλει τα… ψυχολογικά που άφησε η καταστροφική τρίτη σεζόν του Ματίας Αλμέιδα. Εκμεταλλεύτηκε το υλικό –μετατρέποντας ξανά σε MVP τον Ομπερλίν Πινέδα- δίχως να λογαριάζει ποιοι παίκτες ήταν του προηγούμενου προπονητή και ποιοι οι… δικοί του.

Σταδιακά λοιπόν η ΑΕΚ έχτισε ένα μεγάλο σερί στο πρωτάθλημα –αήττητη εδώ και έξι μήνες-. Ήρθε από την «εξωτερική» σε μια συζήτηση που κανείς δεν την υπολόγιζε στα φαβορί (Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ). Και τώρα που η μπάλα καίει καθώς κρίνεται ο τίτλος δείχνει περισσότερο έτοιμη από κάθε άλλο. Του πιστώνεται λοιπόν. Αρκεί βεβαίως να πάρει το πρωτάθλημα. Διότι αν με κάποιο τρόπο εδώ που έφτασε το πράγμα η ΑΕΚ του +5 το χάσει, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Ή μήπως αμφιβάλλει κανείς ότι τα πρωταθλήματα στην Ελλάδα τα κερδίζουν πολλοί, αλλά τα χάνει μόνο ο προπονητής;

Και αν ο Νίκολιτς έχει όμορφα σκίτσα πάνω από την σκακιέρα, ο μεγάλος Ράφα Μπενίτεθ πρέπει να νιώθει τυχερός που δεν είδε κάποιο δικό του να τον εμφανίζει μάγειρα πάνω από κατσαρόλα. «Πόνεσαν τα μάτια μας» γράφουν οι πράσινοι ρεπόρτερ και τον δείχνουν με το δάχτυλο, αραδιάζοντας στο πλάι το ρεπορτάζ τους ότι ο Ισπανός δεν τη βγάζει γενικώς, ανεξάρτητα αν έχει τέσσερα εκατ ευρώ αποζημίωση. Κάποιοι πιο προχωρημένοι υποστηρίζουν μάλιστα ότι μπορεί να φύγει άμεσα μάλιστα. Και οι πιο «συντηρητικοί» πάντως συμφωνούν ότι το καλοκαίρι δεν τη βγάζει.

Πως προέκυψε αυτό το κύμα κριτικής; Μα από την χθεσινή ήττα από τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο, όπου ο Μπενίτεθ εμφάνισε την ομάδα του να παίζει άμυνα με 7 (οι πέντε στην ευθεία της πρώτης γραμμής και οι Τσιριβέγια και Ρενάτο μπροστά τους) και να ψάχνει με κάποια μακρινή μπαλιά να δημιουργήσει κίνδυνο. Ήταν το ίδιο σχέδιο του Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός στις 8 Φλεβάρη. Το ματς που έληξε 0-1 με το γκολ του Βιθέντε Ταμπόρδα στη μοναδική τελική των Πράσινων στην εστία. Το ίδιο που ο Ζέλσον Μαρτίνς έχασε την ευκαιρία της χρονιάς πάνω στη γραμμή.

Εκείνο το βράδυ ο Μπενίτεθ ήταν ο προπονητής της Ρεάλ και της Λίβερπουλ με το τέλειο σχέδιο. Αντιγράφω: «Οι έντεκα που μπήκαν στο γήπεδο και οι πέντε που ήρθαν από τον πάγκο έπαιξαν σαν λιοντάρια και με τον Μπενίτεθ από τον πάγκο να διαβάζει με τον καλύτερο τρόπο το παιχνίδι και ο Παναθηναϊκός να κερδίζει μέσα στο Φάληρο και να στέλνει μήνυμα στον αντίπαλο. Σεβασμός». Χθες που ο Κωνσταντής Τζολάκης είπε «όχι» στη μια τελική του Βιθέντε Ταμπόρδα και ο Ζέλσον Μαρτίνς άνοιξε το δώρο από το λάθος του Τιν Γεντβάι, ο Μπενίτεθ ήταν για κλάματα και μόνος άξιος «ο κόσμος που στάθηκε στο ύψος της περίστασης»

Τι ζήτησαν από τον Μπενίτεθ όταν ανέλαβε τον Οκτώβρη; Να προλάβει τον Λεβαδειακό και να βάλει την ομάδα στα playoffs. Να διεκδικήσει ότι καλύτερο θα μπορούσε στο κύπελλο και την Ευρώπη. Και να σχηματίσει σταδιακά τις προϋποθέσεις για την δημιουργία ενός νέου συνόλου την επόμενη σεζόν. Τι έκανε; Έβαλε τον Παναθηναϊκό στους τέσσερις. Τον πήγε ως τους ημιτελικούς του κυπέλλου και ως τους 16 του Europa League όπου λογικά αποκλείστηκαν από την καλύτερη Μπέτις. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Σήμερα και όλας να νιώθει ότι αποτελεί παρελθόν

Φυσικά δεν πέφτει κανείς από τα σύννεφα. Δεν είναι τυχαία ο Παναθηναϊκός 16 χρόνια σε αυτή την κατάσταση. Είναι μια ομάδα που από ότι φαίνεται για να βρει δικαιολογία για την μια ακόμη αποτυχία της προτιμά το καλοκαίρι να πληρώνει 4 διαφορετικούς προπονητές –τρεις αποζημιώσεις συν τον επόμενο- από το να εμπιστευθεί μια κανονική ευκαιρία σε ολόκληρο Μπενίτεθ. Δεν είναι τυχαίο ούτε το επίπεδο κριτικής από τα media και τους δημοσιογράφους που παριστάνουν πλέον τους οπαδούς. Ούτε φυσικά αποτελούν όλα τα παραπάνω προνόμια μόνο σε πράσινο φόντο. Οι προπονητές στην Ελλάδα είναι πάντα… αναγκαίο κακό. Θα υπάρχουν διάφοροι πρόθυμοι να αμφισβητήσουν τις επιτυχίες τους και ένας ολόκληρος μηχανισμός όταν θα έρθει η ώρα της… καταδίκης.

Φτάνει να στηθεί το επόμενο αφήγημα…