Συμφωνία με «ιδιωτικό» διάβολο: Πώς τα κρατικά deals της Palantir μετατρέπουν τη μετανάστευση σε «εθνική επιτήρηση»

Είναι τέτοιας έντασης η βία στους δρόμους στις ΗΠΑ, που πριν λίγες μέρες, ακόμα και ο συντηρητικός υποψήφιος στη Μινεσότα, αποσύρθηκε από ντροπή. Υπάρχει όμως μια άλλη πτυχή της καταστολής της ICE, που είναι ακόμα πιο επικίνδυνη πτυχή, επειδή είναι… αόρατη: Η διαβόητη Palantir φρόντισε γι’ αυτό.

Όταν ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έβαλε στόχο πέτυσι να απελαύνει 1 εκατ. ανθρώπων ετησίως -βάζοντας μπροστάρηδες την διαβόητη ICE- αποδείχτηκε ότι ήταν μια υπόσχεση τόσο δραματική όσο και διχαστική.

«Δεν μπορώ να κοιτάξω τις κόρες μου στα μάτια και να τους πω ότι κατεβαίνω ως Ρεπουμπλικανός, όταν σταματούν Ισπανούς και Ασιάτες λόγω του χρώματος του δέρματός τους και της εμφάνισής τους» είπε πρόσφατα συντηρητικός Κρις Μέιντελ, ο οποίος απέσυρε την υποψηφιότητά του για το χρίσμα του κυβερνήτη στη Μινεσόταν.

Την απαίτηση της κυβέρνησης Τραμπ λοιπόν, για μαζικές απελάσεις ανέλαβε να καταστήσει επιχειρησιακή η διαβόητη Palantir, η οποία συμφώνησε να παρέχει το υπερ-εργαλείο ImmigrationOS στην ICE, κάνοντας χρήση τεχνολογιών που οδηγούνται από δεδομένα. Τον Απρίλιο του 2025 η εταιρεία υπέγραψε σύμβαση με την ICE συνδέοντας τον Απρίλιο 2025 συνδέει ρητά το πρόγραμμα με το νέο EO 14159, επικαλούμενη «επείγουσα και επιτακτική» ανάγκη να ικανοποιηθεί η εντολή του Τραμπ για απελάσεις.

Όπως αναφέρεται σε έρευνα στο περιοδικό diggi magazine του Πανεπιστημίου Τίλμπουργκ στον Ολλανδία.

Από τον Λευκό Οίκο μέχρι το διοικητικό συμβούλιο της Palantir, η μετανάστευση πλαισιώνεται πρωτίστως ως απειλή ασφάλειας, στην οποία πρέπει να απαντήσει κανείς με υψηλής τεχνολογίας επιβολή. Το Executive Order (EO) 14159 της κυβέρνησης Τραμπ (20 Ιανουαρίου 2025) περιγράφει ρητά την αύξηση της μετανάστευσης ως εθνική «εισβολή».

Το ImmigrationOS της Palantir πλαισιώνεται από την ICE ώστε να ταιριάζει σε αυτό το αφήγημα του Τραμπ.

Η ίδια η ICE προειδοποιεί ότι χωρίς το ImmigrationOS, η υπηρεσία θα είναι «σοβαρά περιορισμένη» στην ικανότητά της να στοχοποιεί συμμορίες και να «συμμορφώνεται» με την προεδρική εντολή απελάσεων.

Οι επικοινωνίες της Palantir ενισχύουν αυτό το πλαίσιο της μετανάστευσης ως απειλής ασφάλειας. H εταιρεία συνεργάζεται με την ICE από την εποχή της κυβέρνησης Ομπάμα, ιδίως μέσω της στήριξης ερευνών για διακρατικά εγκληματικά δίκτυα, όπως η διακίνηση ανθρώπων και το εμπόριο ναρκωτικών». Δίνοντας έμφαση στον ρόλο της στην αντιμετώπιση διασυνοριακών συμμοριών, η Palantir παρουσιάζει το λογισμικό της ως βοήθεια στην εθνική ασφάλεια και στο κράτος δικαίου.

Στη δική της ρητορική, η Palantir πλαισιώνει επίσης τον εθνικισμό ως μια «απολίτικη», υποστηρικτική αποστολή. Η Palantir λέει ότι ιδρύθηκε για να υποστηρίξει τις ΗΠΑ, τους θεσμού της και τον λαό της.

Μία βασική υπόσχεση του ImmigrationOS είναι η ορατότητα: να φωτίζει τις κινήσεις των μεταναστών για το κράτος. Η Palantir τονίζει ότι το λογισμικό της παρέχει “near real-time visibility” στις «αυτο-απελάσεις» (Wired, 2025), μετατρέποντας ουσιαστικά κάθε άτομο που εγκαταλείπει τη χώρα σε ιχνηλάσιμο σημείο δεδομένων. Σε πρακτικό επίπεδο, το σύστημα της ICE θα παρακολουθεί αυτόματα πληροφορίες για οποιονδήποτε κρίνει ως ύποπτο και θα τις παρουσιάζει σε dashboards. Κάθε βήμα της «εξόδου» ενός μετανάστη (οικειοθελούς ή μη) μπορεί να καταγράφεται ως μετρικός δείκτης. Καθιστώντας αυτούς τους ανθρώπους εξαιρετικά ορατούς στην ICE, το σύστημα ενισχύει το κρατικό βλέμμα, ακόμη κι όταν ισχυρίζεται ότι αυξάνει την ασφάλεια.

Αυτή η ακραία «υπερ-επιτήρηση» έχει ιδεολογικές συνέπειες, όπως αναφέρεται στο digit magazine. Οι μετανάστες και όσοι υπερβαίνουν την επιτρεπόμενη διάρκεια της άδειας παραμονής καθίστανται υπερ-ορατοί στα δεδομένα, ενώ οι μεροληψίες και τα σφάλματα του ίδιου του συστήματος παραμένουν αόρατα.

Για παράδειγμα, πρόσφατο ρεπορτάζ σημείωσε ότι τα εργαλεία της Palantir επιτρέπουν σε πράκτορες της ICE να αναζητούν με βάση “hundreds of different, highly specific categories,” συμπεριλαμβανομένων λεπτομερειών όπως ο τρόπος εισόδου στη χώρα, το νομικό καθεστώς, η χώρα καταγωγής, ακόμη και “hair and eye color, scars or tattoos, and their license-plate reader data.” (Wired, 2025).

Στην πράξη, το σύστημα ορίζει τι μετρά ως «ορατό»: δεκάδες βιομετρικά ή βιογραφικά χαρακτηριστικά, και οτιδήποτε εκτός αυτού του σχήματος αγνοείται. Όπως παρατηρεί ο Gillespie (2024), τέτοια ψηφιακά συστήματα εμπεριέχουν αναπαραστατικές βλάβες σχετικά με «το τι γίνεται ορατό ή αόρατο, ποιες σημασίες προνομιοποιούνται και ποιες κατηγορίες αποδίδονται» (Gillespie, 2024). Στον τρέχοντα σχεδιασμό, αυτό που γίνεται ορατό είναι κυρίως δείκτες «εγκληματικότητας» των μεταναστών· αυτό που γίνεται αόρατο περιλαμβάνει τις ανθρώπινες ιστορίες των μεταναστών ή οποιαδήποτε αλγοριθμική μεροληψία.

Εσωτερικά έγγραφα (όπως αναφέρθηκαν από το The Guardian) επιβεβαιώνουν αυτή την εκτεταμένη ορατότητα. Σε ένα εκπαιδευτικό slideshow της ICE φαίνονται πράκτορες της Homeland Security Investigations να χρησιμοποιούν εφαρμογές της Palantir για να “track air travel, analyze information like driver’s license scans and track people’s locations using cell phone records” (Bhuiyan, 2025). Μια άλλη διαφάνεια δείχνει πράκτορες να αναζητούν σε βάση δεδομένων φοιτητικών βίζας (SEVIS) με 4,9 εκατ. εγγραφές και να αντιστοιχίζουνε τηλεφωνικούς αριθμούς από κατασχεμένα τηλέφωνα (μέσω Cellebrite) με διάφορες κυβερνητικές και ιδιωτικές βάσεις.

Αυτά τα έγγραφα επιτρέπουν σε έναν αξιωματικό της ICE να συνδυάσει δεδομένα επιτόπιων συνεντεύξεων, ταξιδιωτικά αρχεία, σαρώσεις αδειών οδήγησης και τηλεφωνικά αρχεία σε ένα ενιαίο ερώτημα. Όπως σημειώνει ένας ακτιβιστής δεδομένων, “Palantir is the corporate backbone of ICE, used in ICE’s day-to-day operations for data surveillance around deportation, and that’s been true for over a decade.” (Bhuiyan, 2025).

Όλα αυτά δημιουργούν έναν μονόδρομο καθρέφτη ορατότητας: η ICE και η Palantir βλέπουν τους μετανάστες με πρωτοφανή καθαρότητα, ενώ το κοινό αντιλαμβάνεται σχεδόν τίποτα για το πώς λειτουργεί το σύστημα ή για τα λάθη του. Η δημόσια στάση της Palantir τονίζει ότι απλώς επεξεργάζεται δεδομένα πελάτη. “operates as a data processor” και δεν “compile or mine data on people” (Palantir, 2025). Κι όμως, χρησιμοποιείται για να ενοποιεί ετερογενείς βάσεις δεδομένων και να «φωτίζει» ευάλωτους πληθυσμούς.

Επικριτές προειδοποιούν για τις συνέπειες: το American Immigration Council (AIC) προειδοποίησε ότι ένα εργαλείο όπως το ImmigrationOS “could easily be expanded to target any American,” επειδή είναι “unclear how the system would be limited only to people living illegally in the U.S.” (Hughes, 2025).

Το AIC σημειώνει επίσης ότι σφάλματα σε τέτοιο σύστημα μπορούν να οδηγήσουν σε κράτηση, απώλεια νομικού καθεστώτος ή λανθασμένη απέλαση, και ότι “strong oversight is essential” δεδομένων των ανταλλαγμάτων ανάμεσα στην ακρίβεια και την ιδιωτικότητα (Hughes, 2025). Αυτές οι προειδοποιήσεις, ωστόσο, καθίστανται αόρατες μέσα από το κυρίαρχο ιδεολογικό πλαίσιο του λόγου. Οι πρακτικές του κράτους απέναντι στους μετανάστες πλαισιώνονται ως προστατευτικές, ενώ η εισβολή στην ιδιωτικότητα αντιμετωπίζεται ως αόρατο «φόντο».

Το αποτέλεσμα είναι μια ιδεολογία αποκλεισμού που είναι προγραμματισμένη μέσα στο σύστημα. Σκοπός της είναι να καθιστά ορισμένα άτομα—από ορισμένες κοινωνικές ομάδες—ορατά και να τα μετατρέπει σε υποκείμενα αποκλειστικών πολιτικών. Οι επιτηρούμενοι (κυρίως ξένοι ή περιθωριοποιημένοι) καθίστανται υπερ-ορατοί ως εγκληματίες και έτσι «όχι ως Αμερικανοί», ενώ οι ωφελούμενοι (“the American people”) διατηρούνται συμβολικά στο σκοτάδι ως προς το πώς λειτουργεί το σύστημα. Στην πράξη, η Palantir και η ICE γράφουν το αφήγημα μέσω δεδομένων. Όπως επισημαίνει ο Gillespie (2024), η δημόσια κατανόηση διαμορφώνεται από τις εικόνες και τις ιστορίες που βλέπουμε. Εδώ, αυτές οι εικόνες είναι εικόνες επικίνδυνων «outsiders» (Gillespie, 2024). Ελέγχοντας την αναπαράσταση και σιωπώντας αντι-αφηγήσεις, η ιδεολογία στενεύει το οπτικό πεδίο ώστε να εξυπηρετεί τους στόχους της.