«Είμαι από το χωριό Πυργί στη νότια Χίο και γενικά έχω ένα μεγάλο συναισθηματικό δέσιμο με το νησί. Θα μας βρεις εκεί όλα τα καλοκαίρια (και κάποια Πάσχα) μετά ή πριν από άλλους προορισμούς μαζί με κάποιους συνήθεις υπόπτους και γκεστ σταρ , να κάθομαστε άπειρες ώρες στις παραλίες, να χορεύουμε σε πανηγύρια ως το πρωί, να κάνους εκδρομές, να ξενυχτάμε σε μπάρες. Έχω παρα πολλές αναμνήσεις γιατί είμαι απο τις τυχερα παιδιά που μας άφηναν απο μικρά όλους τους καλοκαιρινούς μήνες και όπως καταλαβαίνεις, τα έχουμε ζήσει όλα. Πρώτους έρωτες, επικά ξενύχτια, κυνηγητά από γιαγιάδες και παππούδες, σουρεάλ βόλτες πάνω σε καρότσες, ποδηλατάδες μέχρι τελικής πτώσεως. Είναι το μέρος που ό,τι και να συμβαίνει τριγύρω, λειτουργεί σαν ένα καταφύγιο.  Αν έρθεις, μακάρι να μπορέσεις να κάτσεις πολλές μέρες γιατί τα χωριά, που έχουν και δικές τους διαλέκτους, και οι παραλίες είναι πάρα πολλά για να χωρέσουν σε τριήμερα. Και να ξέρεις πως όπως όποιος έρχεται, επιστρέφει πάνω από μία φορά. Όχι, δεν είναι απειλή»

Παραλίες

Το μεγάλο σουξέ του νησιού είναι -δικαίως- τα Μαύρα Βόλια κι ειδικά η δεύτερη παραλία που λέγεται Φώκι. Ηφαιστειογενής, με μαύρα βότσαλα, τέλειο βυθό για ατελείωτες εξερευνήσεις και με νερά τόσο διάφανα που σου έρχεται τρέλα. Όσοι δεν είναι συνηθισμένοι στις παγωμένες θάλασσες, να προετοιμαστούν για μικρές θερμοκρασίες (όπως και σε όλο το νησί) αλλά θα τα ξεχάσουν όλα μόλις βουτήξουν και κυκλοφορήσουν αγκαλιά με τον Νemo και τα άλλα παιδιά. Έχει μία καντίνα με ξύλινα τραπεζάκια και παγκάκια τριγύρω για να πάρεις μια παράταση στο καρτποστάλ θέαμα.

Μία δεύτερη παραλία που αξίζει να πας είναι τα Βρουλίδια, εκεί που σταματάει λίγο ο χρόνος. Αν είσαι τυχερός και την πετύχεις χωρίς κόσμο γιατί είναι μικρή και θαυματουργή,  θα σε αποζημιώσει.

Το χάλκινο μετάλιο παίρνει η Αποθήκα των Μεστών που έχει ωραιότερο beach bar του νησιού με υπέροχο μπαλκόνι, πάντα ωραία μουσική και θέα την παραλία με την ανεξήγητη ενέργεια από κάτω. Είναι το μέρος που μπορείς να κάτσεις πολλές ώρες χωρίς να το καταλάβεις και αν θες και λίγο ξεπιαστείς, μπορείς να νοικιάσεις κανό.

Τέταρτη θέση για το Τραχύλι κοντά στο χωριό Λιθί (διευκρινίζω το χωριό γιατί υπάρχει και δεύτερη με το ίδιο όνομα). Ψιλή άμμος, γαλάζια νερά και αρμυρίκια για ρέκλα διαρκείας σαν να είσαι σε κάποιο εξωτικό μέρος. Θα χρειαστεί να πάρεις λάφυρα μαζί γιατί η συγκεκριμένη παραλία, μες αυτή τη βάρκα, είναι μοναχή και άδεια.

 Τσίπουρα, φαγητά και μπαρζ

Πριν φτάσεις στα Μαύρα Βόλια, υπάρχει πάνω στο δρόμο μια ταβέρνα που λέγεται Κυνηγετικό Περίπτερο Άρτεμις και δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσεις αν δεν τον προειδοποιήσει κάποιο λοκάλι. Φαγητά της ώρας, μαγειρευτά, στη σχάρα, ό,τι και να δοκιμάσεις, θα σ ‘αρέσουν γιατί είναι σαν σπιτικά.

Ένα άλλο που πρέπει να πας οπωσδήποτε είναι το Απέραντο Γαλάζιο στον Άγιο Ιωάννη με ίσως τα καλύτερα θαλασσινά της Χίου γιατί έχει από τους πιο μερακλήδες (sic) μάγειρες και δεν είναι τυχαίο ότι είναι πάντα γεμάτο.

Στη Χώρα, η οποία δεν είναι αυτή σαν αυτές των τις γραφικές των Κυκλάδων αλλά έχει κάποια υπέροχα σημεία, υπάρχει σ’ ένα σοκάκι με πεζόδρομο, το Shozo. Ο ιδιοκτήτης του είναι μισός Ιάπωνας και μισός Χιώτης οπότε έχει πάρει παραδοσιακά φαγητά της ελληνικής κουζίνας και τα έχει «πειράξει» λίγο με διάφορες μικρές γιαπωνέζικες τσαχπινιές και θα σου μείνουν για ώρες στη RAM σου ενώ τα ανακατεύεις με τσίπουρα και κρασιά.

Γενικά η νυχτερινή ζωή για κάποιον που δεν θέλει να ακούσει ελληνική μουσική, για χρόνια δεν είχε και πολλές επιλογές. Τελευταία έχουν προσγειωθεί διάφορα λίγο πιο διαφορετικά κι εναλλακτικά μπαρ στη Χώρα (και καφέ που θα μπορούσαν άνετα να είναι στην Αθήνα) όπως το Kubrick που πάντα έχει κάποιον καλό dj και είναι σα μια μικρή πασαρέλα-περατζάδα, το Oz με τα φοβερά κοκτέιλ.

Χωριά

Η Βόρεια με τη Νότια Χίο είναι σαν δύο ξεχωριστά νησιά αφού στη μεν βλέπεις σκηνικά του Game of Thrones και στη δε, έχει τα μεσαιωνικά χωριά και τα χωράφια με τη μαστίχα. Σημείωσε στις πρώτες θέσεις της λίστας σου το Πυργί (αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας, ξέρουμε όλοι τη συνέχεια) με την χαρακτηριστική αρχιτεκτονική των Ξυστών στα σπίτια, τη μεγάλη πλατεία με το παραδοσιακό καφενείο, τις καφετέριες και μαγαζιά για φαί και τη μικρή στην άλλη πλευρά, τον φανταστικό του πύργο με τα καντούνια τριγύρω του, ένα γραφικό μοναστήρι έξω από το χωριό, το καλτ κλαμπ του στην είσοδο που στις μπάρες που έχουμε φάει τα καλύτερα μας χρόνια. Μην προσπαθήσεις να καταλάβεις τη διάλεκτο εκτός αν είσαι Κύπριος που μοιάζουν πολύ οι λέξεις και προφορά όποτε μας μπερδεύουν πολλές φορές.

Συνεχίζεις για τα  Μεστά, που είναι από τα πιο καλοδιατηρημένα χωριά με πέτρινα σπίτια, τη χαρακτηριστική εκκλησία του Ταξιάρχη, τους τρομερούς λουκουμάδες, ωραία μαγαζιά για ποτό και καφέ, καμάρες και σοκάκια για αμέτρητες βόλτες. Από τη στιγμή που μπαίνεις, σου θυμίζει κινηματογραφικό σετ μιας άλλης εποχής.

Περνάς από το τρομερά οργανωμένο Μουσείο Μαστίχας για να μάθεις την ιστορία των μαστιχοχωριών, να κάτσεις στο καφέ του κι επίσης σημείωσε πως κάποιες μέρες οργανώνει προβολές κινηματογραφικών ταινιών, αστροπαρατηρήσεις, πάρτι και ομιλίες.

Φεύγεις για την πολύχρωμη Βέσσα με τα παραδοσιακά χιώτικα προϊόντα, τα ανακαινισμένα σπίτια (έχουν αγοράσει αρκετοί Γάλλοι και Έλληνες από διάφορα μέρη) και τις χαρακτηριστικές λεπτομέρειες στις γειτονιές. Συνεχίζεις για βόλτα είτε με τα πόδια είτε με ενοικιαζόμενα ποδήλατα στον Κάμπο της χώρας με τα αμέτρητα, εντυπωσιακά αρχοντικά (μέχρι και κουδούνια για επιστάτη θα συναντήσεις), σε κάποια από τα οποία μπορείς να μπεις να χαζέψεις ενώ σου έρχονται μυρωδιές από εσπεριδοειδή και κάνεις μια στάση στο περιβόλι του αρχοντικού Citrus για καφέ, γλυκά, ταινίες, εκθέσεις και ξενάγηση στο μίνι μουσείο του.

Ανεβαίνεις προς βόρεια και κάνεις στάση στις Κηπουριές για χειροποίητα (χερίσια όπως τα λέμε) μακαρόνια, συνεχίζεις για τον Ανάβατο που είναι γνωστός και ως ο «Μυστράς του Αιγιαίου» για να σε ιντριγκάρουμε και λίγο που έχει έναν και μοναδικό μόνιμο κάτοικο και θέα όλη τη Χίο, συνεχίζεις για να δεις ηλιοβασίλεμα στη Σιδηρούντα και αν έχεις όρεξη και χρόνο, προχώρα ακόμα πιο ψηλάστο Άγιο Γάλα και τα Καμπιά για να κάνεις μεγάλες βόλτες στη φύση και να μάθεις ιστορίες.

Αυτή  φαντάσου είναι μια μικρή δόση από όλα όσα θα ζήσεις σ’ αυτό το κοίτα-που-δε-του-φαινόταν-νησί.
 

*Η Κική Παπαδοπούλου είναι φωτογράφος, δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός. Δουλεύει στο online ραδιόφωνο Join Radio, αυτή την περίοδο συνεργάζεται με το Φεστιβάλ Αθηνών, κάνει φωτογραφήσεις σε θέατρα, κινηματογραφικά και τηλεοπτικά πλατώ, στούντιο, περιοδικά κ.ά., γυρίζει βίντεο-σφηνάκια και θα είναι στην ομάδα της ελληνικής έκδοσης του Rolling Stone που έρχεται προσεχώς. Όλες οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες είναι στο προσωπικό της site.

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο