Αγγελική Στελλάκη

Ένα παιχνίδι της σκιάς και του φωτός. Ο καλλιτέχνης Τριαντάφυλλος Βαΐτσης παίζει με τα δύο αυτά στοιχεία στις κατασκευές του μέσα από γλυπτά που εάν φωτιστούν σωστά δίνουν με τη σκιά τους ένα καινούριο αποτέλεσμα.

Έργα του Τριαντάφυλλου Βαΐτση μπορεί κανείς να δει στην ταινία «Η Ρόζα της Σμύρνης» του Γιώργου Κορδέλλα. Στην ταινία η ηρωίδα της ταινίας, η Μαριάννα, είναι καλλιτέχνις και βρίσκει τα υλικά για τα έργα τέχνης της σε σκουπίδια και παλαιοπωλεία.

Με αντίστοιχα υλικά δουλεύει και ο Τριαντάφυλλος Βαΐτσης, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σαραντάπορο Λάρισας και το 2008 ανακάλυψε την trash art (τέχνη από σκουπίδια). Δικά του είναι τα «γλυπτά σκιάς» της Μαριάννας.

«Μου αρέσει να χρησιμοποιώ σκουπίδια» λέει ο Τριαντάφυλλος Βαΐτσης στο in.gr. «Δίνω μια διαφορετική όψη σε αυτά που κάποιοι άνθρωποι πετάνε. Με αυτόν τον τρόπο, αν πετύχω το στόχο μου, καταφέρνω να στρέψω το βλέμμα του κόσμου πάνω στα άχρηστα αυτά υλικά ώστε να τα παρατηρήσει, να προβληματιστεί, να αισθανθεί… ακόμα και να τα θαυμάσει. Εκτός βέβαια από τα σκουπίδια χρησιμοποιώ κι άλλα υλικά, όπως αλουμίνιο, σύρμα, πλαστικό. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιώ τα διάφορα είδη των υλικών κρύβει μηνύματα και είναι από τα βασικά στάδια προετοιμασίας των έργων» σημειώνει.

Ο καλλιτέχνης έφτιαξε ειδικά για την ταινία το έργο «Καμπαναριό», αντλώντας έμπνευση από το καμπαναριό της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη.

Πώς προέκυψε, όμως, η συμμετοχή του στην ταινία;

«Μια μέρα χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ένας συνεργάτης του Γιώργου του Κορδέλα, ο Μάριος Καραμάνης, μου είπε κάποια πράγματα για την ταινία και με ρώτησε αν θα με ενδιέφερε να κάνω ένα γλυπτό σκιάς για την ταινία. Η πρόταση μου άρεσε πολύ. Στη συνέχεια, βρέθηκα με τον Γιώργο Κορδέλα και τον Γιάννη Καραντάνη (διευθυντή παραγωγής της ταινίας), οι οποίοι ήρθαν στην Ξάνθη προκειμένου να δούνε τη δουλειά μου από κοντά και να συζητήσουμε. Μου είπανε για το σενάριο και για το θέμα του έργου… Ενθουσιάστηκα… Ήταν μια δυνατή πρόκληση για μένα. Ένα ακόμα στοίχημα. Κάτι που δεν είχα ξανακάνει. Ένα καμπαναριό. Αμέσως, μου ήρθε στο μυαλό, μια εικόνα ενός περίπλοκου έργου με πολλές λεπτομέρειες» προσθέτει.

Ο ίδιος χαρακτηρίζει το «Καμπαναριό» «δύσκολο και ιδιαίτερο έργο», καθώς και «κατασκευαστικά πολύπλοκο», με πολλές λεπτομέρειες.

«Εκτός των τεχνικών δυσκολιών ήθελα να μιλήσω μ’ αυτό το έργο, μιας και απεικόνισε ένα σημαντικό ιστορικό και θρησκευτικό μνημείο. Έβαλα λοιπόν, διάφορα σημεία του σεναρίου στην κατασκευή. Σμύρνη, φωτιά, θάλασσα, καράβια, ξεριζωμός, Αγία Φωτεινή, φως, επιγραφές, αγάπη, μίσος… είναι μερικές από τις λέξεις που χαρακτηρίζουν το γλυπτό» λέει ο ίδιος.

«Υπάρχουν διάφορα σημεία που είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα. Κλήθηκα να κάνω το καμπαναριό της Αγίας Φωτεινής… ενώ δουλεύω με το φως. Επίσης, στο καμπαναριό, πάνω από το ρολόι, υπήρχε η επιγραφή «Ηλίου άτερ σιγώ – χωρίς τον ήλιο δεν υπάρχω», κάτι που ταιριάζει απόλυτα στο έργο μου, καθώς χωρίς το φως δεν μπορεί να καταλάβει κανείς τι είναι αυτή η κατασκευή» σημειώνει.

Ο κ. Βαΐτσης δίνει ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια. «Η ώρα που δείχνει το ρολόι του καμπαναριού είναι 6:02. Επέλεξα αυτή την ώρα γιατί την ημέρα των γυρισμάτων, η ανατολή του ηλίου θα γινόταν στις 6:02» τονίζει.

«Οι σκιές με γοήτευαν από παιδί» λέει ο κ. Βαΐτσης. «Χωρίς να ξέρω γιατί. Η σκιά είναι κάτι δυναμικό και επηρεάζεται -αλλάζει από διάφορες παραμέτρους, όπως είναι η απόσταση, η θέση της φωτεινής πηγής, η γωνία του επιπέδου πρόσπτωσης του φωτός – σκιάς, το υλικό που παρεμβάλλεται σε φωτεινή πηγή και επίπεδο πρόσπτωσης του φωτός… Φωτίζοντας ένα υλικό από διάφορες πλευρές, μπορούμε να το δούμε και να το κατανοήσουμε καλύτερα. Ταυτόχρονα, μέσω της σκιάς που σχηματίζεται, μπορούμε να δούμε κι άλλα πράγματα που δεν τα βλέπαμε πριν τον φωτισμό του. Τα υλικά έχουν προεκτάσεις τις οποίες θα ήταν καλό να αναζητούμε» τονίζει.

Τα «γλυπτά σκιάς» του κ. Βαΐτση φανερώνουν αρχιτεκτονικές μορφές, καθώς και διασημότητες (όπως για παράδειγμα η Μέριλιν Μονρόε και ο Τζον Λένον).

«Η προσωπογραφία είναι σημαντική γιατί το κάθε πρόσωπο είναι σημαντικό για κάποιο ξεχωριστό λόγο. Αγαπώ τους ανθρώπους. Επέλεξα λοιπόν, κάποιους ανθρώπους πρότυπα… προσπάθησα να αποδώσω τα χαρακτηριστικά τους με λεπτομέρεια και πιστεύω πως τα κατάφερα» λέει.

Από το 2014 έχει φτιάξει στην Ξάνθη το «Σπίτι της Σκιάς», το οποίο περιλαμβάνει τα έργα σκιάς του καλλιτέχνη και είναι επισκέψιμο στο κοινό. «Κάθε φορά που τελείωνε μια έκθεσή μου, έπρεπε να τοποθετώ τα έργα μου μέσα σε κουτιά και να τα στοιβάζω στο υπόγειο του σπιτιού μου. Αυτό δεν μου άρεσε καθόλου. Άρχισα λοιπόν, να αναζητώ έναν τρόπο λύσης αυτού του προβλήματος. Κάποια στιγμή, μου ήρθε η ιδέα να κάνω βρω ένα χώρο, όπου να εργάζομαι, να πουλάω πράγματα που φτιάχνω και να εκθέτω σε μόνιμη βάση τα έργα μου. Η βέλτιστη τοποθεσία ήταν η παλιά πόλη της Ξάνθης. Βρήκα ένα παλιό σπίτι, το νοίκιασα κι έβαλα μέσα τις σκιές μου. Το όνομα ήρθε από μόνο του…» σημειώνει.

Όσο για τα επόμενα σχέδιά του, ο ίδιος σημειώνει ότι αυτά είναι: «Πειραματισμός, συνέχιση της δημιουργίας και εκθέσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού.»

* Η ταινία «Η Ρόζα της Σμύρνης» θα προβάλλεται από την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου στις κινηματογραφικές αίθουσες, σε διανομή Feelgood.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο