Δίσκος με επανεκδόσεις ιστορικών ηχογραφήσεων από τη δισκογραφία των 78 στροφών, αφιερωμένος σε έναν από τους ρεμπέτες της «πειραιώτικης σχολής», το Στέλιο Κερομύτη. Πρόκειται για είκοσι ένα τραγούδια, που σκιαγραφούν τη δισκογραφική πορεία του Κερομύτη από το 1937 έως τις αρχές της δεκαετίας του ’50. Οι ηχογραφήσεις έχουν τοποθετηθεί με χρονολογική σειρά, ώστε να μπορεί […]
Δίσκος με επανεκδόσεις ιστορικών ηχογραφήσεων από τη δισκογραφία των 78 στροφών, αφιερωμένος σε έναν από τους ρεμπέτες της «πειραιώτικης σχολής», το Στέλιο Κερομύτη. Πρόκειται για είκοσι ένα τραγούδια, που σκιαγραφούν τη δισκογραφική πορεία του Κερομύτη από το 1937 έως τις αρχές της δεκαετίας του ’50. Οι ηχογραφήσεις έχουν τοποθετηθεί με χρονολογική σειρά, ώστε να μπορεί κανείς να παρακολουθήσει την πορεία της μουσικής του -και εντέλει τη μεταστροφή του ρεμπέτικου σε λαϊκό- στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Τα πρώτα ακούσματα του Κερομύτη προέρχονταν από μουσικούς της ανώνυμης περιόδου, πολύ πριν το μπουζούκι αναδειχθεί ως όργανο μέσα από την «ξακουστή τετράδα» του Πειραιά, στις αρχές της δεκαετίας του ’30. Η είσοδός του στη δισκογραφία (1937) συμπίπτει χρονικά με αυτήν του Βασίλη Τσιτσάνη αλλά και με τη δικτατορία του Μεταξά, που επέβαλε τη γνωστή λογοκρισία στους στίχους και τις μελωδίες. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι ο Κερομύτης αποτελεί μια «γέφυρα» ανάμεσα στην πειραιώτικη σχολή (στον αστερισμό της οποίας ξεκίνησε την πορεία του) και το ύφος που διαμορφώθηκε στο ρεμπέτικο μετά τον πόλεμο, με κυριότερους εκπροσώπους τον Τσιτσάνη και το Χιώτη. Παρ’ όλη την αλλαγή του κλίματος πάντως, παραμένει, από πλευράς ύφους, πλησιέστερα προς την προπολεμική πειραιώτικη σχολή. Ακούγοντας κανείς τα τραγούδια του Στέλιου Κερομύτη βλέπει στο πρόσωπό του έναν ακόμη βαθύ βιωματικό γνώστη του συστήματος των λαϊκών μουσικών «δρόμων», με φαντασία και προσεγμένη γραφή, ο οποίος όμως παρέμεινε στη σκιά των μουσικών που σηματοδότησαν τις διάφορες φάσεις του ρεμπέτικου. Στο δίγλωσσο ένθετο φυλλάδιο (ελληνικά, αγγλικά) βρίσκονται πληροφοριακά στοιχεία για τη ζωή και το έργο του, τα οποία υπογράφει ο παραγωγός του δίσκου, Γρηγόρης Φαληρέας, φωτογραφίες, οι χρονολογίες των ηχογραφήσεων και οι τρόποι στους οποίους κινούνται τα τραγούδια (στο βυζαντινό, το αραβοπερσικό και το αρχαιοελληνικό μουσικό σύστημα). Ωστόσο είναι άξιον απορίας γιατί δεν υπάρχουν οι στίχοι στα ελληνικά, τη στιγμή που υπάρχει η μετάφρασή τους στα αγγλικά… Με λίγα λόγια, ένας ακόμη χρήσιμος δίσκος για τους φίλους της δισκογραφίας των 78 στροφών, ο οποίος προστίθεται στο corpus των παλαιών αυτών τραγουδιών ώστε να μπορεί κανείς εύκολα να ανατρέξει σε αυτά, να τα απολαύσει και να τα μελετήσει.