Το απροσδόκητο γεγονός του θανάτου της μητέρας του αλλά και τα προβλήματα με την περί ναρκωτικών νομοθεσία που προέκυψαν για τον αδελφό του Chris ώθησαν τον αρχηγό των Meat Puppets, Curt Kirkwood, να αποστασιοποιηθεί από όσα συνέβαιναν γύρω του, να αποδεσμευτεί από το κοντινό και μη παρελθόν και να επιχειρήσει μια νέα αρχή στο Όστιν […]
Το απροσδόκητο γεγονός του θανάτου της μητέρας του αλλά και τα προβλήματα με την περί ναρκωτικών νομοθεσία που προέκυψαν για τον αδελφό του Chris ώθησαν τον αρχηγό των Meat Puppets, Curt Kirkwood, να αποστασιοποιηθεί από όσα συνέβαιναν γύρω του, να αποδεσμευτεί από το κοντινό και μη παρελθόν και να επιχειρήσει μια νέα αρχή στο Όστιν του Τέξας. Μαζί με δύο πρώην μέλη των Pariah, τους Kyle Ellison (κιθάρα) και Shandon Sahm (ντραμς, πρόκειται για το γιο του Doug Sahm, στον οποίο αφιερώνεται εξ ολοκλήρου τούτο το άλμπουμ), καθώς και τον Andrew Duplantis (μπάσο, πριν συμμετείχε στην μπάντα του Bob Mould), σχημάτισε τους Royal Neanderthal Orchestra που αργότερα μετονομάστηκαν σε Meat Puppets και δεν είναι παρά μια νέα εκδοχή του ήδη γνωστού μας συγκροτήματος. Αυτός είναι ο πρώτος δίσκος με καινούριο υλικό που κυκλοφόρησε μετά το μάλλον αποτυχημένο «No Joke» (1995) και η αλήθεια είναι ότι εκπλήσσει ευχάριστα με την ενέργεια που κρύβει μέσα του. Όντας από τα πλέον δυνατά άλμπουμ της δισκογραφίας τους, φαίνεται να μην παίρνει πια τόσο στα σοβαρά παλιές αγάπες, όπως η country, προς χάρη ενός πιο ηλεκτρικού προφίλ, πλην όμως δεν ξεχνά τον κλασικό ήχο του σχήματος, που είναι μάλιστα ιδιαίτερα ορατός σε κάποιες από τις συνθέσεις (στο πρώτο σινγκλ «I Quit», αλλά και στα «You Love Me’, «Endless Wave»). Καλώς ή κακώς, το «Golden Lies» αδυνατεί να συγκριθεί με τις σημαντικότερες στιγμές της συνυφασμένης με την ετικέτα της SST πορείας τους (με παλαιότερο παράδειγμα το άλμπουμ «Meat Puppets II» του 1983 και πλέον πρόσφατο το «Too High To Die» του 1994), δίνει όμως δύναμη στον Curt για να συνεχίσει, κάτι που ευχόμαστε τελικά να συμβεί…