Οι Dave Wyndorf (φωνή, κιθάρα, κίμπορντς), Ed Mundell (κιθάρα), Joe Calandra (μπάσο), Jon Kleiman (ντραμς) και Phil Caivano (κιθάρα) συμπληρώνουν πλέον διψήφιο αριθμό ετών καταμεσής της καταιγίδας. Μια δεκαετία βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό σε ένα τοξικό κράμα space rock και εναλλακτικού metal, μέσω του οποίου κατόρθωσαν να αποτελέσουν μία από τις μπάντες που άσκησαν μεγάλη […]
Οι Dave Wyndorf (φωνή, κιθάρα, κίμπορντς), Ed Mundell (κιθάρα), Joe Calandra (μπάσο), Jon Kleiman (ντραμς) και Phil Caivano (κιθάρα) συμπληρώνουν πλέον διψήφιο αριθμό ετών καταμεσής της καταιγίδας. Μια δεκαετία βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό σε ένα τοξικό κράμα space rock και εναλλακτικού metal, μέσω του οποίου κατόρθωσαν να αποτελέσουν μία από τις μπάντες που άσκησαν μεγάλη επιρροή στην προσπάθειά τους να «αναβιώσουν» τα χαρακτηριστικά της underground μεταλλικής σκηνής της δεκαετίας του ’70 -γνωστή, και ως «stoner rock»-, δεν είναι δα και λίγο πράγμα. Το νέο τους άλμπουμ νεκρανασταίνει τους πληγωμένους ήρωες του rock ‘n’ roll. Οι βετεράνοι του πρωτόλειου ηλεκτρισμού δίδουν ξανά ένα βροντερό «παρών». Είναι όλα τους εδώ, από το πρώτο punk των Stooges και των MC5 μέχρι την ατέρμονη διαστημική οδύσσεια των Hawkwind, συμπεριλαμβανομένων των αναφορών περί στοιχειωμένου Δέλτα του Μισισιπή, κλασικού hard-rock, εκρηκτικού acid. Αφήνονται δε σε μια παρά φύσιν συνεύρεση, παράγοντας δηλητηριώδεις κάρμες μιας ευρύτερης ψυχεδελικής ανθολογίας. Οι Monster Magnet επιτυγχάνουν κάτι που έχει εξαιρετική χρηστική αξία: προσφέρουν, έστω και ετεροχρονισμένα, μια άκρως ταραγμένη «εφηβεία» σε όσους δεν είχαν την ευκαιρία να τη βιώσουν όταν και έτσι όπως της άρμοζε.. Οι υπόλοιποι συμπαρομαρτούντες εκ των έσω στη ζούγκλα ενός άκρατου ηλεκτρισμού θα πιουν απνευστί το φαρμάκι του «God Says No».