Η προοπτική σύστασης εξεταστικής επιτροπής για τις υποκλοπές τσουρουφλίζει το Μαξίμου

Δεδομένο είναι ότι το μέγαρο Μαξίμου δεν θέλει με τίποτα και ξορκίζει μία νέα εξεταστική επιτροπή για τις υποκλοπές, η οποία θα ξαναφέρει στο κέντρο της πολιτικής σκηνής (και μάλιστα μέσα στην ίδια τη Βουλή) το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, παράγοντας διαρκώς νέες αποκαλύψεις και δίνοντας νέα τροπή στην υπόθεση που θάβει στο αρχείο ο Άρειος Πάγος με την εισαγγελική του διάταξη, κόντρα στην απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, το οποίο έκρινε ότι η έως τώρα διερεύνησή της δεν είναι επαρκής.

Την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να έρθει στη Βουλή το αίτημα του ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τις υποκλοπές και ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η Νέα Αριστερά και η Πλεύση Ελευθερίας έχουν δηλώσει ότι θα στηρίξουν την πρόταση, για την έγκριση της οποίας από το Κοινοβούλιο απαιτούνται μόλις 120 ψήφοι, με βάση την πρόβλεψη, στην τελευταία συνταγματική αναθεώρηση, που δίνει δικαίωμα μειοψηφίας στην αντιπολίτευση προκειμένου να συσταθεί εξεταστική επιτροπή, χωρίς τη συναίνεση και την υπερψήφισή της από την πλειοψηφία.

Και με δεδομένο ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης αριθμούν μαζί συνολικά 114 έδρες και οι αναποφάσιστοι βουλευτές φτάνουν τους 27, η εύρεση των 120 ψήφων είναι αυτή τη στιγμή το πλέον πιθανό σενάριο. Γεγονός που φέρνει βέβαια την κυβέρνηση (για άλλη μια φορά) σε πολύ δύσκολη θέση, με το Μαξίμου να ζυγίζει τις κινήσεις του.

Το μπλοκάρισμα

Αν επιχειρήσει να μπλοκάρει τη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής, επικαλούμενη ζητήματα «εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας», καταφεύγοντας δηλαδή στο άρθρο 68 (παρ. 2 εδ. β’) του Συντάγματος που προβλέπει ότι «προκειμένου να συσταθούν εξεταστικές επιτροπές για ζητήματα που ανάγονται στην εξωτερική πολιτική και την εθνική άμυνα, απαιτείται απόφαση της Βουλής που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών», άρα με πλειοψηφία 151 βουλευτών, τότε κινδυνεύει πολύ σοβαρά ο τακτικίστικος αυτός ελιγμός να λειτουργήσει σαν μπούμερανγκ.

Πρώτον γιατί εάν υποστηρίξει ότι η εξεταστική για τις υποκλοπές αφορά την εξωτερική πολιτική και την εθνική άμυνα, δεν θα μπορεί πλέον να εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι το Predator δεν έχει σχέση με την ΕΥΠ, αφού θα συνδέει ευθέως τις παρακολουθήσεις με τα θέματα εθνικής ασφάλειας.

Δεύτερον γιατί με αυτόν τον τρόπο η στάση της κυβέρνησης θα συνιστά ομολογία ότι υπεκλάπησαν κρατικά μυστικά και επομένως θα θέτει μόνη της θέμα κατασκοπείας και θα βρεθεί στην εξαιρετικά δύσκολη θέση να εξηγήσει σε τι ενέργειες έχει προβεί, τι μέτρα έχει λάβει για να εξακριβώσει ποιοι υπέκλεψαν εθνικά ευαίσθητες πληροφορίες και σε γνώση ποιων βρίσκονται αυτές σήμερα.

Τρίτον το Μαξίμου θα βρεθεί αντιμέτωπο με την κατηγορία για θεσμικό πραξικόπημα και με τη δημόσια κατακραυγή για το γεγονός ότι θα έχει μπλοκάρει το δικαίωμα που δίνει το Σύνταγμα στην αντιπολίτευση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής.

Και τέταρτον η κυβέρνηση θα κληθεί να απαντήσει γιατί στην προηγούμενη εξεταστική για τις υποκλοπές που συστάθηκε το 2022, δεν είχε επικαλεστεί ζήτημα εθνικής άμυνας και είχε τότε (29.8.2022) υπερψηφιστεί η εξεταστική με 142 ψήφους από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ενώ η ΝΔ είχε ψηφίσει ένα αμήχανο «παρών», λέγοντας ότι δεν διαφωνεί με τη σύσταση αλλά επιθυμεί μεγαλύτερη έρευνα σε βάθος χρόνου.

Οι φόβοι

Από την άλλη βέβαια, εφόσον το Μαξίμου αφήσει τα πράγματα να εξελιχθούν κανονικά και την εξεταστική επιτροπή να συσταθεί όπως προβλέπεται, τότε φοβάται ότι θα βρεθεί αντιμέτωπο με όσα πίστεψε ότι αποφεύγει, μετά την επιλογή ενταφιασμού της υπόθεσης μέσω της οριστικής αρχειοθέτησής της από την εισαγγελική διάταξη του Αρείου Πάγου. Βέβαιο είναι ότι η αντιπολίτευση θα θέσει θέμα να κληθούν να καταθέσουν πρόσωπα όπως ο ιδρυτής της Intellexa Ταλ Ντίλιαν, ο άλλοτε γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού (και ανιψιός του) Γρηγόρης Δημητριάδης, καθώς και υπουργοί της κυβέρνησης που βρέθηκαν στο στόχαστρο των υποκλοπών.

Επισήμως το Μαξίμου απαντάει για την εξεταστική, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη (Real FM, 28.4.2026), ότι «περιμένουμε το αίτημα, θα τοποθετηθούμε στη Βουλή, εκεί θα απαντήσουμε» και πως «για την υπόθεση αυτή, που κανείς δεν υποτιμά τη σοβαρότητά της, εξ’ ού και έχει τοποθετηθεί τρεις φορές με διάταξη η Δικαιοσύνη σε ανώτατο επίπεδο, δηλαδή ο Άρειος Πάγος, για την υπόθεση αυτή έχει ήδη γίνει Εξεταστική, έχει συνεδριάσει και η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και έχουμε δύο διατάξεις του αντιεισαγγελέα Αρείου Πάγου, του κυρίου Ζήση, μία τον Ιούλιο του 2024 και μία τον Ιανουάριο του 2025 και πλέον έχουμε και μία τρίτη διάταξη του κυρίου Τζαβέλλα, του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου».

Αλλά επιλέγοντας το Μαξίμου να επικαλείται την εισαγγελική διάταξη του Αρείου Πάγου που επέλεξε την μη ανάσυρση της υπόθεσης από το Αρχείο, καθώς επίσης και την προηγούμενη εξεταστική για τις υποκλοπές, από την οποία, ως γνωστόν, η πλειοψηφία είχε φροντίσει να αποκλείσει κρίσιμους μάρτυρες, δείχνει ότι ήδη διαμορφώνει επιχειρήματα προκειμένου να υποστηρίξει την άρνησή του να συναινέσει στη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής. Από εκεί και πέρα, με νεότερες δημόσιες τοποθετήσεις του διατηρεί τη δική του στάση θολή, αναμένοντας να δει τη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ενώ βυθίζεται στα διλήμματά του.