Σήμερα (21/08), το πρωτάθλημα της Serie A κάνει σέντρα για τη σεζόν 2021-22 και με βάση τα όσα παρακολουθήσαμε πέρσι, αναμένουμε μία εξίσου ανταγωνιστική, αμφίρροπη και δραματική κούρσα τίτλου για φέτος.

Η σεζόν 2020-21 ήταν από τις πιο σημαντικές της τελευταίας δεκαετίας, όχι μόνο επειδή η Ίντερ «έριξε» από την κορυφή την Γιουβέντους των εννέα συνεχόμενων σκουντέτο αλλά κυρίως γιατί μετά από αρκετά χρόνια είχαμε μια αμφίρροπη κούρσα μεταξύ δύο ιστορικών ομάδων οι οποίες επανήλθαν στο επίπεδο πρωταθλητισμού έπειτα από αρκετά χρόνια. Αυτός θα μπορούσε να είναι και ο οδηγός για το φετινό πρωτάθλημα το οποίο υπόσχεται συγκινήσεις και δεν συνιστάται για προβλέψεις.

Δύσκολη η κατάσταση για τους πρωταθλητές

Η πρωταθλήτρια Ιταλίας μετά από 11 χρόνια, Ίντερ θέλει να υπερασπιστεί τα σκήπτρα της, αλλά αυτό φαντάζει αρκετά δύσκολο λόγω και των οικονομικών προβλημάτων που έχουν πλήξει την ομάδα και τα οποία την ανάγκασαν να παραχωρήσει αρκετούς σημαντικούς ποδοσφαιριστές με αποκόρυφωμα την φυγή του Ρομέλου Λουκάκου αλλά και του Αντόνιο Κόντε από το τιμόνι του τεχνικού επιτελείου.

Ο 52χρονος Ιταλός προπονητής βλέποντας πως οι άνθρωποι των «Νερατζούρι» δε μπορούσαν να υποστηρίξουν το πλάνο που είχε για την ομάδα, αναγκάστηκε να αποχωρήσει και τη θέση του πήρε ο Σιμόνε Ιντζάγκι με τον ίδιο να έχει να διαχειριστεί μία δύσκολη κατάσταση στις τάξεις των πρωταθλητών.

Η «βέκια σινιόρα» (ξανά)πήρε τον κατάλληλο άνθρωπο 

Η Γιουβέντους αφαίρεσε το «στέμμα» της έπειτα από εννέα συνεχόμενες σεζόν κυριαρχίας και διαρκούς πρωτιάς. Παρόλο που δε στερήθηκε τίτλων (κατέκτησε το Super Cup και το Κύπελλο), το πείραμα με τον Αντρέα Πίρλο απέτυχε και έτσι οι ιθύνοντες της «Γηραιάς Κυρίας» αποφάσισαν να επανέλθουν στην πεπατημένη και επανέφεραν στη θέση της τεχνικής ηγεσίας τον Μαξιμιλιάνο Αλέγκρι.

Με τον 54χρονο προπονητή, η Γιουβέντους ήταν μαθημένη στους τίτλους με πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα (2015-2019) και τέσσερα διαδοχικά κύπελλα (2015-18) και επομένως προσδοκά από αυτόν να την επαναφέρει ξανά στο δρόμο των επιτυχιών, δείχνοντας παράλληλα πως η περσινή απώλεια του Σκουντέτο ήταν απλά μία παρένθεση.

Οι «Ροσονέρι» είναι και πάλι στο προσκήνιο

Από την πλευρά της η Μίλαν, έχοντας διατηρήσει έναν βασικό κορμό παικτών τον οποίο και ενίσχυσε με λίγες αλλά καλές προσθήκες, καλείται να αποδείξει πως η περσινή πορεία, η οποία μάλιστα την είχε βρει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας τον περασμένο Φεβρουάριο, δεν ήταν απλά ένα «πυροτέχνημα» αλλά η αρχή μίας νέας σελίδας.

Οι τραυματισμοί και η αστάθεια δεν της επέτρεψαν να φτάσει μέχρι το τέλος του δρόμου, όμως αυτό δεν πρέπει να πτοεί του ανθρώπους των «Ροσονέρι» αφού η ομάδα επέστρεψε δυναμικά στην ελίτ του πρωταθλήματος και μάλιστα επέστρεψε στους ομίλους του Champions League έπειτα από επτά χρόνια.

Οι Ρωμαίοι του «Special One» είναι έτοιμοι να επανέλθουν στις υψηλές «πτήσεις»

Η κάκιστη περσινή σεζόν που ολοκληρώθηκε στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα και την παρουσία στα Playoffs του Europa Conference League, ήταν αρκετή για να φέρει ριζικές αλλαγές στις τάξεις της Ρόμα. Ο Ζοσέ Μουρίνιο επέστρεψε μετά από 11 χρόνια στο ιταλικό στερέωμα και είναι διατεθειμένος να κάνει «θόρυβο» όντας πλέον ο νέος τεχνικός των «Τζιαλορόσι».

Οι άνθρωποι της ομάδας, έβαλαν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να ικανοποιήσουν στον μέγιστο δυνατό βαθμό τα «θέλω» του Πορτογάλου πολύπειρου τεχνικού με την μεταγραφική περίοδο να βρίσκει αισθητά ενισχυμένη και ποιοτικότερη τη Ρόμα, καθιστώντας την ξανά στα φαβορί, αν όχι για τον τίτλο, για μία θέση στην τετράδα που οδηγεί στο Champions League.

Και ποιος ξεγράφει την πιο ευχάριστη έκπληξη του ιταλικού ποδοσφαίρου;

Αν υπήρχε βραβείο για την ομάδα – ευχάριστη έκπληξη του ιταλικού ποδοσφαίρου τότε αυτό θα απονεμόταν στην Αταλάντα λόγω της ξέφρενης πορείας της την τελευταία πενταετία. Τη σεζόν 2015-16 τερμάτισε 13η όμως τις επόμενες πέντε σεζόν κατάφερε, υπό της οδηγίες του Τζιάν Πιέρο Γκασπερίνι που ανέλαβε το καλοκαίρι του ίδιου έτους, να μπει «σφήνα» ανάμεσα στους μεγάλους της Ιταλίας και να βρίσκεται σταθερά στην τετράδα του Καμπιονάτο.

Τέταρτη θέση την σεζόν 2016-17, έβδομη την 2017-18 και τρίτη στις επόμενες τρείς σεζόν (2018-19, 2019-20, 2020-21) και φυσικά ουκ ολίγες σπουδαίες πορείες στα ευρωπαϊκά κύπελλα και δη στο Champions League στο οποίο ανήκει σταθερά πλέον. Ανάλογη πορεία θα επιχειρήσει να πραγματοποιήσει και φέτος και έχει τα φόντα να το κάνει έχοντας κρατήσει τους παίκτες «κλειδιά» που διαθέτει και καλύπτοντας τις αδυναμίες της.

Νάπολι, Λάτσιο και Σασουόλο κλείνουν τη λίστα των διεκδικητών

Η Νάπολι δεν έκανε άσχημη πορεία πέρσι χάνοντας για έναν βαθμό την παρουσία στο Champions League και εν τέλει αρκέστηκε στο Europa League μέσω της 5ης θέσης που κατέλαβε. Ο Λουτσιάνο Σπαλέτι ανέλαβε το φετινό καλοκαίρι την ομάδα και έχοντας στα χέρια του ένα σύνολο που έχει χημεία και ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, ελπίζει να «τρυπήσει» το περσινό ταβάνι.

Ο Μαουρίσιο Σάρι είναι ένας ακόμα προπονητής που επιστρέφει στα σαλόνια της Ιταλίας και καλείται να αλλάξει εξ ολοκλήρου το στυλ της Λάτσιο, να της δώσει μία νέα ταυτότητα και να την μετατρέψει σε ένα σύνολο με παρόμοιες ή και μεγαλύτερς βλέψεις σε σχέση με την περσινή σεζόν, την 6η θέση στο πρωτάθλημα, η οποία ωστόσο έδωσε και ένα εισιτήριο για τους ομίλους του Europa.

Τελευταία υπολογίσιμη δύναμη είναι η Σασουόλο του δικού μας παιδιού και βασικού μέλους της άμυνας, Γιώργου Κυριακόπουλου. Οι «Νεροβέρντι» έχοντας μόλις υποδεχτεί στο τιμόνι της τεχνικής ηγεσίας, τον Αλέσιο Ντιονίσι, ελπίζουν σε μία πορεία καλύτερη της 8ης θέσης που λαμβάνουν τα τελευταία χρόνια και επιτέλους μία υπέρβαση που θα οδηγήσει στην ευρωπαϊκή έξοδο.

Οι πέντε ακριβότερες μεταγραφές των ομάδων της Serie A:

Τάμι Έιμπραχαμ – Από Τσέλσι σε Ρόμα, κόστος: 40 εκατ. ευρώ

Φικάγιο Τομόρι – Από Τσέλσι σε Μίλαν, κόστος: 29.2 εκατ. ευρώ

Νικολάς Γκονζάλες – Από Στουτγκάρδη σε Φιορεντίνα, κόστος: 23.5 εκατ. ευρώ

Γουέστον ΜακΚένι – Από Σάλκε σε Γιουβέντους, κόστος: 20.5 εκατ. ευρώ

Χουάν Μούσο – Από Ουντινέζε σε Αταλάντα, κόστος: 20 εκατ. ευρώ

Οι Έλληνες της Serie A:

Όταν μιλάμε για τους Έλληνες ποδοσφαιριστές του ιταλικού πρωταθλήματος, το μυαλό πηγαίνει στον Κώστα Μανωλά του οποίου η καριέρα έχει συνδεθεί άρρηκτα με το Καμπιονάτο. Από το 2014 (κι έχοντας γίνει μεταγραφή από τον Ολυμπιακό) μέχρι το 2019, αποτέλεσε βασική μονάδα της γραμμής άμυνας της Ρόμα σημειώνοντας μια σπουδαία θητεία με αποκορύφωμα το γκολ πρόκρισης που είχε πετύχει κόντρα στη Μπαρτσελόνα στο πλαίσιο της ρεβάνς των προημιτελικών του Champions League τη σεζόν 2017-18.

Το καλοκαίρι του 2019 αναχώρησε για τη Νάπολι ενώ φέτος υπάρχουν πολλές πιθανότητες να μην τον δούμε στο ιταλικό πρωτάθλημα αφού το ενδεχόμενο επαναπατρισμού και η επιστροφή στον Ολυμπιακό μοιάζουν πιο πιθανές από ποτέ.

Από εκεί και πέρα, υπάρχει ο τερματοφύλακας Θωμάς Στρακόσια που αποτελεί από το 2014 παίκτη της Λάτσιο και ο Γιώργος Κυριακόπουλος ο οποίος όπως προαναφέραμε, είναι βασικό γρανάζι της άμυνας της Σασουόλο εδώ και δύο χρόνια.

Επιπλέον, στην Κάλιαρι αγωνίζεται τις τελευταίες τρεις σεζόν, ο 27χρονος αριστερός οπισθοφύλακας με παρελθόν στον Ολυμπιακό, Μπάμπης Λυκογιάννης.

Ο τελευταίος ποδοσφαιριστής της ελληνικής παροικίας είναι ο Δημήτρης Νικολάου που ανδρώθηκε στους Πειραιώτες. Ο 23χρονος στόπερ είχε υπογράψει το 2019 στην Έμπολι στην οποία έβαλε το δικό του λιθαράκι για να κερδίσει την άνοδο στην πρώτη τη τάξει κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος, ενώ εδώ και μερικές μέρες ανήκει στην επίσης νεοφώτιστη της Serie A, Σπέτσια.

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο