Επειδή δεν είμαστε για πολλά πολλά, ας πούμε δυο τρία πραγματάκια γιατί αρκετά με το κάθε γίδι (συγγνώμη, γίδια!).

Πρώτον μην ξεκατινιαστούμε τώρα. Θα ξεκατινιαστούμε μετά κι όσοι μείνουμε ζωντανοί. Μαλακίες του τύπου φταίει η κυβέρνηση, φταίει η αντιπολίτευση δεν είναι της παρούσης. Να φύγει το χτικιό από πάνω μας, και μετά οι μούντζες, παιδιά. Οχι τώρα. Τώρα προέχουν άλλα πράγματα.

Καθίστε σπίτι. Αν εσύ μωρό μου, έχεις αυτοκτονικές τάσεις, πέσε από γκρεμό. Πέσε απ’ τον πέμπτο. Πέσε γενικώς. Οι υπόλοιποι δεν σου φταίμε σε τίποτα.

Υπάρχουν προτάσεις για να περάσετε όμορφα: αν δεν τις γουστάρετε καθίστε σπίτι να περάσετε άσχημα. Να φάτε τους τοίχους και να μασήσετε τα σίδερα, καθόλου δεν μας νοιάζει. Αυτό που μας νοιάζει είναι να μη σουλατσάρετε ανεύθυνα στις δικές μας ζωές.

Οταν παραγγέλνουμε ντελίβερι και σας προτείνουν να το αφήσει το «παιδί» απέξω, κόβουμε τον λαιμό μας πρώτον να δώσουμε φιλοδώρημα και δεύτερον να πλύνουμε χεράκια. Δεν θα τη σκαπουλάρετε μερικοί λόγω τσιφουτιάς.

Μην παραγγέλνετε online ό,τι φανεί του Λωλοστεφανή. Δεν θα πάρετε τώρα το σετ μαχαίρια και το μασαζοκαλσόν. Το online το χρησιμοποιούμε συνετά και σεβόμαστε τον κόπο των κούριερ. Ταπεινή μου γνώμη, θα έπρεπε να γίνεται ξεσκαρτάρισμα στα πακέτα και να δίνεται προτεραιότητα στα απαραίτητα. Το πρίτι μπρα μπορεί να περιμένει. Οταν κάποιοι αισχροκερδούν, τους κρεμάμε στα μανταλάκια. Δεν μπορεί κάποιοι να πουλάνε 14,90 έξι μάσκες κι αντισηπτικούλι 100 ml συν αποστολή 10 ευρώ, σύνολο 25 ευρώ αντικείμενα που κανονικά κάνουν 5 ευρώ. Κι επειδή ο λαδάς της Κατοχής δεν ντρέπεται ποτέ, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σταματήσει η κερδοσκοπία.

Βγάζουμε τον σκασμούλη όταν οι εξ ανάγκης εργαζόμενοι έχουν νεύρα και λεν και μια κουβέντα παραπάνω. Δεν πειράζει, καλά κάνουν, δεν θα τους κουνήσουμε το δάχτυλο. Α, και το «ευχαριστώ» είναι δωρεάν παρεμπιπτόντως.

Μην πηγαίνετε εκκλησία ούτε στις εφτά το πρωί, ούτε στις οχτώ, ούτε ποτέ μέχρι να περάσει η κρίση. Μη φιλάτε εικονίσματα που έχουν φιλήσει άλλοι πριν από σας. Ο Θεός δεν κάθεται στην είσοδο του ναού κρατώντας απουσιολόγιο. Αν είστε πιστοί, το γνωρίζει ήδη. Αντικαταστήστε το εκκλησίασμα με μια καλή πράξη κάθε μέρα: θα το εκτιμήσει περισσότερο.

Μην ανακυκλώνετε την παπαριά του κάθε πικραμένου. Ο κορωνοϊός δεν αντιμετωπίζεται ούτε με λεμόνι, ούτε με κινόα, ούτε με νηστεία και προσευχή. Παίρνουμε γραμμή από τους ειδικούς κι μόνον. Οχι από δημοσιοκάφρους, ηλεκτρολόγους, τενόρους κι αρχιτέκτονες. Από γιατρούς. Για-τρούς. Γιατρούς τους λένε αυτούς τώρα, γιατρούς ακούμε κι τους υπακούμε. Αν η κυρά Τούλα του ρετιρέ ξορκίζει τον ιό με γαύρο περασμένο από σαράντα κύματα και η εναλλακτικιά του ισογείου με φλούδες παπάγιας, μαλακίες λένε. Τέλος.

Μην γκρινιάζετε με την κλεισούρα σαν πολύ κακομαθημένοι γίναμε όλοι μας. Οι παππούδες μας αντιμετώπισαν πολέμους, λιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς. Εμάς δεν έσταξε κι η ζάχαρη στο νερό με κάποιες μέρες σπίτι. (Να παρακαλάμε μόνο μην πέσει το Ιντερνετ και τότε να μας δω).

Οι νεότεροι βάλτε ένα χεράκι, ρε παιδιά. Χτυπήστε το κουδούνι του ηλικιωμένου που μένει μόνος, δώστε του το κινητό σας αν χρειαστεί κάτι, ψωνίστε του από το φαρμακείο ή το σουπερμάρκετ. Ενα καλό θα κάνετε.

Για να τελειώνουμε. «Είμαστε ενωμένοι στα χρόνια του κορωνοϊού» δεν σημαίνει γινόμαστε και κολλητάρια. Φίλοι με μερικούς δεν θα γίνουμε ποτέ, πρώτον γιατί δεν μπορούμε, δεύτερον γιατί δεν θέλουμε. Εγώ αυτόν που φολιάζει γάτες ούτε στα δύο ούτε στα είκοσι δύο μέτρα απόσταση τον θέλω κοντά μου. Στα τσακίδια τον προτιμώ και λίγο παραπέρα. Συνεργαζόμαστε όμως. Οχι γιατί αγαπιόμαστε. Συνεργαζόμαστε για να επιβιώσουμε. Κι όταν περάσει η πανδημία εδώ είμαστε πάλι να βριστούμε, δεν χανόμαστε.

Περαστικά και γρήγορα να ευχηθώ. Από κάθε άποψη.

Γράψτε το σχόλιο σας