Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι πάντοτε το αλατοπίπερο της δημοσιογραφίας, αν και σιγά – σιγά παίρνουν σύνταξη οι παλιές πένες της δημοσιογραφίας που μπορούσαν να φτιάξουν πραγματικά λογοτεχνήματα.

Μας μένουν έτσι οι… μαθητευτόμενοι μάγοι του Μαξίμου που μην έχοντας ένα πειστικό και οραματικό αφήγημα να προτείνουν στην κοινωνία, έναν «οδικό χάρτη» για τη μεταμνημονιακή εποχή που να μην είναι απλή επανάληψη της μνημονιακής μιζέριας, κατασκευάζουν «εχθρούς» και ανακαλύπτουν «συνωμοσίες».

Το τελευταίο πόνημά τους η θεωρία ότι ο Στουρνάρας, ο Σημίτης και η ΝΔ θέλουν να χρεοκοπήσουν τη χώρα και γι’ αυτό δεν αφήνουν την κυβέρνηση να ολοκληρώσει το έργο της και της επιτίθενται.

Δεν έχω καμιά αντίρρηση ότι ο Στουρνάρας θα ήθελε να δει διάφορους υπουργούς της κυβέρνησης να υφίστανται ακατανόμαστα μαρτύρια για όσα του έχουν κάνει, όμως ένας κεντρικός τραπεζίτης, με πολιτικές και άλλες φιλοδοξίες, μάλλον δεν θα ήθελε να δει τη χώρα να χρεοκοπεί, ενώ αυτός είναι στο τιμόνι της κεντρικής τράπεζας.

Αντίστοιχα, η ΝΔ κατά βάση την εξουσία θέλει να πάρει όσο το δυνατόν νωρίτερα (και προφανώς δεν θέλει να κληρονομήσει χρεοκοπία, αντίθετα όσο πιο πολλή από τη «βρόμικη δουλειά» κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, τόσο το καλύτερο για αυτή).

Ο δε Σημίτης δεν δείχνει τόση όρεξη να ανακατευτεί σε οτιδήποτε.

Η αλήθεια είναι διαφορετική και τα πράγματα είναι μάλλον αντίστροφα.

Η κυβέρνηση σήμερα χρειάζεται μια «συνωμοσία» για να δείχνει και να λέει «να ο εχθρός» κι έχει τεράστια ανάγκη να πουλήσει «σύγκρουση» ενόψει εκλογών.

Δείτε τι κάνει με τις τράπεζες και τα κόκκινα δάνεια.

Η ίδια ξέρει πολύ καλά τι είδους deals έχει κάνει με τους θεσμούς: Εχει συμφωνήσει, κατ’ επανάληψη, να κάνει ό,τι της πουν οι δανειστές και σε αντάλλαγμα αυτοί την άφησαν να κάνει το πάρτι με τον Καμμένο και τη γραβάτα του Τσίπρα και να λέει ότι «βγήκαμε από τα μνημόνια».

Η κυβέρνηση το αποδέχθηκε

Όμως, το τίμημα ήταν συγκεκριμένο: Ουσιαστικά το «τέταρτο μνημόνιο» που περιλάμβανε και το τέλος μεγάλου μέρους της προστασίας της πρώτης κατοικίας.

Αυτό είχε αποδεχτεί η κυβέρνηση. Να τελειώσει ο «νόμος Κατσέλη» και να διατηρηθεί μια μικρότερη προστασία κυρίως για στεγαστικά δάνεια.

Όμως, μπροστά στις εκλογές η κυβέρνηση αποφάσισε ότι έπρεπε να «πουλήσει μαγκιά» και δη τζάμπα.

Να επιμείνει σε ένα δήθεν «μαξιμαλιστικό» και «φιλολαϊκό» σχέδιο, που ήταν πέρα από όσα είχε συμφωνήσει και συνυπογράψει με τους θεσμούς και να προσπαθήσει είτε να εκβιάσει τους θεσμούς να το αποδεχτούν, είτε να «νομοθετήσει μονομερώς» και να πάει στις εκλογές με όρους «ηρωικής σύγκρουσης».

Στην πραγματικότητα εάν κάποιος θέλει να μεθοδεύσει «εσωτερική χρεοκοπία» αυτός είναι η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Θέλει, δηλαδή να πάρει τώρα μέτρα που θα επιδεινώσουν προβλήματα ακριβώς ώστε η επόμενη κυβέρνηση να τα βρει σκούρα, να καταρρεύσει και να επανακάμψει ο… σωτήρας Αλέξης.

Βέβαια ακόμη και εάν επανακάμψει κάποτε στο μέλλον ο Τσίπρας (και δεν αποδειχτεί ότι με τους χειρισμούς του θα μας προκύψει καμία ακόμη πιο μαζική ακροδεξιά), απλώς θα αναγκαστεί να πάει να υλοποιήσει ό,τι του υπαγορεύσουν οι θεσμοί.

Γιατί ξέρει η κυβέρνηση ότι εντός του πλαισίου που η ίδια έχει αποδεχθεί, τα μέτρα που σήμερα προτείνει ενέχουν κινδύνους για το τραπεζικό σύστημα.

Θα ήταν μάλιστα καλό για τον τόπο, ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσουν κάποια στιγμή να μας δουλεύουν ψιλό γαζί, με διάφορα «ηρωικά». Τη δυνατότητα μιας πραγματικής ανάκτησης της λαϊκής κυριαρχίας ο Αλέξης Τσίπρας την ενταφίασε το 2015  όταν έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του τη λαϊκή ετυμηγορία και προτίμησε τη σιγουριά των μνημονίων.

Πλέον ούτε για ρήξεις δικαιούται να μιλάει, ούτε για «συγκρούσεις». Ας αφήσει επομένως στην άκρη και τις θεωρίες συνωμοσίας και τις σικέ «ηρωικές εξόδους» που απλώς θα έχουν κόστος για την κοινωνία.

Γράψτε το σχόλιο σας