Δυσαρέσκεια Χρονόπουλου για τη μη καταβολή της οφειλόμενης επιχορήγησης από το ΥΠΠΟ
«Το ΕΚΚ δεν έχει λεφτά. Καθόλου λεφτά φέτος κι αν σε ένα μήνα δεν λάβουμε από το ΥΠΠΟ αυτά που μας οφείλει, σταματάμε από τον Γενάρη του 2004 κάθε έγκριση για επιχορήγηση ταινίας» είπε ο Δ.Χρονόπουλος από το 44ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Για τη δύσκολη κατάσταση στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου μίλησε την Πέμπτη, στο πλαίσιο του 44ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο πρόεδρός του Διαγόρας Χρονόπουλος. Το ΕΚΚ βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση, είπε. Από τη μία χρηματοδοτεί το μεγαλύτερο αριθμό ταινιών που έχει ποτέ εγκρίνει τα τελευταία χρόνια κι από την άλλη κινδυνεύει να αναστείλει αυτές τις εγκρίσεις, γιατί το υπουργείο Πολιτισμού τού οφείλει 4.200.000 ευρώ από τα 5 εκατομμύρια της συνολικής ετήσιας επιχορήγησης, τόνισε.
«Το Κέντρο δεν έχει λεφτά. Καθόλου λεφτά φέτος κι αν σε ένα μήνα δεν λάβουμε από το ΥΠΠΟ αυτά που μας οφείλει, σταματάμε από τον Γενάρη του 2004 κάθε έγκριση για επιχορήγηση ταινίας» είπε ο κ. Χρονόπουλος, αφού προηγουμένως είχε κάνει τον απολογισμό του 2002 και των προγραμμάτων που βρίσκονται σε εξέλιξη κινηματογραφικής παραγωγής (αύξηση εισιτηρίων στο εξωτερικό, πωλήσεις κ.λπ.).
Το Κέντρο Κινηματογράφου είναι συμπαραγωγός σε 23 ταινίες μεγάλου μήκους, από τις οποίες πέντε βρίσκονται σε εξέλιξη και 18 σύντομα ξεκινούν γυρίσματα. «Κι αν έχουμε εξοφλήσει μέχρι στιγμής τις δόσεις μας, αυτό οφείλεται στα μικρά έσοδα του Κέντρου και στα 3,5 εκατ. ευρώ που αντιστοιχούν στο 3% της επιστροφής φόρου» κατέληξε ο Διαγόρας Χρονόπουλος.
Μια «ειρηνική» τουρκική ματιά στην Κύπρο
Ένα ιδιαίτερα ευχάριστο γεγονός στο 44ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ήταν η προβολή της Λάσπης του Τουρκοκύπριου Ντερβίς Ζαΐμ, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ματιές στα Βαλκάνια». Ο 38χρονος σκηνοθέτης, παλιός γνώριμος του Φεστιβάλ και βραβευμένος στην Θεσσαλονίκη με Αργυρό Αλέξανδρο το 1997 με την ταινία του Τούμπες μέσα στο φέρετρο, καταφέρνει με την αλληγορική Λάσπη να αναφερθεί με τόλμη στην ευθύνη της Τουρκίας για την εισβολή το 1974.
Είναι η πρώτη τουρκική ταινία που επιχειρεί μια διαφορετική προσέγγιση των δυο κοινοτήτων, στην Κύπρο. Γυρίστηκε στο βόρειο τμήμα του μησιού, στο Ικόνιο και στην Ίμβρο. Οι ήρωες της ταινίας προσπαθούν να γιατρευτούν από κάποια ασθένεια και χρησιμοποιούν τη λάσπη μιας αλυκής με θεραπευτικές ιδιότητες.
«Χρησιμοποιώ μεταφορές και συμβολισμούς στην ταινία, για να εκφράσω τις σκέψεις μου. Γιατί την ασθένεια; Γιατί κατά τη γνώμη μου το πρόβλημα της Κύπρου δημιουργεί μια τραυματική κατάσταση στον ψυχισμό του πληθυσμού» αναγνωρίζει ο Ντερβίς Ζαΐμ, γέννημα – θρέμμα της Λεμεσού.
Παραδέχεται επίσης ότι στην Τουρκία η ταινία του δεν είχε κανένα πρόβλημα λογοκρισίας, αλλά τα εισιτήρια που έκοψε μέχρι στιγμής στις αίθουσες είναι πολύ λίγα. «Το κοινό στην Τουρκία, όπως και οι κριτικοί, δεν αισθάνονται πολύ οικεία με την ταινία μου» τονίζει ο σκηνοθέτης, αποδίδοντας την αντίδραση αυτή στο γεγονός ότι στην ταινία του δεν πρωταγωνιστούν διάσημοι ηθοποιοί, αλλά και στην διαφορετική προσέγγιση του θέματος της Κύπρου.
«Η κυρίαρχη κουλτούρα στην Κύπρο είναι του πολέμου. Θα πρέπει να καταβάλλουμε προσπάθειες, για να αλλάξουμε αυτή την ατμόσφαιρα, να προσπαθήσουμε για να επικρατήσει κουλτούρα ειρήνης» κατέληξε ο Τουρκοκύπριος σκηνοθέτης.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.