Μια έκδοση από τη σειρά για τις μουσικές της Πίνδου είναι αφιερωμένη στο τραγουδιστικό ρεπερτόριο του Νεχωρίου Υπάτης. Πρόκειται για την επανέκδοση σε ψηφιακή μορφή ενός διπλού δίσκου με τραγούδια αυτού του ορεινού (μέχρι πρόσφατα), απομονωμένου και αυστηρά ενδογαμικού χωριού, όπου στο ρεπερτόριό του έχουν διαφυλαχτεί αρχέγονα μουσικά στοιχεία. Τα τραγούδια έχουν διατηρηθεί στην αρχική […]
Μια έκδοση από τη σειρά για τις μουσικές της Πίνδου είναι αφιερωμένη στο τραγουδιστικό ρεπερτόριο του Νεχωρίου Υπάτης. Πρόκειται για την επανέκδοση σε ψηφιακή μορφή ενός διπλού δίσκου με τραγούδια αυτού του ορεινού (μέχρι πρόσφατα), απομονωμένου και αυστηρά ενδογαμικού χωριού, όπου στο ρεπερτόριό του έχουν διαφυλαχτεί αρχέγονα μουσικά στοιχεία. Τα τραγούδια έχουν διατηρηθεί στην αρχική τους μορφή και έχουν ερμηνευτεί αντιφωνικά από δύο ομάδες, αντρών και γυναικών, χωρίς τη συνοδεία οργάνων. Ακούγοντάς τα, παίρνουμε μια γεύση του πώς περίπου ηχούσε το ρεπερτόριο της στεριανής Ελλάδας πριν από την επεξεργασία του από τα όργανα, ειδικά από το κλαρίνο. Αν τα τραγούδια αυτά παρέμειναν χωρίς επεξεργασία το οφείλουν τόσο στην κλειστή κοινωνία όσο και στον τελετουργικό τους ρόλο. Γιατί τα περισσότερα από αυτά λέγονταν στους «κλειστούς»-τελετουργικούς χορούς, το Πάσχα ή του Προφήτη Ηλία. Δεν είναι τυχαίο ότι το χωριό δεν είχε ποτέ κομπανία οργάνων και όταν καλούσαν κάποια για το πανηγύρι τους, τα όργανα «δεν βαρούσαν» όσο διαρκούσε ο τελετουργικός χορός. Τότε η κοινότητα, χρησιμοποιώντας τη συμβολική γλώσσα των τραγουδιών, αναπαρήγαγε την κοσμοθεωρία της και μυούσε τα νέα μέλη της στον κοινωνικό τους ρόλο. Τα τραγούδια των γυναικών, γεμάτα φαλλικά σύμβολα και αποπνέοντας το αίσθημα του φόβου, λειτουργούσαν ως «σχολείο», μυώντας τα κορίτσια που τα τραγουδούσαν για την αυριανή θέση τους στην κοινωνία. Αντίστοιχα, τα αντρικά τραγούδια, πιο «ελεύθερα» στον τρόπο που τραγουδιούνταν, υμνούσαν την ανδρεία και τη λεβεντιά. Αντικατόπτριζαν έτσι τη θέση τους στην κοινωνία του χωριού και έπαιζαν αντίστοιχο μυητικό ρόλο με το γυναικείο ρεπερτόριο. Αυτά και άλλα πολλά μπορεί να διακρίνει ο υποψιασμένος ακροατής ακούγοντας τα γοητευτικά -όσο και τραχιά- αυτά τραγούδια. Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει τραγούδια του ακριτικού κύκλου, μεσαιωνικές μπαλάντες, ιστορικά και σατιρικά, όλα ηχογραφημένα στην πλατεία του χωριού από τον Γιάννη Συγλέτο. Στο ένθετο μεταξύ άλλων περιλαμβάνεται και ένα κατατοπιστικό σημείωμα του Λάμπρου Λιάβα, ο οποίος είχε την επιμέλεια της πρώτης έκδοσης. Ο δίσκος σίγουρα δεν προσφέρεται για μια «εύπεπτη» ακρόαση. Τον προτείνουμε ωστόσο ανεπιφύλακτα. Είναι ένα πραγματικό «σχολείο». Μια γεύση από την τελετουργική διάσταση της μουσικής, που σήμερα αποτελεί μια μακρινή ανάμνηση.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Δευτέρα 19.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/lucas-marconnet-Kls_Hq8p-xI-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442