Δώδεκα δημοτικά και παραδοσιακά τραγούδια σε «ορθόδοξη» απόδοση, αλλά με ενορχήστρωση που παραπέμπει στην ελεκτρόνικα και σε αυτό που γενικά αποκαλούμε μοντέρνο έθνικ. Έχοντας διαπιστώσει ότι τα παραδοσιακά δεν αγγίζουν το νεανικό κοινό, ο Χρήστος Μυλωνάς, γιος του μουσικολόγου Παναγιώτη Μυλωνά, ντύνει με σύγχρονο ήχο γνωστές συνθέσεις («Τζιβαέρι», «Στο ΄πα και στο ξαναλέω», «Παπάκι πάει […]
Δώδεκα δημοτικά και παραδοσιακά τραγούδια σε «ορθόδοξη» απόδοση, αλλά με ενορχήστρωση που παραπέμπει στην ελεκτρόνικα και σε αυτό που γενικά αποκαλούμε μοντέρνο έθνικ. Έχοντας διαπιστώσει ότι τα παραδοσιακά δεν αγγίζουν το νεανικό κοινό, ο Χρήστος Μυλωνάς, γιος του μουσικολόγου Παναγιώτη Μυλωνά, ντύνει με σύγχρονο ήχο γνωστές συνθέσεις («Τζιβαέρι», «Στο ΄πα και στο ξαναλέω», «Παπάκι πάει στην ποταμιά», «Σ΄ αγαπώ γιατί είσαι ωραία» κ.ά.) και τις τραγουδά, με απώτερο στόχο ένα μοντέρνο άκουσμα που θα συγκινήσει τις νεότερες ηλικίες. Αγαθές οι προθέσεις, αλλά οι αντιρρήσεις πολλές. Στη δεκαετία του ΄70 η Μαρίζα Κωχ τραγούδησε παραδοσιακά και δημοτικά με ηλεκτρικό ήχο, προτάσσοντας όμως τη θαυμάσια φωνή της -μια φωνή με ξεχωριστό μέταλλο. Δύο δεκαετίες αργότερα Ευρωπαίοι παραγωγοί ασχολήθηκαν με παραδοσιακά τραγούδια των Βαλκανίων, τα οποία περιέβαλαν με ατμοσφαιρικές μουσικές. Οι D-Emotion Project, για παράδειγμα, έκαναν επιτυχία με το παραδοσιακό της Βουλγαρίας «Πριτουρίτσε Πλανινάτα», τραγουδισμένο από τη Στέφκα Σαμποτίνοβα (ας πούμε τη… Δόμνα Σαμίου της γείτονος χώρας). Ο συγκεκριμένος δίσκος δεν επιχειρεί τέτοιου είδους προσεγγίσεις. Έχουμε απλώς ένα ηλεκτρονικό περιβάλλον (χωρίς τολμηρές ενορχηστρώσεις και δίχως ιδιαίτερη φαντασία) και την ερμηνεία ενός νέου ανθρώπου που μεγάλωσε μέσα στο δημοτικό τραγούδι και σπούδασε βυζαντινή μουσική. Αρκούν αυτά τα δύο στοιχεία ώστε το σύνολο να πετύχει το στόχο του; Ο χρόνος και οι πωλήσεις θα το δείξουν.