Νεότερος σταθμός των περιπλανήσεων του Άκη Μπογιατζή στα τοπία της ηλεκτρικής και ηλεκτρονικής μουσικής είναι αυτό το «θεματικό» (concept) άλμπουμ, που αντλεί την έμπνευσή του από νεανικά ποιητικά γυμνάσματα του Γιώργου Σεφέρη. Πέραν του audio μέρους, φιλοξενεί track πολυμέσων με εξάλεπτης διάρκειας φιλμ το οποίο γυρίστηκε στην Πάτμο το καλοκαίρι του 2001 (συμμετέχει η Carla […]
Νεότερος σταθμός των περιπλανήσεων του Άκη Μπογιατζή στα τοπία της ηλεκτρικής και ηλεκτρονικής μουσικής είναι αυτό το «θεματικό» (concept) άλμπουμ, που αντλεί την έμπνευσή του από νεανικά ποιητικά γυμνάσματα του Γιώργου Σεφέρη. Πέραν του audio μέρους, φιλοξενεί track πολυμέσων με εξάλεπτης διάρκειας φιλμ το οποίο γυρίστηκε στην Πάτμο το καλοκαίρι του 2001 (συμμετέχει η Carla Torgerson των Walkabouts). Η ενορχήστρωση αξιοποιεί τόσο ηλεκτρονικά όσο και ακουστικά όργανα, πλάθοντας ηχητικούς τόπους ικανούς να υποβάλουν ψυχική διάθεση ανάλογη αυτής που διαμορφώνει η ανάγνωση των στίχων. Η διαχείριση και η εκμετάλλευση των ηχητικών πηγών από τον Άκη Μπογιατζή -που ηχογράφησε και επεξεργάστηκε πρωτογενώς το άλμπουμ στο προσωπικό του στούντιο- είναι βέλτιστη όπως άλλωστε και η καταληκτική τεχνική κατεργασία που επιμελήθηκε ο μηχανικός ήχου Coti K. Ουδεμία ένσταση υπάρχει και για τους ερμηνευτές που στηρίζουν το εγχείρημα: Στάθης Ιωάννου (κιθάρες), Γιώργος Κίτσιος (βιολί, βιόλα), Σόλης Μπαρκής (κρουστά), Θοδωρής Πιστιόλας (πιάνο, τσέλο, μεταλλόφωνο, κέλτικη άρπα), Μάριος Σαρακηνός (τύμπανα), Χαρά Δημοπούλου (φωνητικά), Σοφία Βασάλου (φωνητικά). Ωστόσο, η προσπάθεια κάπου μοιάζει να χωλαίνει. Η εστίασή της δεν είναι πάντα επαρκής. Συχνά δεν είναι εύκολο να κατανοήσεις από πού ακριβώς έχεις αφιχθεί και πού κατευθύνεσαι. Οι ίδιες οι συνθέσεις μοιάζουν αναποφάσιστες για το ρόλο τους: Θα λειτουργήσουν διακριτικά, υποστηρίζοντας και αναδεικνύοντας το λόγο του ποιητή ή μήπως το τέλος του στίχου θα γίνει η αφετηρία για το ταξίδι των ήχων; Και πώς μια ατάκα πλασμένη να λειτουργεί ακαριαία μπορεί να διατηρεί τη δραστικότητά της ξεχειλωμένη ώστε να παρακολουθεί την εξέλιξη μιας σύνθεσης διάρκειας δύο ή τριών λεπτών; Μήπως το δυναμικό συναισθηματικής υποβολής της μουσικής του Μπογιατζή θα απελευθερωνόταν αν οι απαγγελίες διαγράφονταν και οι στίχοι έμεναν μόνο τίτλοι για τα ινστρουμένταλ track; Προβληματισμοί που παρατίθενται με ερωτηματικό στο τέλος. Γιατί σε κάθε περίπτωση γεγονός παραμένει ότι το «Δεκαέξη Χαϊκού Και Άλλες Ιστορίες» είναι ένα άλμπουμ πολύ ιδιαίτερο. Ένα από εκείνα τα σπάνια, που πλάθουν μια ξεχωριστή και μονοσήμαντη σχέση με κάθε διακριτό ακροατή τους. Τα παραπάνω δεν είναι παρά σκέψεις που γεννά μία μόνο από τις άπειρες σχέσεις που μπορεί κανείς να αναπτύξει μαζί του. Κατατίθενται εδώ ως ερέθισμα για μια συζήτηση στην οποία σας ενθαρρύνουμε να συμμετάσχετε.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Δευτέρα 19.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/lucas-marconnet-Kls_Hq8p-xI-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442