Έξι χρόνια μετά τις «Ζωές από Μετάξι» (12 τραγούδια για τη Μαίρη Έσπερ), ένας εκλεκτός όσο και εκλεκτικός στις συνεργασίες του δημιουργός επιστρέφει στη δισκογραφία, με δώδεκα λυρικές και λαϊκές μπαλάντες που, μαζί με δύο ορχηστρικά, αποτελούν το περιεχόμενο του νέου του άλμπουμ. Το σύνολο έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας δουλειάς του Νότη Μαυρουδή (καλαίσθητες […]
Έξι χρόνια μετά τις «Ζωές από Μετάξι» (12 τραγούδια για τη Μαίρη Έσπερ), ένας εκλεκτός όσο και εκλεκτικός στις συνεργασίες του δημιουργός επιστρέφει στη δισκογραφία, με δώδεκα λυρικές και λαϊκές μπαλάντες που, μαζί με δύο ορχηστρικά, αποτελούν το περιεχόμενο του νέου του άλμπουμ. Το σύνολο έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας δουλειάς του Νότη Μαυρουδή (καλαίσθητες μελωδίες, προσεγμένος στίχος, λιτή ενορχήστρωση) και επιπλέον ερμηνεύεται από έξι αυστηρά επιλεγμένες γυναικείες φωνές, καθεμία από τις οποίες ντύνει με τη δική της προσωπικότητα τις συνθέσεις. Το ζήτημα είναι ότι ο ίδιος ο συνθέτης δεν τολμά να απομακρυνθεί από το ύφος που τον χαρακτηρίζει εδώ και δεκαετίες. Μπορεί οι συγκεκριμένες ενορχηστρωτικές φόρμες να είναι το «σήμα κατατεθέν» του. Όμως, κρατούν καθηλωμένα ορισμένα πανέμορφα τραγούδια («Το σχοινί», «Αν υπάρχεις κάπου εσύ», «Ζωές από μετάξι» σε νέα εκτέλεση), στερώντας τους την ευκαιρία να ακουστούν πιο σύγχρονα, δροσερά και ανανεωμένα.