Υπάρχουν δίσκοι που σε αφήνουν αδιάφορο. Υπάρχουν κάποιοι άλλοι τους οποίους ακούς και χαμογελάς με συμπάθεια. Τέλος, υπάρχουν και κάποιοι λιγοστοί που καταφέρνουν να μιλήσουν στην ψυχή σου, να σου μεταδώσουν το πάθος και την ενέργειά τους. Τέτοιος είναι και ο νέος των «Βαβυλώνα». «Επί Τέλους» ο τίτλος του, καθόλου τυχαίος, καθώς η παρέα ταλαιπωρήθηκε […]
Υπάρχουν δίσκοι που σε αφήνουν αδιάφορο. Υπάρχουν κάποιοι άλλοι τους οποίους ακούς και χαμογελάς με συμπάθεια. Τέλος, υπάρχουν και κάποιοι λιγοστοί που καταφέρνουν να μιλήσουν στην ψυχή σου, να σου μεταδώσουν το πάθος και την ενέργειά τους. Τέτοιος είναι και ο νέος των «Βαβυλώνα». «Επί Τέλους» ο τίτλος του, καθόλου τυχαίος, καθώς η παρέα ταλαιπωρήθηκε αρκετά τον τελευταίο καιρό, αλλά τελικά κατάφερε «επιτέλους» να κυκλοφορήσει τον τέταρτο δίσκο της. Ένα άλμπουμ με 14 δυνατά κομμάτια, που τα χαρακτηρίζει οργή και παράπονο για έναν κόσμο που δεν μας πάει, έναν κόσμο σάπιο, παρηκμασμένο, κόσμο σκλάβων και μετρίων. Ένα άλμπουμ όμως, που, κάτω από τη μαυρίλα και την απόγνωση, κρύβει την ελπίδα (πώς θα μπορούσαμε άλλωστε να συνεχίσουμε την πορεία μας δίχως την ελπίδα;). Το «Επί Τέλους» είναι ένα ρομαντικό ταξίδι ευαίσθητων ψυχών, για όσους μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν τους (απλούς στο σύνολό τους) κώδικες της παρέας. Μιας παρέας που καθημερινά μεγαλώνει, μιας κολεκτίβας που ελπίζουμε να αντέξει χρόνια και να μην αναγκαστεί να ρίξει (πολύ) νερό στο κρασί της. Μεταξύ των άλλων φίλων (Active Member, Brigada κ.ά.) συμμετέχει και ο Τζίμης Πανούσης, σημαδεύοντας με το δικό του τρόπο το track «Δεθελοντής», το «σουξέ» του δίσκου.