Δεν πραγματοποιεί, δα, και καμιά μεγάλη αισθητική τομή το πέμπτο άλμπουμ των Cranberries. Δεν θα πρέπει όμως και να προσπεράσουμε ως αμελητέο το γεγονός ότι, μια ολόκληρη δεκαετία μετά τα πρώτα βήματά τους, η φωνή της Dolores O’Riordan δεν έχει χάσει το παραμικρό από τη μαγεία της, και η μουσική του ιρλανδικού γκρουπ διατηρεί στο […]
Δεν πραγματοποιεί, δα, και καμιά μεγάλη αισθητική τομή το πέμπτο άλμπουμ των Cranberries. Δεν θα πρέπει όμως και να προσπεράσουμε ως αμελητέο το γεγονός ότι, μια ολόκληρη δεκαετία μετά τα πρώτα βήματά τους, η φωνή της Dolores O’Riordan δεν έχει χάσει το παραμικρό από τη μαγεία της, και η μουσική του ιρλανδικού γκρουπ διατηρεί στο ακέραιο γνωρίσματα όπως η μελωδικότητα, η pop φρεσκάδα, οι υμνητικές φωνητικές αρμονίες και οι μαχητικές, έντονα ηλεκτρικές αναπτύξεις των τραγουδιών (με την ουσιαστική βοήθεια του έμπειρου Stephen Street στην παραγωγή). Άλλωστε, όταν από μόνος σου ανεβάζεις τον πήχη σε επίπεδο πρωταθλητισμού, το να μπορείς να ισοφαρίζεις με άνεση τα δικά σου τα ρεκόρ, αδιαφορώντας για το χρόνο που περνά, δεν είναι ούτε μικρό πράγμα ούτε εύκολο ούτε συνηθισμένο.