Θρίαμβος του Ralf Schumacher και της Williams στο GP Αγίου Μαρίνου

Oι δηλώσεις των τριών νικητών μετά το GP Αγίου Μαρίνου

Η βαθμολογία του πρωταθλήματος Οδηγών και Κατασκευαστών όπως έχει διαμορφωθεί μετά το Grand Prix Αγίου Μαρίνου

Η σειρά τερματισμού και οι εγκαταλείψεις του Grand Prix Αγίου Μαρίνου

Η νίκη του Ralf Schumacher στην πίστα της Imola σηματοδοτεί μία νέα εποχή στο χώρο της Formula 1, καθώς η κυριαρχία των ομάδων της Ferrari και της McLaren φαίνεται ότι απειλείται από την επάνοδο της Williams στις «δάφνες», μετά το Grand Prix στο Nurburgring το 1997.

Η επικράτηση του Γερμανού οδηγού, που κατέκτησε την πρώτη του νίκη ύστερα από 70 αγώνες, δεν οφείλεται μόνο στην οδηγική του ικανότητα και ωριμότητα ή στην αναμφισβήτητη πλέον αποτελεσματικότητα του μονοθεσίου της Williams και του κινητήρα της BMW (τελευταία της νίκη στο Grand Prix Μεξικού το 1986 με τον Gerhard Berger), αλλά και στη στρατηγική της Michelin, που κέρδισε τον πρώτο της αγώνα μετά το πορτογαλικό Grand Prix το 1984.

Ο αγωνιστικός διευθυντής της γαλλικής εταιρείας ελαστικών, Pierre Dupasquier, «ρισκάρισε» να εφοδιάσει τα μονοθέσια με ελαστικά σκληρότερης γόμας από της Βridgestone και πέτυχε το σκοπό του, ιδιαίτερα μετά την άνοδο της θερμοκρασίας της πίστας.

Η υπερθέρμανση των φρένων στην πίστα της Imola «τιμώρησε» όσους επέλεξαν μαλακά ελαστικά, η απόδοση των οποίων μειώθηκε δραματικά λόγω της θερμοκρασίας των φρένων, που «περνούσε» μέσω της ζάντας στο σκελετό των ελαστικών. Ενώ τα ελαστικά των μονοθεσίων του ανταγωνισμού παρουσίασαν πρόωρη φθορά και υπερβολική «ευλυγισία» του σκελετού που αύξανε τη θερμοκρασία τους, ο Ralf Schumacher ήταν σε θέση να σημειώνει αλλεπάλληλους ταχύτερους γύρους, διατηρώντας μάλιστα σταθερή την επίδοσή του επί 62 γύρους.

Οι οδηγοί της Ferrari, γνωρίζοντας το πρόβλημα, είχαν εφοδιαστεί με τα σκληρότερα ελαστικά της Bridgestone, τα οποία όμως ήταν πιο μαλακά σε σχέση με τα γαλλικά. Επιπρόσθετα, είχαν τοποθετήσει «επαγωγούς» της θερμοκρασίας των φρένων στο εσωτερικό της ζάντας, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η μειωμένη μηχανική αντοχή -λόγω θερμοκρασίας- της μπροστινής αριστερής ζάντας της Ferrari του Michael Schumacher στις «κρουστικές» επαφές με τα kerbs των chicane της πίστας είχε ως αποτέλεσμα να στραβώσει και να χαθεί ο αέρας του ελαστικού, αναγκάζοντάς τον να επισκεφθεί τα pits στον 24ο γύρο. Στον επόμενο, ο Γερμανός πρωταθλητής, ο οποίος έφθειρε ιδιαίτερα τα φρένα του με το χαρακτηριστικό του τρόπο οδήγησης -συνδυασμός «γκάζι-φρένο» με τα δύο πόδια-, αναγκάστηκε να επιστρέψει οριστικά στα pits λόγω του αξεπέραστου προβλήματος, ενώ νωρίτερα δεν ήταν σε θέση να παρεισφρήσει στην πρώτη εξάδα, αντιμετωπίζοντας μάλιστα πρόσκαιρο πρόβλημα με το σύστημα αλλαγής των σχέσεων του κιβωτίου ταχυτήτων.

Αντίθετα, ο Rubens Barrichello πέτυχε με τη «συντηρητική» του οδήγηση (χειρίζεται εναλλάξ με το δεξί του πόδι το γκάζι και το φρένο) αυτό που δεν κατάφερε ο team-mate του. Χωρίς να καταστρέψει φρένα και ελαστικά, άντεξε την πίεση του διστακτικού Mika Hakkinen, τον «προσπέρασε» στη διαδικασία των pit stops με έξυπνα «splash & dash» και τερμάτισε στην τρίτη θέση, διασώζοντας το γόητρο της ιταλικής ομάδας.

Ο Ralf Schumacher, χωρίς το φόβο της υπερθέρμανσης των ελαστικών, έκανε «οικονομία» στα φρένα του, ελέγχοντας από την πρώτη θέση τον αγώνα μέχρι το τέλος. Ο Γερμανός οδηγός της Williams, ξεκινώντας πίσω από τον polman του αγώνα, David Coulthard (ιδανική θέση για όποιον δεν έχει σημειώσει τον πρώτο χρόνο στις χρονομετρημένες δοκιμές), εκμεταλλεύτηκε το υπερβολικό σπινάρισμα του Σκοτσέζου οδηγού της McLaren -που αποσύμπλεξε στιγμιαία πριν από την εκκίνηση για να φρενάρει και να επιταχύνει πάλι- και τον «στρίμωξε» δεξιά, για να περάσει πρώτος, γνωρίζοντας ότι οι προσπεράσεις στην Imola αποτελούν δύσκολο εγχείρημα. Από τη στιγμή εκείνη, η νίκη του Γερμανού ήταν υπόθεση «ρουτίνας», αφού οι Mika Hakkinen, Michael Schumacher και Rubens Barrichello έπραξαν το ίδιο σφάλμα με τον David Coulthard.

Αντίθετα, ο Juan-Pablo Montoya δεν στάθηκε τυχερός, ούτε η επίδοσή του θύμιζε τον «Montoya της Βραζιλίας», αν εξαιρέσουμε την αναμέτρησή του με τον Jarno Trulli. Mάλιστα, στο δεύτερο pit stop, ο Κολομβιανός οδηγός παρέμεινε εν στάση περισσότερο από ένα λεπτό, όταν κόλλησε το στόμιο του σωλήνα ανεφοδιασμού στην υποδοχή καυσίμου του μονοθεσίου, ενώ έσβησε ο κινητήρας της Williams με αποτέλεσμα να υπερθερμανθούν τα φρένα. Στον επόμενο γύρο, εγκατέλειψε λόγω υπερθέρμανσης του συμπλέκτη.

Δημήτρης Πρωτονοτάριος

auto.in.gr