Οι «Ηλίθιοι» είναι η δεύτερη παραγωγή που γυρίστηκε σύμφωνα με το «Δόγμα ΄95», το οποίο αποτελεί ένα καλλιτεχνικό μανιφέστο-αντίδραση στην κουλτούρα του Χόλιγουντ, που εμπνεύστηκε ομάδα νέων Δανών σκηνοθετών -με πρωτοστατούντα τον Τρίερ-, θέτοντας σημαντικούς περιορισμούς ως προς τη δημιουργία μιας ταινίας: όχι ντεκόρ, όχι μουσική εκτός εάν δικαιολογείται από τη δράση, κάμερα στο χέρι, […]
Οι «Ηλίθιοι» είναι η δεύτερη παραγωγή που γυρίστηκε σύμφωνα με το «Δόγμα ΄95», το οποίο αποτελεί ένα καλλιτεχνικό μανιφέστο-αντίδραση στην κουλτούρα του Χόλιγουντ, που εμπνεύστηκε ομάδα νέων Δανών σκηνοθετών -με πρωτοστατούντα τον Τρίερ-, θέτοντας σημαντικούς περιορισμούς ως προς τη δημιουργία μιας ταινίας: όχι ντεκόρ, όχι μουσική εκτός εάν δικαιολογείται από τη δράση, κάμερα στο χέρι, έγχρωμο φιλμ 35mm, όχι πρόσθετοι φωτισμοί, όχι εφέ, όχι βία κλπ. Με αυτά τα δεδομένα, η τέταρτη γνωστή στο ευρύ κοινό δουλειά του Δανού δημιουργού (13η στο συνολικό του έργο) μοιάζει με ερασιτεχνικό ντοκιμαντέρ (κάμερα στο χέρι, φυσικός φωτισμός, πηδήματα άξονα) που παρακολουθεί μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι, με απώτερο στόχο να βρουν την ευτυχία μέσα από τον «μικρό ηλίθιο» που ο καθένας κρύβει μέσα του, προκαλούν την περιέργεια, τον οίκτο ή την οργή των συμπολιτών τους παριστάνοντας τους «καθυστερημένους». Βεβαίως, πίσω από το φαινομενικά πρωτόγονο «περιτύλιγμα» κρύβεται όλος ο μηχανισμός μιας ταινίας, σενάριο, γυρίσματα, ηθοποιοί. Παρ’ όλα αυτά το συνολικό αποτέλεσμα δεν γίνεται εύκολα αποδεκτό από το μέσο θεατή, ενώ και οι «ψυλλιασμένοι» ίσως να έχουν αντιρρήσεις τόσο ως προς τη σκοπιμότητα του «Δόγματος» όσο και ως προς τον προβληματισμό του συγκεκριμένου εγχειρήματος. Οι «ηλίθιοι», αστοί και τακτοποιημένοι οικονομικά όπως αποδεικνύεται στην πορεία, μπορούν να υποκρίνονται και να απελευθερώνονται μόνο μέσα από τη σιγουριά της ομάδας. Στον προσωπικό τους μικρόκοσμο οι πειραματισμοί καταρρέουν και μόνο η Κάρεν, που κουβαλάει το βαρύ φορτίο ενός θανάτου, θα «αγιοποιηθεί», αντλώντας κουράγιο από τον πόνο. Μήπως είναι λιγάκι αυτονόητα ή αφελή όλα αυτά; Η κόπια που είδαμε είχε εικόνα σε τετράγωνο πλαίσιο, όπως το πρωτότυπο (1,33:1), και ήχο μέτριο, μονοφωνικό αντί του Dolby της αυθεντικής μπάντας.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.