Σημαντικά ερωτήματα τέθηκαν στα εργαστήρια Βαλκανικής πεζογραφίας του ΕΚΕΒΙ
Μπορούμε να μιλούμε για ενιαία Βαλκανική λογοτεχνία; Ποια είναι η σχέση βαλκανικής λογοτεχνίας και επικαιρότητας; Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που τέθηκαν από τους συμμετέχοντες στα εργαστήρια Βαλκανικής πεζογραφίας που διοργάνωσε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου την Παρασκευή και το Σάββατο στην Αθήνα.
Μπορούμε να μιλούμε για ενιαία Βαλκανική λογοτεχνία; Ποια είναι η σχέση βαλκανικής λογοτεχνίας και επικαιρότητας; Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που τέθηκαν από τους συμμετέχοντες στα εργαστήρια Βαλκανικής πεζογραφίας που διοργάνωσε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου την Παρασκευή και το Σάββατο στην Αθήνα.
Αναφερόμενη στο ζήτημα του συνολικού χαρακτηρισμού βαλκανική λογοτεχνία, η Ρέα Γαλανάκη δήλωσε ότι ο όρος έχει σημασία μόνο εφόσον συνοδεύεται από την επισήμανση των διαφορών. Πρόσθεσε ακόμη ότι κανένα εθνικό δεν υπήρξε ποτέ ολότελα αμιγές και γι αυτό ίσως η οικουμενικότητα αντλείται μέσα από τη βαθιά, την έντιμη και νηφάλια σπουδή του εθνικού.
Τις διατυπώσεις τους για τη σκληρή κοινωνική πραγματικότητα που δηλητηριάζει τη δημιουργικότητα των Βαλκάνιων λογοτεχνών, κατέθεσαν πολλοί πεζογράφοι, τη δεύτερη ημέρα των εργασιών με θέμα τη σχέση της Βαλκανικής λογοτεχνίας με την επικαιρότητα.
Κατά το Ρουμάνο συγγραφέα Ντάμιαν Νεκούλα, ο οποίος έφερε ως παράδειγμα τη ρουμανική λογοτεχνία, οι Βαλκάνιοι λογοτέχνες βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι, όχι πια με πολιτικές, αλλά με απαιτήσεις εξίσου ισχυρές, όπως ο οικονομικός φιλελευθερισμός, ικανές να σπάσουν τις ευαίσθητες και εύθραυστες σχέσεις τους με τους αναγνώστες.
Τέλος, ο διάσημος συγγραφέας από την ΠΓΔΜ, δημοσιογράφος και πρόεδρος της Επιτροπής Ελσίνκι για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Μέτο Γιοβανόφσκι αναφέρθηκε στη χρήση και κακοποίηση λογοτεχνικών έργων, την προώθηση έργων διαποτισμένων από εθνικιστική ιδεολογία, που βοηθούν στη διαδικασία απομάκρυνσης των Βαλκανικών Εθνών και μειονοτήτων.