Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: Δεν είμαι των άκρων

ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ: Είχατε πριν την παρρησία να παραδεχθείτε ότι κάποτε τελειώνει η πολιτική καρριέρα. Είσθε μάλλον ο μόνος Έλλην πολιτικός, από τους παλαιότερους, που δείχνει να έχει συμβιβασθεί ψυχολογικά με το ότι κάποτε υπάρχει τέλος. Έστω ότι χάνετε τις εκλογές, ή πάντως έστω ότι κάποτε αποχωρείτε της πολιτικής: τι πιστεύετε ότι έχετε αφήσει πίσω σας το θετικό; Υπήρξατε κάποτε ο μέγας αποστάτης από την Ένωση Κέντρου, σήμερα —μετά περισσότερα από 25 χρόνια— είσαστε πρωθυπουργός κοντά στο κλείσιμο της τετραετίας στην εξουσία.

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Α, είναι δύσκολη ερώτηση. Δεν τελειώνουμε ποτέ αν αρχίσουμε με αυτά. Θα θέλαμε μιαν νέα συζήτηση ωρών. Άστην για άλλη φορά!

Αλλά θα σου πω, θα σου πω τι νομίζω ότι εκφράζω σήμερα. Νομίζω λοιπόν ότι εκφράζω κάτι που είναι απαραίτητο στη χώρα μας: θεωρώ ότι είμαι κοινοβουλευτικός δημοκρατικός πρωθυπουργός, άνθρωπος του διαλόγου και άνθρωπος του μέτρου. Δεν είμαι των άκρων. Ταυτόχρονα, όμως, έχω σταθερές αρχές από τις οποίες δεν φεύγω. Έχω μάθει να πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα, να μην κολακεύω την κοινή γνώμη. Δεν είμαι άνθρωπος που συμβιβάζεται, δεν συμβιβάστηκα ποτέ μου, και δεν θα αρχίσω φυσικά τώρα. Θα κάνω αυτό που θεωρώ σωστό.

Αυτό μου φαίνεται ότι αντιπροσωπεύω. Αυτό και την προσπάθεια να συντηρηθεί σωστά η δημοκρατία μας — γραπτοί και άγραφοι νόμοι, τους οποίους τηρώ με θρησκευτική ευλάβεια. Και λυπούμαι όταν διαπιστώνω ότι οι νεότεροι δεν τους τηρούν όσο εμείς οι παλαιότεροι.

Σε τελευταία ανάλυση, ξέρετε, δεν λειτουργεί η Δημοκρατία όταν ο φανατισμός φθάνει σε ακραία όρια: αυτός είναι ο μόνος μεγάλος κίνδυνος που βλέπω για τη χώρα, και εγώ τουλάχιστον θα κάνω κάθε προσπάθεια ώστε να τον αποφύγουμε. Στην προσπάθεια αυτή θεωρώ ότι μόνη οργανωμένη δύναμις είναι η Νέα Δημοκρατία. Δεν την έφτιαξα εγώ! Πήρα την αρχηγία για ένα διάστημα και θα την αφήσω όταν έρθει η ώρα.

Χρειαζόμαστε όμως κομματικούς οργανισμούς δημοκρατικά οργανωμένους, και εκτός από τη ΝΔ δεν βλέπω κανέναν άλλο. Γι’ αυτό και θα περιφρουρήσω ως κόρην οφθαλμού αυτή την παράταξη, την οποία επήρα και την οποία ο τόπος τη χρειάζεται.

ΜΑΡΙΝΟΣ: Αν την ξεκινούσατε πάλι σήμερα τη ζωή σας, θα θέλατε να επαναλαμβάνατε την πολιτική σας σταδιοδρομία όπως τη διανύσατε;

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Δεν θα άλλαζα τίποτε. Απολύτως. Ξέρεις, εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει, δεν σκέφτομαι ποτέ το αποτέλεσμα. Υπήρξε, ας πούμε, το ’65: το πλήρωσα με καθυστέρηση μιας εικοσαετίας. Λογικό θα ήταν να ήμουν αρχηγός και πρωθυπουργός στο τέλος της δεκαετίας του ’60, τελικά πρωθυπουργός έγινα μετά από δύο δεκαετίες. Θα έκανα όμως το ίδιο που έκανα και τότε. Όταν αισθάνομαι ότι κάτι είναι αναγκαίο, το κάνω πάντοτε. Ανεξαρτήτως κόστους ή κινδύνων. Δεν ξέρω πόσοι μου το αναγνωρίζουν, αλλά αυτό αντιπροσωπεύω.

ΜΑΡΙΝΟΣ: Αν υπετίθετο ότι σας το ζητούσαν κάποιοι νέοι άνθρωποι, τι θα τους δίνατε ως υποθήκη;

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Αυτό ακριβώς. Την αίσθηση του χρέους.

Αυτός ήταν ο επίλογος της εκτενέστατης και εφ’ όλης της ύλης συνέντευξης που είχε παραχωρήσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» τον Αύγουστο του 1993. Ο τότε πρωθυπουργός είχε συνομιλήσει με τους Γιάννη Μαρίνο και Αντώνη Παπαγιαννίδη για όλα τα σημαντικά ζητήματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, ενώ είχε προβεί —με εξομολογητική διάθεση— και σε έναν προσωπικό απολογισμό πεπραγμένων κατά τη διάρκεια της μακράς πολιτικής διαδρομής του.

Η εν λόγω συνέντευξη είχε δημοσιευτεί σε δύο μέρη, στα τεύχη του «Οικονομικού» που είχαν κυκλοφορήσει στις 19 και στις 26 Αυγούστου 1993.

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», 19.8.1993, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 9 Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανετράπη, καθώς απώλεσε τη δεδηλωμένη μετά την ανεξαρτητοποίηση ενός εκ των βουλευτών της. Έτσι, η χώρα σύρθηκε σε πρόωρες εκλογές (10 Οκτωβρίου 1993), στις οποίες η ΝΔ του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη έμελλε να ηττηθεί από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», 19.8.1993, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα του β’ μισού του 20ού αιώνα (η μακρότατη πολιτική διαδρομή του άρχισε το 1946), έφυγε από τη ζωή στις 29 Μαΐου 2017, πλήρης ημερών και εμπειριών.

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», 26.8.1993, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Ο Μητσοτάκης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ελληνικού αστικού πολιτικού κόσμου, ένας κορυφαίος κοινοβουλευτικός άνδρας με οξεία πολιτική σκέψη και καθαρό πολιτικό λόγο.

Όλες ανεξαιρέτως οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο παρόν άρθρο προέρχονται από τα προαναφερθέντα τεύχη του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» (19 και 26/8/1993).