Μετά από τέσσερις sold out παραστάσεις, τη ζεστή ανταπόκριση του κοινού και τα θετικά του σχόλια, οι συντελεστές ανακοινώνουν μια έξτρα παράσταση για όσους δεν πρόλαβαν, την Παρασκευή 15 Μαίου, 21.00.
Το χορογραφικό έργο BONES εξερευνά, μέσα από το ανθρώπινο σώμα
Τη σχέση ανάμεσα στη δομή, τη στήριξη και τη ρωγμή. Το σώμα εμφανίζεται ως ένα ζωντανό σύστημα που διαρκώς προσαρμόζεται στις πιέσεις, μεταβάλλοντας τη μορφή του για να αντέξει.
Η δημιουργική διαδικασία ξεκίνησε από την παρατήρηση του σώματος ως δυναμική ανατομική δομή. Στην πορεία αυτής της διερεύνησης αναδύθηκε και το τραύμα ως υλικό δημιουργίας, με την μνήμη να προσεγγίζεται όχι ως κάτι που ξεπερνιέται, αλλά ως κάτι που επανέρχεται και μετασχηματίζεται μέσα από το σώμα και την καλλιτεχνική πράξη.
Στη σκηνή συναντιούνται σώματα που, κουβαλώντας τις δικές τους «παραμορφώσεις» και ιστορίες, δημιουργούν νέα συστήματα στήριξης και ισορροπίας. Η κίνηση γεννιέται από τη συνάντηση αυτών των σωμάτων, από την ανάγκη τους να στηριχθούν, να δυναμώσουν, να μετακινηθούν και να επαναπροσδιορίσουν τη μορφή τους.
Από αυτή τη διερεύνηση προέκυψαν σχέσεις. Οι αφηγήσεις και τα τραύματα μετατράπηκαν σε σύνδεση, επαφή και έκφραση, δημιουργώντας μια χορογραφία όπου η δομή, «το τσαλάκωμα» και η επιβίωση συνυπάρχουν.
Το BONES αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας για το σώμα Σkin – Bones – Heart.
Σημείωμα της Χορογράφου
«Με απασχολεί η ιδέα ότι τα σώματα δεν είναι μόνο μορφές αλλά και «αρχεία». Ότι κουβαλούν μνήμες, δικές μας και άλλων. Μνήμες οικογενειακές, ιστορικές, συλλογικές. Πράγματα που ειπώθηκαν και πράγματα που έμειναν σιωπηλά.
Στη διαδικασία του BONES διαβάσαμε κείμενα, γράψαμε ποιήματα και διηγηθήκαμε ιστορίες γύρω από αυτές τις μνήμες. Σιγά σιγά οι λέξεις μετακινήθηκαν στο σώμα, έγιναν κινήσεις, επαφές, σχέσεις. Μας ενδιέφερε να μελετήσουμε πώς τα σώματα συναντιούνται ενώ κουβαλούν ήδη τις δικές τους ρωγμές. Πώς στηρίζονται, πώς μετατοπίζονται, πώς επινοούν νέες μορφές για να συνεχίσουν να ζουν με νόημα.
Ίσως τελικά τα οστά να θυμούνται όσα εμείς ξεχνάμε.»
Η μουσική παράσταση «ASTORIA» μάς μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, εκεί όπου μια μικρή Ελλάδα γεννιέται μέσα σε ένα καφενείο στην καρδιά της Αστόριας και το τραγούδι γίνεται φωνή, παρηγοριά και αντίσταση.