Dramachine: Επιστροφή με νέο άλμπουμ – Ένας σκοτεινός «χορός του θανάτου» από την αθηναϊκή underground σκηνή
Με αναφορές σε παραμύθια, σε δυστοπικές εικόνες και σε σύγχρονους τρόμους, το νέο άλμπουμ των Dramachine περνά από σκοτεινά punk ξεσπάσματα σε πιο φωτεινά pop περάσματα.
Πέντε χρόνια μετά τη Συγκινησιακή Πανούκλα, οι Dramachine, μία από τις πιο ενεργές δυνάμεις στα σύγχρονα ελληνικά σκοτεινά ηχοτοπία, επιστρέφουν με έναν νέο δίσκο και μια γνώριμη συνταγή, επίκαιρη όσο ποτέ: αναμειγνύοντας υπερήφανα την επιθετική ένταση της synthpunk και τη μελωδικότητα της synthpop. Ο δίσκος γεννήθηκε μέσα στη σύγχρονη αθηναϊκή underground σκηνή και κουβαλά πάνω του σαν στάμπα τους ασφυκτικούς ρυθμούς της ζωής στην πόλη – μία ζωή κακοπληρωμένη, κορεσμένη, μέσα στο άγχος, μια ζωή μανιακή, μια διάχυτη αίσθηση κόπωσης που μας αγκαλιάζει.
Δέκα (και ένα bonus) τραγούδια που κινούνται ανάμεσα στην επιθυμία, την υπερβολή, τη νοσταλγία και το παράξενο αίσθημα του να ζεις σε μια εποχή πέρα για πέρα «λάθος». Με αναφορές σε παραμύθια, σε δυστοπικές εικόνες και σε σύγχρονους τρόμους, το άλμπουμ περνά από σκοτεινά punk ξεσπάσματα σε πιο φωτεινά pop περάσματα, όπου φαινομενικά ανάλαφρες μελωδίες γίνονται το έδαφος πάνω στο οποίο θα πατήσουν ένα σωρό παραληρήματα που θα ανατρίχιαζαν κάθε τέρας της ψυχραιμίας.
Οι αφηγήσεις των παραμυθιών εμφανίζονται σαν φάρσα μέσα από μια σύγχρονη, σχεδόν μεταμεταμοντέρνα οπτική: συμβολικές ιστορίες από το παρελθόν συγκρούονται με τον κόσμο του σήμερα — τον ψηφιακό κορεσμό, τις πολεμικές μηχανές, την πολιτική, το αλλόκοτο ψυχοσυναισθηματικό τοπίο της εποχής.
Είναι synthwave ή μήπως hyperpop; Είναι post-punk ή σκέτο punk; Μήπως δεν είναι απολύτως τίποτα; Κάνουν πλάκα ή τα λένε σοβαρά;
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με ακλόνητη βεβαιότητα.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας