Μαρινέλλα: Από το νυχτερινό κέντρο «Πανόραμα» στον ελληνικό κινηματογράφο
Το 1960, η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης, συμμετείχαν στην αιχμηρή κωμωδία του Ροβήρου Μανθούλη «Η κυρία δήμαρχος» και έπειτα, ακολούθησε μια σειρά εμφανίσεων στην οθόνη.
Ο Αλμπέρ Καμύ πίστευε ότι «το να δημιουργείς, σημαίνει επίσης να δίνεις μια μορφή στο πεπρωμένο σου» και τα βήματα της αείμνηστης Μαρινέλλας αποδεικνύουν ότι η μοίρα σου σε βρίσκει, αργά ή γρήγορα.
Τι εννοούμε: η Μαρινέλλα ξεκίνησε ως ηθοποιός στον θίασο της Μαίρης Λωράνς. Και μια βραδιά, η βασική τραγουδίστρια της θεατρικής ομάδας αρρώστησε. Τότε η Μαρινέλλα κλήθηκε να την αντικαταστήσει.
Τραγούδησε το κομμάτι «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο για τις ανάγκες της παράστασης και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Παράλληλα με την υποκριτική, η Μαρινέλλα άρχισε να εμφανίζεται στο θρυλικό νυχτερινό κέντρο «Πανόραμα», όπου και γνώρισε τον μπουζουξή Στέλιο Ζαφειρίου, ο οποίος ήταν ο συνδετικός κρίκος στη συνάντηση της με τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Από τις μπουάτ στον κινηματογράφο
Η γνωριμία της με την «πιο γνήσια λαϊκή φωνή της χώρας» κατέληξε σε έναν ανεπανάληπτο έρωτα, σε εμφανίσεις στο παραθαλάσσιο κέντρο «Λουξεμβούργο» της Θεσσαλονίκης, σε κομμάτια που έγραψαν ιστορία όπως τα: «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ», αλλά και σε κοινές εμφανίσεις στον κινηματογράφο.
Η κοινή μουσική ιστορία τους και η μετέπειτα ανεξάρτητη πορεία της Μαρινέλλας, είναι πάνω κάτω, γνωστή σε όλους μας (όποιος πει ότι δεν έχει τραγουδήσει κομμάτια της κάποιο ξημέρωμα, θα είναι ψεύτης).
Ωστόσο, ιδιαίτερη μνέια, αξίζουν και οι εμφανίσεις της στον ελληνικό κινηματογράφο – όχι μονάχα ψυχή τε και σώματι, αλλά και ως φωνή.
Το 1960, η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης, συμμετείχαν στην κωμωδία του Ροβήρου Μανθούλη «Η κυρία δήμαρχος» ερμηνεύοντας τα τραγούδια «Για ‘μας ποτέ μη ξημερώσει», «Ζιγκουάλα» και «Αλλάξανε τα πράγματα».
Η κινηματογραφική πολιτική σάτιρα ακολουθούσε δύο ιδιοκτήτες ταβέρνας, οι οποίοι όχι μόνο αντιπαθούν βαθύτατα ο ένας τον άλλον, αλλά και αποφασίζουν να διεκδικήσουν τη δημαρχία. Η αντιπαλότητα τους, φτάνει στο ζενίθ της, όταν τα παιδιά τους, κάνουν το μίσος, έρωτα. Η ζωή είναι απρόβλεπτη δεν λένε;
Το ερώτημα που σας έθεσα, δεν χρειάζεται να το απαντήσετε ούτε εσείς, αλλά ούτε και εγώ, οπότε ας προχωρήσουμε με την ταινία «Αδίστακτοι» (1965) σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη.
Στο κινηματογραφικό αυτό διαμάντι, με πρωταγωνιστές τους Νίκο Κούρκουλο και Μαίρη Χρονοπούλου, βλέπουμε έναν άνδρα ονόματι Στάθη Κούγια, που έχει βγει από τη φυλακή και ηγείται μιας συμμορίας, η οποία αφήνει τις μικροαπατεωνιές και αποφασίζει να εκμεταλλευτεί τον ανθρώπινο πόνο, ενώ παράλληλα αναζητεί τη μητέρα του, η οποία έφυγε από κοντά του κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Σε αυτό το σημείο, μεταφερόμαστε νοητά στην ταινία «Δεν μπορούν να μας χωρίσουν» (1965), η οποία ακολουθεί μια νεαρή τραγουδίστρια, η οποία μέσω ενός ατυχήματος, γνωρίζει τον έρωτα της ζωής της. Ωστόσο, οι δολοπλοκίες από το περιβάλλον του νεαρού, χαριτωμένου άνδρα, θα χαρίσουν άπλετο πόνο στην αγαπημένη του.
Στην ταινία του σκηνοθέτη Χρήστου Κυριακόπουλου, βλέπουμε την Μαρινέλλα και τον Καζαντζίδη, να ερμηνεύουν το τραγούδι «Με το βοριά» σε στίχους Δημήτρη Χριστοδούλου και μουσική Γιώργου Ζαμπέτα.
Το δίδυμο εμφανίστηκε συνολικά σε δέκα ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των «Η ώρα της δικαιοσύνης» σε σκηνοθεσία Ανδρέα Κατσιμητσούλια και «Φτωχογειτονιά, αγάπη μου» του Απόστολου Τεγόπουλου.