Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, τα έγραφα τις προάλλες με τη γρουσούζα τη φίλη μου τη Ντιντί. Τί έλεγε; Πως μετά τις 5 νεκρές εργάτριες στα Τρίκαλα και τα 7 παλικάρια στη Ρουμανία, το κακό θα τριτώσει. Ε, τρίτωσε. Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές διαβάζω για νεκρούς και τραυματίες στη Χίο, σε σύγκρουση λέει σκάφους του λιμενικού με βάρκα διακινητών που ήταν φορτωμένη με μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων γυναικόπαιδων. Που είναι η αλήθεια και που το ψέμα, είναι νωρίς θαρρώ να το πούμε ακόμα. Δυστυχώς, το παρελθόν δεν είναι υπέρ μας, έχουμε και μια Πύλο στη συνείδησή μας, τουλάχιστον όσοι αναγνωρίζουμε ακόμα την έννοια συνείδηση.

Μνήμες Πύλου

Το θυμάστε φαντάζομαι εκείνο το ναυάγιο έτσι; Εκατοντάδες άνθρωποι πνίγηκαν και το λιμενικό σφύριζε αδιάφορα τότε, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι εκείνο το καρυδότσουφλο στο οποίο είχαν στοιβαχτεί τόσοι άνθρωποι είχε επιχειρήσει να διεμβολήσει το σκάφος του λιμενικού που πήγε για βοήθεια. Η πραγματικότητα βέβαια ήταν εντελώς διαφορετική. Η έρευνα του Συνηγόρου του Πολίτη στοιχειοθέτησε σοβαρές παραλείψεις από πλευράς του Λιμενικού αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια. Στη χώρα που έχει υπουργό Μετανάστευσης έναν Πλεύρη -με ευθύνη και υπογραφή Κυριάκου Μητσοτάκη- η Ιστορία θα είναι αμείλικτη. Τελεία. Παράγραφος.

Τσάμπας

Κοιτάζεις αυτές τις τραγωδίες, γυρίζεις μετά το κεφάλι και βλέπεις την επικαιρότητα στην οποία κυριαρχούν ακόμα τα απόνερα μιας κυρίας με καμιά εικοσαριά ακίνητα και καταθέσεις στην τράπεζα να κουνάει το δάχτυλο πως ο τζάμπας πέθανε. Και δεν σκέφτεσαι τόσο αυτήν που το παίζει και θύμα και δηλώνει «στοχοποιημένη» και πως βιώνει «δολοφονία χαρακτήρα» -την μάθαμε την καραμέλα τώρα- όσο ποιοι πήγαν και την ψήφισαν προκειμένου να εκλεγεί και να τους εκπροσωπήσει στη Βουλή.

Ζάχαρη

Εν τω μεταξύ η εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έκλεισε άρον, άρον τις εργασίες της και έως τα τέλη του μήνα θα βγουν τα πορίσματα. Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα δηλαδή. Απ’ τη μια το κυβερνών κόμμα θα μιλά για διαχρονικές παθογένειες, απ’ την άλλη τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα την πέφτουν στην κυβέρνηση για το πάρτι των επιδοτήσεων. Κουβέντα για τα 700 μύρια που έχουμε κληθεί να πληρώσουμε ως πρόστιμα στην Ευρώπη. Δεν βαριέστε, Κυριάκος μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Και 700 και άλλα 700 και μετά άλλα 800, ας φτάσουν στο Θεό τα σπασμένα της γαλάζιας διακυβέρνησης, εν ανάγκη ας ξαναβιώσουμε και μνημόνια ρε παιδιά. Έτσι κι αλλιώς σε τούτη δω τη χώρα μια ζωή θα περνάνε ζάχαρη οι κοτζαμπάσηδες, οι Φραπέδες και οι χασάπηδες. Έχει κανείς αμφιβολία;

Αναζήτηση

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει ότι αιφνιδίως τα σκάνδαλα έχουν φύγει από τη δημόσια συζήτηση. Η δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ – 2 είναι άγνωστο πότε θα σταλεί στη Βουλή κι όλη εκείνη η «ομοβροντία» των απευθείας αναθέσεων, της κακοδιαχείρισης και των ερευνών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας «πάει περίπατο». Να έχει συμβεί άραγε κάτι στο παρασκήνιο; Μην ξεχνάτε πως έχουν αναθερμανθεί οι σχέσεις με την Γαλλία. Είμαστε δυνατοί πελάτες των γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας. Κι αν δεν κάνω λάθος υπάρχει κάποιο γαλλικό … «άρωμα» στις εισαγγελικές αρχές των Βρυξελλών. Η είμαι πολύ υπερβολική;

Παγίδα

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος και το σύστημα εξουσίας που έχει διαμορφώσει στα επτά χρόνια της διακυβέρνησης του, όχι μόνο δεν έχει σκοπό να … «παραδώσει», αλλά αντιθέτως θα πολεμήσει πολύ σκληρά για να διατηρήσει ισχυρό προβάδισμα στις επόμενες εκλογές. Έχει σχεδιάσει την «κατεδάφιση» του συντάγματος, εεε συγγνώμη την συνταγματική αναθεώρηση για να στήσει μία εξαιρετική παγίδα στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ. Ο στόχος του Μεγάρου Μαξίμου και του κ. Μητσοτάκη είναι να επαναφέρει στη Νέα Δημοκρατία τους … «απομαγευμένους» κεντρώους ψηφοφόρους, που έχουν «αράξει» στην κατηγορία των αναποφάσιστων και τους διεκδικεί η Χαριλάου Τρικούπη – χρησιμοποιώντας την «πολιτική γοητεία» της κυρίας Αννας Διαμαντοπούλου! Αυτός είναι ένας από τους πολιτικούς στόχους.

Διευθετήσεις

Ο άλλος είναι να ολοκληρώσει διάφορες διευθετήσεις σε «φίλους επενδυτές» – πάσης φύσεως και απόχρωσης… – και εν κατακλείδι να «συνταγματοποιήσει» τον νεοφιλελευθερισμό. Επί παραδείγματι η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων – κι η επιστροφή στην … πλατεία Κλαυθμώνος – εκεί ακριβώς αποβλέπει. Εξάλλου, στο σύνταγμα της χώρας αποτυπώνεται το αποτέλεσμα ενός ορισμένου «ταξικού συσχετισμού» που διαμορφώνεται μέσα στη κοινωνία…

Μόνο 18 ημέρες!

Εν τω μεταξύ λεφτά για όπλα υπάρχουν, με το βούτυρο υπάρχει κάποιο … θέμα. Η έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ ήταν αποκαλυπτική! Οι έξι στους δέκα Έλληνες με τον μισθό την βγάζουν μόλις για 18 μέρες – κατά μέσο όρο – το μήνα! Αυτή η διαπίστωση αποτυπώνεται με πιο γενικό τρόπο σχεδόν σε όλες τις δημοσκοπήσεις – ότι το βασικό πρόβλημα της πλειοψηφίας των πολιτών είναι η ακρίβεια! Όμως αυτό το εύρημα είναι και ο λόγος που το πολιτικό σύστημα για δεύτερη φορά σε διάστημα 15 χρόνων κινδυνεύει να γίνει «σκόνη και θρύψαλα»! Αυτή είναι η αιτία που ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων προσβλέπει σε «αντισυστημικά» κόμματα – λέμε τώρα!