Την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026, οι Einstürzende Neubauten, το εμβληματικό συγκρότημα από το Βερολίνο, έρχονται στη Μονή Λαζαριστών για μία σπάνια εμφάνιση που συμπυκνώνει τέσσερις και πλέον δεκαετίες πειραματισμού, αποδόμησης και αναγέννησης.
Αναζητούν και δημιουργούν νέες μορφές. Ήχους που δεν έχουν ακόμη ακουστεί. Λέξεις που δεν έχουν ακόμη ειπωθεί.
Από την 1η Απριλίου 1980, οι Einstürzende Neubauten κινούνται διαρκώς στα όρια – και συχνά δεν διστάζουν να τα διασχίσουν. Ανάμεσα στο mainstream και την υποκουλτούρα (subculture), στον βιομηχανικό θόρυβο και τη σιωπή, επιμένουν να κάνουν τη σιωπή να μιλήσει και μάλιστα δυνατά – να φωνάξουν ίσως ακόμα και όσα δεν είχαν ποτέ φωνή.
Η κατάρρευση ως δημιουργία: Einstürzende Neubauten
Το όνομα Einstürzende Neubauten – «καταρρέοντανεοκτίσματα» – δεν είναι απλώς μια ποιητική εικόνα. Είναι μανιφέστο, είναι η καλλιτεχνική τους στρατηγική και φιλοσοφία. Η κατάρρευση γίνεται μέσο. Το νέο κτίσμα είναι το αποτέλεσμα. Και το κοινό γίνεται μάρτυρας της οικοδόμησης μιας νέας μορφής τέχνης.
Οι Neubauten συνεχίζουν μέχρι σήμερα να «κατασκευάζουν» τη δική τους μουσική – όχι για να μην μοιάσουν με κανέναν, αλλά για να κάνουν το ανήκουστο να ακουστεί. Το έργο τους παραμένει ζωντανό, ανατρεπτικό και επίκαιρο, ένα διαρκές πείραμα πάνω στη σχέση κατάρρευσης και δημιουργίας, όπου ο θόρυβος γίνεται μέσο και το νέο κτίσμα αποτέλεσμα.
Στον πυρήνα αυτής της κοσμολογίας βρίσκεται ο BlixaBargeld (Christian Emmerich, γεν. 1959): τραγουδιστής, κιθαρίστας, performer, συγγραφέας, ηθοποιός, σκηνοθέτης ήχου. Μια καλλιτεχνική ιδιοφυΐα που κινείται με άνεση ανάμεσα στη μουσική, την ποίηση, το performance και τον κινηματογράφο.
Η φωνή του – άλλοτε ψίθυρος, άλλοτε κραυγή, άλλοτε όπλο – διαπερνά τον χώρο σαν άγγιγμα και πυρπόληση μαζί.
Rampen: δημόσιοι αυτοσχεδιασμοί στο άγνωστο
Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, οι Einstürzende Neubauten πειραματίζονται επί σκηνής με τις λεγόμενες “ramps”: δημόσιους αυτοσχεδιασμούς ανοιχτής μορφής, με απροσδιόριστη εξέλιξη και ανοιχτή κατάληξη. Στιγμές εκτόξευσης προς το ανεξερεύνητο, όπου η σύνθεση συντελείται μπροστά στο έκπληκτο κοινό.
Alien Pop Music: η επόμενη φάση
Περισσότερα από σαράντα χρόνια μετά την ίδρυσή τους, οι Einstürzende Neubauten δεν κοιτούν πίσω από νοσταλγία, αλλά επιστρέφουν στις απαρχές τους για να επαναπροσδιορίσουν εκ νέου τον εαυτό τους. Στο 46ο έτος της ύπαρξής του, το βερολινέζικο κουαρτέτο συν δύο επινοεί και γεννά το δικό του είδος: apm – alien pop music.
Το Rampen – apm: alien pop music (2024) δεν είναι ένας ακόμη απολογισμός. Είναι το επόμενο βήμα. Μια στιγμή όπου το οικείο εγκαταλείπεται οριστικά και ο δρόμος ανοίγει προς άπειρες δυνατότητες. Εδώ, ο ήχος παύει να είναι υπόθεση – γίνεται πράξη.
Οι Neubauten εμφανίζονται στην πιο απρόβλεπτη και ανορθόδοξη εκδοχή τους, κλείνοντας – έστω και καθυστερημένα – τον κύκλο των ηχητικών εικασιών που ξεκίνησαν δεκαετίες πριν. Το anti-pop μεταμορφώνεται σε alien pop. Παράξενο. Ανοίκειο. Ανήκουστο. Πρωτάκουστο.
Συναυλία ως τελετουργία
Κάθε εμφάνιση των Einstürzende Neubauten υπερβαίνει το καθιερωμένο πρότυπο μιας συνηθισμένης συναυλίας. Πρόκειται για μια πολυαισθητηριακή διαδραστική εμπειρία, όπου ο θεατής δεν παρακολουθεί αμέτοχος, αλλά συμμετέχει στη διαδικασία γέννησης του ήχου. Πομπός και δέκτης μαζί.
Όπως έχει γραφτεί, ο θόρυβος στα χέρια τους γίνεται γλυπτό και η μουσική αντανάκλαση ενός κόσμου που καταρρέει και ξαναχτίζεται μπροστά μας.
Μονή Λαζαριστών: χώρος, σώμα, ήχος
Η Μονή Λαζαριστών δεν αποτελεί απλώς τον χώρο της συναυλίας, αλλά ενεργό συνομιλητή. Συμμετέχει στα δρώμενα και επιδρά στο αποτέλεσμα. Ένα αρχιτεκτονικό περιβάλλον όπου η ιστορία, η υλικότητα και η ακουστική ταυτίζονται με την ενέργεια και ενισχύουν τη φιλοσοφία των Einstürzende Neubauten: ο ήχος ως δομή, το κενό ως ένταση, η κατάρρευση ως δημιουργία. Το Big Bang στη μουσική.
Einstürzende Neubauten Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026 Μονή Λαζαριστών – Θεσσαλονίκη
Τέτοια εποχή οι περισσότεροι από εμάς νιώθουμε μια ανανεωμένη ενέργεια και διάθεση. Και σύμφωνα με την επιστήμη η άνοιξη η κατάλληλη εποχή για νέες αρχές
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Από την Πέμπτη 23 Απριλίου, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά κάνει μια βουτιά στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, με το έργο «Tζένη Τζένη - Ένα ηλιόλουστο Ρέκβιεμ»
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας