«Βρίσκεις να έχης κάτι το κοινόν με τον ήρωα που θα ενσαρκώσης; Υπήρξες καρδιοκατακτητής;» ρώτησα τον Δημήτρη Χορν σ’ ένα διάλειμμα της πρόβας.
«Όχι, δεν έχω τίποτα το κοινόν μ’ έναν γυναικοκατακτητή», ήταν η απάντηση του Δημήτρη Χορν, «ζω όμως ένα μέρος της αγωνίας του Δον Ζουάν. Χρόνια αγωνίζομαι κι’ εγώ να κατακτήσω το θέατρο. Το μυστικό του θεάτρου — όχι το κοινόν. Αλλά μένω με αδειανά χέρια».
Η απάντηση με παραξένεψε: Να κατακτήση το μυστικό του θεάτρου ο Δημήτρης Χορν, ο ηθοποιός του οποίου όλη η καρριέρα, από το 1940 μέχρι σήμερα, είναι διάστικτη με ορόσημα δημιουργικών ερμηνειών που άφησαν εποχή;
«Μήπως είναι υπερβολική μετριοφροσύνη;» τον ρώτησα.
Ο Δημήτρης Χορν
«Όχι, δεν είναι μετριοφροσύνη — είναι η πικρή αλήθεια. Ο ζωγράφος, ο γλύπτης, ο ποιητής, ο συνθέτης έχουν το προνόμιο να καθηλώνουν στο δημιούργημά τους την ευτυχή στιγμή της εμπνεύσεώς τους, να τη δουν ολοκληρωμένη, να την κρίνουν. Ο ηθοποιός δεν μπορεί».
Πραγματικά, οι άλλοι καλλιτέχνες μπορούν να ιδούν, να εξετάσουν με προσοχή το έργο τους, να το κρίνουν, να το διορθώσουν, να το ρετουσάρουν. Ο ηθοποιός δεν μπορεί να έχη άμεση αντίληψη τού τι κάνει. Ο ήχος της φωνής του, ο μορφασμός του, η κίνησή του δεν φτάνουν στ’ αυτιά και στα μάτια του απ’ ευθείας. Αν πήρε τον σωστό δρόμο, προσπαθεί να το μαντέψη από τις αντιδράσεις του κοινού ή από την κριτική — όμως, τόσο το κοινόν όσο και η κριτική μπορεί καμμιά φορά να τον παραπλανήσουν. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό…
Ο Δημήτρης Χορν
«Η επανάληψη, η συνεχής τριβή με τον ρόλο, φθείρει τον ηθοποιό, τον απομακρύνει από την αρχική έμπνευσή του, του αλλοιώνει τη δημιουργία, του ελαττώνει την ορμή, του αποστερεί το κέφι, τον αποξενώνει. Οι πολλές παραστάσεις τού αφήνουν ένα δυσάρεστο συναίσθημα. Όχι, το θέατρο δεν γεννήθηκε για να γίνη βιομηχανία — όμως εκεί κατάντησε. Αυτή είναι η πραγματικότης» συμπέρανε ο Δημήτρης Χορν. «Τώρα έχω όλη την όρεξη να κατακτήσω τον Δον Ζουάν. Θα το επιτύχω; Δεν το ξέρω, δεν μπορώ να το ελέγξω. Αυτή η έλλειψη ελέγχου με κάνει να στέκω διστακτικός μπροστά σε ό,τι έχω κάνει έως σήμερα».
*Άρθρο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Φάνη (Θεοφάνη) Κλεάνθη (1913-2007), που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Τα Νέα» το Σάββατο 19 Οκτωβρίου 1968, στη στήλη «Θεατρικό Σημειωματάριο». Ο τίτλος του ήταν «Ο Δημ. Χορν εξομολογείται».
Ο Φάνης Κλεάνθης
Ο μικρασιατικής καταγωγής (από τα Αλάτσατα της Ερυθραίας) Κλεάνθης υπήρξε συντάκτης των «Νέων» από το 1954 έως το 1980, επιφορτισμένος με το θεατρικό ρεπορτάζ.
Το παρόν άρθρο μας είναι αφιερωμένο στη μνήμη του ηθοποιού Δημήτρη Ήμελλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από έναν ακριβώς χρόνο, στις 16 Δεκεμβρίου 2024, σε ηλικία 57 ετών.
Ο Δημήτρης Ήμελλος
Ο ναξιώτης Δημήτρης Ήμελλος υπήρξε ο πρώτος ηθοποιός που τιμήθηκε (το έτος 2001) με το θεατρικό βραβείο «Δημήτρης Χορν» (τιμητική διάκριση που θεσμοθετήθηκε από τον Σταμάτη Φασουλή στη μνήμη του Δημήτρη Χορν) και είδε κρεμασμένο στο λαιμό του το χρυσό σταυρό που φορούσε ο μεγάλος ηθοποιός.
Τέτοια εποχή οι περισσότεροι από εμάς νιώθουμε μια ανανεωμένη ενέργεια και διάθεση. Και σύμφωνα με την επιστήμη η άνοιξη η κατάλληλη εποχή για νέες αρχές
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Από την Πέμπτη 23 Απριλίου, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά κάνει μια βουτιά στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, με το έργο «Tζένη Τζένη - Ένα ηλιόλουστο Ρέκβιεμ»
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 02.04.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/04/zanyar-ibrahim-FjoVfeQCDSw-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442