Εθνική Πινακοθήκη: Ο κλέφτης του «Πικάσο» και ο φύλακας γνωρίζονται 11 χρόνια μετά
Οι δύο άνδρες συναντήθηκαν στην αίθουσα του δικαστηρίου όπου εκδικάστηκε η υπόθεση με τον κατηγορούμενο να καταδικάζεται σε κάθειρξη έξι ετών με αναστολή στην έφεση και να αφήνεται ελεύθερος.
Έντεκα χρόνια μετά την… «κλοπή του αιώνα» όπως είχε χαρακτηριστεί, ο δράστης και ο φύλακας της Εθνικής Πινακοθήκης, συναντήθηκαν για πρώτη φορά και είχαν έναν απολαυστικό διάλογο.
Τη συνάντηση κατέγραψε με το κινητό του τηλέφωνο ο δικηγόρος και συλλέκτης έργων τέχνης Στέλιος Γκαρίπης, που έκανε και τη σχετική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Οι δύο άνδρες συναντήθηκαν στην αίθουσα του δικαστηρίου όπου εκδικάστηκε η υπόθεση με τον κατηγορούμενο να καταδικάζεται σε κάθειρξη έξι ετών με αναστολή στην έφεση και να αφήνεται ελεύθερος.
«Θα σε ξάπλωνα κάτω»
Ο κ. Δημήτρης, μοναδικός φύλακας της Εθνικής Πινακοθήκης το 2012 είπε στον δράστη της κλοπής:«Δεν είχα ούτε φακό εκείνο το βράδυ». «Γιατί τι θα έβλεπες με τον φακό αφού έφυγα τρέχοντας;» ρώτησε ο καταδικασθείς.
«Θα σου τον πετούσα στο κεφάλι να σε ξαπλώσω κάτω», του απάντησε ο κύριος Δημήτρης.
Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Γκαρίπη:
«6 χρόνια κάθειρξη για την κλοπή των πινάκων από την Εθνική Πινακοθήκη το 2012… ακριβώς η ίδια ποινή που είχε επιβληθεί στους κλέφτες ενός rolex στη Μύκονο… αναμένοντας την καθαρογραφή της απόφασης για να καταδειχθεί η στάση της Εθνικής Πινακοθήκης κατά την ακροαματική διαδικασία και ιδίως η υποστήριξη της θέσης πως το σχέδιο του Μονκάλβο που εμφανίστηκε προς πώληση σε οίκο δημοπρασιών της Φλωρεντίας το 2019 δεν ήταν το κλεμμένο από την Εθνική Πινακοθήκη… στη φωτογραφία αριστερά ο μοναδικός φύλακας της Πινακοθήκης το 2012 και αριστερά ο καταδικασθείς: «δεν είχα ούτε φακό εκείνο το βράδυ» -«γιατί τι θα έβλεπες με τον φακό αφού έφυγα τρέχοντας;», ρώτησε ο καταδικασθείς. «θα σου τον πετούσα στο κεφάλι να σε ξαπλώσω κάτι», απάντησε ο κύριος Δημήτρης»
Η μουσική παράσταση «ASTORIA» μάς μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, εκεί όπου μια μικρή Ελλάδα γεννιέται μέσα σε ένα καφενείο στην καρδιά της Αστόριας και το τραγούδι γίνεται φωνή, παρηγοριά και αντίσταση.