Οπως είναι γνωστό ένα 28χρονο παιδί έχασε τραγικά τη ζωή του μετά από κάποια βίαια επεισόδια μεταξύ των οπαδών δύο ποδοσφαιρικών ομάδων της Θεσσαλονίκης. Και ήδη δύο άτομα εκλήθησαν για να απολογηθούν στον αρμόδια ανακριτική αρχή της Θεσσαλονίκης για τις εγκληματικές πράξεις της βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης και άλλων εγκλημάτων.

Βεβαίως είναι απαραίτητο να σημειωθεί, ότι η ιατροδικαστική έκθεση αποδίδει τον θάνατο όχι στις ανωτέρω απεχθείς πράξεις, αλλά στις κακώσεις οι οποίες προκλήθηκαν από το αυτοκίνητο μιας οδηγού, η οποία «πέρασε» εκείνη τη στιγμή πάνω από το εγκαταλειμμένο σώμα του άτυχου παιδιού (χωρίς να το αντιληφθεί)!

Ωστόσο θέλω να επικεντρώσω την προσοχή μου σε ένα άλλο γεγονός. Ποιο;

Οταν δηλαδή έγινε γνωστός ο θάνατος του παραπάνω παιδιού κατά τη διάρκεια του αγώνα, τότε κάποιοι οπαδοί άρχισαν με ένα χυδαίο σύνθημα να εγκωμιάζουν τον ίδιο τον θάνατο του 28χρονου (με άλλα λόγια την πράξη αυτή καθαυτή και όχι τους δράστες, τους οποίους άλλωστε δεν γνώριζαν μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο)!

Και γιατί κάνω αυτές τις παρατηρήσεις;

Γιατί κάποτε είχαμε ένα έγκλημα στο άρθρο 185 του προγενέστερου Ποινικού Κώδικα το οποίο λεγόταν «εγκωμιασμός εγκλήματος»! Ομως αυτό καταργήθηκε από τον καινούργιο Ποινικό Κώδικα που ετέθη σε ισχύ την 1η Ιουλίου του 2019.

Και οφείλω να ομολογήσω, ότι υπήρχαν πολλοί επιστήμονες οι οποίοι ήταν αντίθετοι στην ύπαρξη ενός παρόμοιου εγκλήματος (όπως ο μεγάλος δάσκαλός μας Ιωάννης Μανωλεδάκης).

Κυρίως γιατί κάτω από την «ομπρέλα» μιας παρόμοιας ρύθμισης «ποινικοποιούνταν» επιστημονικές απόψεις ή παρατηρήσεις ή αξιολογήσεις, οι οποίες ανήκαν στο πεδίο της τέχνης ή της επιστήμης.

Ομως το παραπάνω περιστατικό το οποίο συνέβη στη Θεσσαλονίκη ήταν εντελώς διαφορετικό! Τι εννοώ;

Εδώ είχαμε να κάνουμε με ένα δημόσια (και υλικά) αποτυπωμένο λόγο κάποιων οπαδών οι οποίοι όχι μόνο διέδιδαν το μίσος, αλλά μας προέτρεπαν ταυτόχρονα (ως κοινωνία) να έχουμε μια «ελαστικοποιημένη» συνείδηση απέναντι στον θάνατο!

Επιπλέον – και το χειρότερο – με αυτόν τον τρόπο «κατασκευάζονται» σιγά σιγά οι λεγόμενοι υπάνθρωποι (Untermenschen), οι οποίοι είναι έτοιμοι για τις πιο απεχθείς πράξεις, κάτι που βιώσαμε ως ανθρωπότητα κατά τη διάρκεια της ναζιστικής Γερμανίας. Για αυτόν τον λόγο ο γερμανός νομοθέτης «διατηρεί» στο άρθρο 140 του Ποινικού Κώδικα το αδίκημα του εγκωμιασμού εγκλημάτων, εφόσον ο εγκωμιασμός μπορεί να οδηγήσει στη διατάραξη της δημόσιας ειρήνης (Belohnung und Billigung von Straftaten).

Το συμπέρασμα; Η διάχυση του μίσους στα γήπεδα πρέπει να καταπολεμηθεί! Και η ορθή «επαναφορά» του εγκλήματος του εγκωμιασμού κακουργημάτων, μπορεί ίσως να βοηθήσει προς αυτή τη κατεύθυνση!

Πάνω από όλα οι οπαδοί των ποδοσφαιρικών ομάδων είναι πρώτα – πρώτα ΑΝΘΡΩΠΟΙ, οι οποίοι πρέπει να λυπούνται όταν χάνεται ένα 28χρονο παιδί!

 

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ

Γράψτε το σχόλιο σας