Αν είχαμε αναρωτηθεί πριν μερικά χρόνια, ακούγοντας τον τελευταίο δίσκο του Μανώλη Φάμελλου, με τίτλο Η στιγμή που κρατάει για πάντα (2009), «Τι υπάρχει πιο πέρα?» η απάντηση ήρθε με αυτό το CD. Ο τραγουδοποιός που μας είχε συνηθίσει σε έναν γνώριμο ήχο και ύφος στα τραγούδια του, σε αυτό το CD καταφέρνει να μας […]
Αν είχαμε αναρωτηθεί πριν μερικά χρόνια, ακούγοντας τον τελευταίο δίσκο του Μανώλη Φάμελλου, με τίτλο Η στιγμή που κρατάει για πάντα (2009), «Τι υπάρχει πιο πέρα?» η απάντηση ήρθε με αυτό το CD. Ο τραγουδοποιός που μας είχε συνηθίσει σε έναν γνώριμο ήχο και ύφος στα τραγούδια του, σε αυτό το CD καταφέρνει να μας πάρει μαζί του στο ταξίδι και να νιώσουμε ότι πράγματι, κάτι υπάρχει πιο πέρα, καθώς οι μελωδίες και οι ενορχηστρώσεις στα 14 τραγούδια μοιάζουν να έρχονται από το «πιο πέρα» της μουσικής. Μουσικά και στιχουργικά, αυτό που αποπνέει το CD στο σύνολό του, είναι μια μελαγχολία χωρίς διέξοδο μα τη στιγμή που νομίζεις ότι ο πόνος πλησιάζει, ο δημιουργός καταφέρνει να σε κάνει να «οσμίζεσαι» το φως που υπάρχει πιο πέρα και οι νότες σού χαμογελάνε κλείνοντάς σου το μάτι συνομωτικά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο στίχος: Μα ευτυχώς που όλα τα έχασα κι ότι χάθηκε σκιές στο θόρυβο μέσα του δρόμου άκουσα λέξεις να ηχούν μαγικές, άκουσα τη μουσική… Είμαι τυχερός που έχασα…
Ο δίσκος είναι ότι ακριβώς αυτός ο στίχος, με ένα ζύγι σωστό, από τη μία πλευρά το μαύρο χρώμα των σκέψεων κι από την άλλη το άσπρο χρώμα των συναισθημάτων. Ο Μανώλης Φάμελλος πήγε ακόμα πιο πέρα! Αφήνοντας πίσω την ερμηνευτική του εσωστρέφεια με τους μοβ χαμηλόφωνους λυγμούς, τραγουδάει με μεγαλύτερη σιγουριά και ευθύτητα, -βουτώντας θαρρείς σε λυτρωτικά νερά- , θέματα που ενώ είναι σαφώς θλιμμένα, βγάζοντάς τα στο φως και υψώνοντάς τα στον καθαρό αέρα! Σαν επιτέλους να παραδέχεται, ότι ο πόνος είναι πόνος, η αγάπη αγάπη, το πάθος πάθος, η ζωή ζωή!
Στο CD «Τι υπάρχει πιο πέρα», εκτός από τον Μανώλη Φάμελλο που υπογράφει στίχους και μουσική, έπαιξαν οι σπουδαίοι μουσικοί, στους οποίους οφείλεται κατά μεγάλο ποσοστό η αρτιότητα του: Γιάννης Σκούταρης: πιάνο, πλήκτρα, προγραμματισμός Δημήτρης Αρναούτης: κλασική κιθάρα, στα 10 και 11 Χρήστος Περτσινίδης: κλασική κιθάρα, μπάντζο στο 3 Φώτης Σιώτας: βιολί, βιόλα Αρης Ζέρβας: τσέλο Μιχάλης Καλκάνης: κοντραμπάσο Ανδρέας Σίκκης: φλογέρα, κρουστά Nalyssa Green: Theramin Χάρης Μιχαηλίδης: ηλεκτρική κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά στο 3, 10, 14 Γιάννης Μιχαηλίδης: θόρυβος, επιπλέον προγραμματισμός Λουίζα Σοφιανοπούλου: φωνητικά
Οι άνθρωποι με ουσιαστικές φιλίες ζουν περισσότερο και έχουν μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρδιοπάθεια ή εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με νέα έρευνα
Σύμφωνα με νέα μελέτη, μικρές αλλαγές στην καθημερινή κίνηση, όπως το πιο γρήγορο περπάτημα ή το ανέβασμα από τις σκάλες, μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την υγεία
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, Φ hill Sessions επιστρέφει στο Θέατρο «Δόρα Στράτου» στον Λόφο Φιλοπάππου, παρουσιάζοντας ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα 16 συναυλιών
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας