Κυκλοφορεί στις 30 Σεπτεμβρίου η «Αριστερή Ανακύκλωση»

Ζούμε σε έναν αιώνα που κυοφορεί την καταστροφή της ανθρωπότητας. Και ίσως αυτό να μην είναι και τόσο μακρινό, αν πάρουμε υπόψη μας τις προειδοποιήσεις των πλέον έγκυρων διεθνών οργανισμών που ασχολούνται είτε με το φαινόμενο του θερμοκηπίου είτε με τα προβλήματα της πείνας ή με τα προβλήματα της υγείας. Είκοσι νομπελίστες παρομοίασαν την καταστροφή του περιβάλλοντος με πυρηνική καταστροφή. Ήδη υπάρχουν κάθε χρόνο τριακόσιες χιλιάδες νεκροί από την άνοδο της θερμοκρασίας που έχει επιπτώσεις στις σοδειές οι οποίες κάθε χρόνο μειώνονται, με τάση να εξαφανιστούν. Παραδοσιακές καλλιέργειες αιώνων εξαφανίζονται και κανείς πια δεν μπορεί να εμπιστευτεί τον καιρό. Οι εποχές δεν είναι πλέον διακριτές, η περίοδος του καύσωνα είναι παρατεταμένη και τα καιρικά φαινόμενα γίνονται ακραία.

Η πείνα έχει ριζώσει γερά σε όλο τον πλανήτη, ακόμα και στις ανεπτυγμένες χώρες που τα προάστια των μεγάλων πρωτευουσών μετατρέπονται σε φαβέλες. Παλιές αρρώστιες εμφανίζονται σε χώρες που δεν υπήρχαν, όπως η ελονοσία, ο δάγκειος πυρετός, ο κίτρινος πυρετός και η φυματίωση που καλπάζει. Οι ηγέτες αυτού του κόσμου αποδεικνύονται επικίνδυνοι για την ανθρώπινη ζωή, και οι δυνάμεις της Αριστεράς, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε διεθνές, μοιάζουν αμήχανες και μουδιασμένες και υποχωρούν προς όφελος των ακροδεξιών κινημάτων. Οι πρόσφατες ευρωεκλογές το απέδειξαν. Υπάρχει σίγουρα το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ με τον πλούτο των ιδεών του, που είναι η πιο σίγουρη αναφορά των Αριστερών ιδεών του 21ου αιώνα. Είναι αυτές οι ιδέες που ενέπνευσαν τις αριστερές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής ή, καλύτερα, της Αμερικής του Νότου, για να τους συμπεριλαμβάνει όλους.

Η αιτία για όλα αυτά είναι μία. Ο επιθετικός καπιταλισμός του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου, που λειτουργεί σαν αρπακτική επιθετική μαφία, που ενδιαφέρεται μόνο για το άπληστο κέρδος, έστω και αν αυτό σημαίνει την καταστροφή του πλανήτη. Για να χτιστεί λοιπόν η δικιά μας Αριστερά και εννοώ αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να έχει μια βαθιά και αταλάντευτη αντικαπιταλιστική συνείδηση. Αν αυτό δεν γίνει η βαθιά πεποίθηση του καθενός, τότε γινόμαστε συνδιαχειριστές του καπιταλιστικού συστήματος και αριστερό του άλλοθι. Οπότε θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να ζητάμε το αδύνατο, όπως έλεγε και ένα παλιό ξεχασμένο σύνθημα του Μάη. Άρα, λοιπόν, πρώτο και άμεσο καθήκον μας είναι η άμεση ανατροπή του καπιταλισμού.

Λίγα λόγια για τον Περικλή Κοροβέση

Ο Περικλής Κοροβέσης γεννήθηκε το 1941 στο Αργοστόλι. Σπούδασε θέατρο με τον Δημήτρη Ροντήρη, σημειολογία με τον Roland Barthes και παρακολούθησε μαθήματα με τον Ρierre Vidal Naquet στο Παρίσι. Από μικρή ηλικία μετείχε ενεργά στο μαχητικό δημοκρατικό κίνημα της Αριστεράς. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε επί χούντας.
Το πρώτο του βιβλίο, Ανθρωποφύλακες (1969), μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στις ακόλουθες χώρες:
La filière, Seuil, 1969-Γαλλία,
• The Method-A Personal Account of the Tortures in Greece, Allison & Busby, 1970 και Τhe Method, Panther, 1970 – Αγγλία,
• Metoden-Vittesmal om tortyren I Grekland, Originalutgava Raben & Sjogren, 1970 – Σουηδία,
• Sotilas Saappaan Alla, Weilin+Göös, 1970 – Φιλανδία,
• Torturen, Gyldendal 1973, με επίμετρο του James Becket-Nορβηγία,
• Sorgu, Yöntem, 1972 και La Question/Sorgu, Alan Yayincilik, 1989, με πρόλογο του Jean Paul Sartre – Τουρκία,
• Die Menschenwarter, εκδόσεις 2001, 1981 και Die Menschenwarter, Raith Verlag Munchen, 1976 – Γερμανία,
• Calvārio, Publicacōes Europa-America, 1970 – Πορτογαλία.

Εκτός από πεζά, έχει γράψει θέατρο, παιδικά και, τελευταία, ποίηση. Κείμενά του βρίσκονται στις ανθολογίες:
– Världen i Sverige, εκδόσεις En bok För Alla (Σουηδία)
– Leslust Griechenland, εκδόσεις Goldmann (Γερμανία)
– The Phenomenon of Torture-Readings and Commentary, Εκδόσεις University of Pennsylvania Press (ΗΠΑ).

Εκτός της συγγραφικής δραστηριότητας, αρθρογραφεί επί σειρά ετών στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ από τη στήλη του «Το ψευδοκράτος των Αθηνών», στην κυριακάτικη ΕΠΟΧΗ από τη στήλη του «Αριστερή Ανακύκλωση», καθώς και στο περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ.