Ανω των 65 ετών οι ασθενείς που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική ισχίου ή γόνατος

Χαλκιδική: Η ολική αρθροπλαστική ισχίου ή γόνατος, η αντικατάσταση δηλαδή των φθαρμένων αρθρώσεων με υλικό εξαιρετικά ανθεκτικό και απόλυτα συμβατό με τον ανθρώπινο οργανισμό, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα επιτεύγματα της ορθοπαιδικής χειρουργικής.

Η τεχνική αυτή επιτρέπει σε ασθενείς, οι οποίοι διαφορετικά θα ήταν καταδικασμένοι σε μία μόνιμη, μη αναστρέψιμη επώδυνη αναπηρία με όλες τις επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής τους, να βαδίζουν ανώδυνα και ανεξάρτητα, να αποτελούν λειτουργικά και αυτοεξυπηρετούμενα άτομα, να βιώνουν τη ζωή με καλή ποιότητα.

Μία κατεστραμμένη άρθρωση, λόγω τραύματος (π.χ. κάταγμα), χρόνιας νόσου (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα), εκφυλιστικών αλλοιώσεων μπορεί να μειώσει σημαντικά το επίπεδο ποιότητας ζωής, επηρεάζοντας άμεσα τομείς, όπως τη λειτουργικότητα του ατόμου, τη συναισθηματική του κατάσταση, την καθημερινότητά του.

Η τεχνική της ολικής αρθροπλαστικής βελτιώνει σε μεγάλο βαθμό το άλγος, αυξάνει τη λειτουργικότητα και αυτοεξυπηρέτηση του ατόμου, δίνει ποιότητα ζωής στον πάσχοντα. Αποτελεί μία ασφαλή, με αντοχή και διάρκεια και αποτελεσματική μέθοδο επέμβασης, με λίγες μόνο επιπλοκές, που στα χέρια ενός έμπειρου και ενήμερου χειρουργού αποτελούν την εξαίρεση της έκβασης του αποτελέσματος.

Αυτό είναι το συμπέρασμα εισηγήσεων, που κατατέθηκαν στο 27ο ετήσιο συνέδριο της Ορθοπαιδικής και Τραυματολογικής Εταιρείας Μακεδονίας-Θράκης, το οποίο διεξάγεται στη Σάνη Χαλκιδικής με την προεδρία του καθηγητού ορθοπαιδικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Ιωάννου Χριστοφορίδη.

Όσον αφορά στην ολική αρθροπλαστική του γόνατος, η επέμβαση αυτή αποτελεί σήμερα την επιτυχημένη θεραπεία για την αντιμετώπιση της εκφυλιστικής αρθρίτιδας ή οστεοαρθρίτιδας του γόνατος. Από τους ομιλητές αναφέρθηκε ότι δεν είναι γνωστά τα αίτια της πρωτοπαθούς και δευτεροπαθούς εκφυλιστικής αρθρίτιδας, δηλαδή της νόσου φθοράς του αρθρικού χόνδρου, ενοχοποιούνται όμως διάφοροι παράγοντες, όπως οι επανειλημμένοι τραυματισμοί, τα ενδοαρθρικά κατάγματα, οι φλεγμονές, η παχυσαρκία και η κληρονομικότητα. Οι γυναίκες μετά την ηλικία των πενήντα ετών προσβάλλονται συχνότερα από τους άνδρες. Η άρθρωση διογκώνεται και γίνεται δύσκαμπτη, ο άξονας του σκέλους παραμορφώνεται και η βάδιση είναι επώδυνη, περιορισμένη και πολλές φορές γίνεται με τη βοήθεια μπαστουνιού.

Η αρθροπλαστική του γόνατος στην Ελλάδα εφαρμόζεται σε όλες τις πανεπιστημιακές και κρατικές ορθοπαιδικές κλινικές, τα ποσοστά επιτυχίας ξεπερνούν το 95% και είναι ίσως καλύτερα από αυτά της ολικής αρθροπλαστικής του ισχίου. Η αποκατάσταση είναι πάρα πολύ καλή, διορθώνεται ο άξονας του ποδιού και ο ασθενής απαλλάσσεται από τον πόνο και μπορεί να βαδίζει με σταθερή άρθρωση. Όπως σε κάθε εγχείρηση υπάρχουν και κίνδυνοι φλεγμονής, θρομβοφλεβίτιδας ή χαλάρωσης. Σε περιπτώσεις φλεγμονής ή χαλάρωσης είναι δυνατή η αφαίρεση της πολιάς πρόθεσης και η τοποθέτηση νέας αρθροπλαστικής.

Οι συνήθεις ηλικίες, που εφαρμόζονται οι ολικές αρθροπλαστικές του γόνατος και του ισχίου, είναι πάνω από τα 65 χρόνια, χωρίς όμως να αποκλείεται η εφαρμογή και σε μικρότερες ηλικίες, ιδίως σε περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας ή μετατραυματικών και άλλων καταστάσεων.

health.in.gr