Στην πενηντάχρονη σχεδόν καριέρα του ο Ρομάν Πολάνσκι έχει γυρίσει ταινίες για όλα τα γούστα, από κωμωδίες και ιστορικά δράματα μέχρι ερωτικές ταινίες και φιλμ νουάρ. Αν όμως αναζητούσαμε το είδος στο οποίο ο πολωνός σκηνοθέτης «παίζει στο γήπεδό του», θα καταλήγαμε δίχως άλλο σε εκείνο των ταινιών ψυχολογικού τρόμου, με τον «Ένοικο» να διεκδικεί […]
Στην πενηντάχρονη σχεδόν καριέρα του ο Ρομάν Πολάνσκι έχει γυρίσει ταινίες για όλα τα γούστα, από κωμωδίες και ιστορικά δράματα μέχρι ερωτικές ταινίες και φιλμ νουάρ. Αν όμως αναζητούσαμε το είδος στο οποίο ο πολωνός σκηνοθέτης «παίζει στο γήπεδό του», θα καταλήγαμε δίχως άλλο σε εκείνο των ταινιών ψυχολογικού τρόμου, με τον «Ένοικο» να διεκδικεί με αξιώσεις τα πρωτεία από το «Μωρό της Ρόζμαρι». Στην αρχή της ταινίας, ο Τρελκόφσκι, ένας μοναχικός άνδρας πολωνικής καταγωγής, μετακομίζει σε ένα άθλιο δυάρι μιας παλιάς παρισινής πολυκατοικίας, το οποίο έμεινε ελεύθερο έπειτα από την… εθελούσια εκπαραθύρωση της προηγούμενης ενοίκου. Οι όροι που του θέτει ο ιδιοκτήτης είναι κάθε άλλο παρά προνομιακοί. Το ενοίκιο είναι ακριβό η εγγύηση δυσβάσταχτη και οι ώρες κοινής ησυχίας απλώνονται όλο το εικοσιτετράωρο. Στον παραμικρό θόρυβο, οι γείτονες καταφθάνουν στην πόρτα του απειλώντας τον με έξωση. Παράλληλα, όλα μέσα στο σπίτι θυμίζουν την προηγούμενη ένοικο. Οι ντουλάπες φιλοξενούν τα ρούχα της, στα συρτάρια υπάρχουν τα προσωπικά της αντικείμενα και σε μια ρωγμή στον τοίχο αναπαύεται ένα από τα δόντια της. Η θυρωρός εξακολουθεί να παραδίδει την αλληλογραφία της και ο ιδιοκτήτης του καφέ απέναντι από το σπίτι πείθει τελικά τον Τρελκόφσκι να πίνει το ρόφημα και να καπνίζει τη μάρκα που εκείνη προτιμούσε όσο ήταν εν ζωή. Και το πιο παράξενο; Συχνά πυκνά, ο Τρελκόφσκι βλέπει στο παράθυρο της κοινής τουαλέτας, κάποιες ακίνητες μορφές να κοιτούν προς το μέρος του. Υπάρχει άραγε μια συνομωσία των γειτόνων οι οποίοι προσπαθούν να οδηγήσουν κι εκείνον στην αυτοκτονία ή μήπως ο ήρωας οδεύει με σταθερά βήματα προς την παραφροσύνη; Οι ταινίες ψυχολογικού τρόμου οφείλουν να προκαλούν εγκεφαλική ενόχληση στο θεατή, αφήνοντάς τον σε ασταθές αφηγηματικό έδαφος. Ομοίως, η στρατηγική του Πολάνσκι, έγκειται στο να θολώνει τα νερά και καθοδηγεί το θεατή από τη μία θεωρία στην άλλη, πριν κάνει την τελική βουτιά στο ταραγμένο μυαλό του ήρωα και ολοκληρώσει με ένα διφορούμενο φινάλε. Η διαφορά βρίσκεται στο γνωστό χιούμορ του Πολωνού σκηνοθέτη, που κάνει και εδώ ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του. Στο διαρκές αυτό ανακάτεμα της τράπουλας, ο Πολάνσκι βρίσκει στήριγμα στον εαυτό του, αφού ο ίδιος κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αποδεικνύοντας πως εκτός από μεγάλος σκηνοθέτης, είναι και ένας πολύ καλός ηθοποιός. Δίπλα του εμφανίζονται η Ιζαμπέλ Αντζανί, σε έναν από τους πρώτους ρόλους της, και μερικοί καταπληκτικοί καρατερίστες με προεξάρχοντες τους Αμερικανούς -η ταινία γυρίστηκε με κεφάλαια της Paramount- Μέλβιν Ντάγκλας, στο ρόλο του ιδιοκτήτη και Σέλεϊ Γουίντερς σε εκείνον της θυρωρού. Υπεύθυνος για την σκοτεινών τόνων φωτογραφία που αναπαράγεται πολύ ικανοποιητικά στην κατά τα άλλα λιτή έκδοση DVD, είναι ο σπουδαίος Σουηδός διευθυντής φωτογραφίας Σβεν Νίκβιστ, γνωστός από την πολυετή συνεργασία του με τον Ίγκμαρ Μπέργκμαν αλλά και με σκηνοθέτες όπως ο Αντρέι Ταρκόφσκι και ο Γούντι Αλεν.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας